Bo w MediaXpert taniej masz. O tak, taniej masz. W MediaXpert wyprzedaż. Rowery w promocji nawet 50% taniej. A do tego na rowery objęte akcją do 50 rat 0% i pół roku nie płacisz. RSO 0%. Cross, Romet, Indiana Górskie, miejskie, elektryki trekkingowe i dla dzieci. Więcej w sklepach i na MediaXpert.pl. Bo w MediaXpert taniej masz. Misja specjalna w RMF FM. Radkiewicz. Cień Bieruta w Ministerstwie Bezpieczeństwa Publicznego. Na początku był samodzielny batalion specjalny złożony z żołnierzy wyszkolonych przez fachowców z NKWD.
To miał być zalążek oddziałów Służby Bezpieczeństwa Komunistycznego Państwa Polskiego. Szkolenie batalionu nadzorował Stanisław Radkiewicz, niewysoki brunet, potomek poleskiego chłopa. W lipcu 1944 roku, kiedy powstawał PKWN, tenże Radkiewicz został kierownikiem resortu bezpieczeństwa publicznego. Resort liczył zaledwie 5 ludzi. Ale na początku sierpnia dokoptowano 16 oficerów z samodzielnego batalionu specjalnego. W następnych tygodniach przyszli następni zarówno Polacy, jak również radzieccy instruktorzy. Ale i to nie poprawiło sytuacji. Generał NKWD Iwan Sierow, nadzorujący resort bezpieczeństwa publicznego, meldował Berii, że Radkiewicz skarży się na małą ilość pracowników i ich niskie kwalifikacje. Potrzebne było wsparcie NKWD, jak pisze Piotr Kołakowski w książce Pretorianie Stalina.
Od początku resort bezpieczeństwa publicznego znajdował się pod ścisłą kontrolą i nadzorem radzieckich władz bezpieczeństwa. Oficerowie NKWD o niższych i wyższych stopniach zasiadali w komendach powiatowych, wojewódzkich i w centrali. Wreszcie przybyła grupa kujbyszewska i robota mogła ruszyć. Kujbyszewiacy, czyli absolwenci Szkoły Specjalnej NKWD w Kujbyszewie, zostali przygotowani do pracy śledczej i operacyjnej pod nadzorem Radkiewicza. Szybko okazało się jednak, że nadal jest ich za mało. Dlatego w październiku 44 roku rozpoczął się następny kurs. Pół roku później, w marcu 45, do pracy w resorcie było gotowych kolejnych 218 funkcjonariuszy. Pomimo kłopotów organizacyjnych, kariera Stanisława Radkiewicza rozwijała się wręcz podręcznikowo. Kiedy w nowy rok 1945 roku PKWN przeistaczał się w rząd tymczasowy, Radkiewicz otrzymał awans do stopnia generała brygady i stanowisko szefa Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego.
W następnym roku zrobił kolejny krok w karierze. Został generałem dywizji. A wszystko za zasługi w rozwoju Służby Bezpieczeństwa. W ciągu 17 miesięcy do grudnia 45 roku liczba funkcjonariuszy i pracowników MBP wzrosła do 24 tysięcy. A miało ich być jeszcze więcej. Nie oznaczało to jednak, że nie było kłopotów. W raportach do Moskwy oficerowie NKWD pisali. Polskie organy bezpieczeństwa są w znacznym stopniu zaśmiecone przez zdrajców, członków organizacji podziemnych, łapówkarzy, spekulantów i inny niebezpieczny element. Cóż, w Polsce trwała walka o władzę. Niektórzy historycy nazywali ten okres wojną domową. A Radkiewicz pracował nadal i zbierał pochlebne opinie. Sprawdził się w czasie sfałszowanego referendum, słynnego z hasła 3 razy tak w 1946 roku i podczas wyborów parlamentarnych w roku następnym.
Potrzebował go nowy pierwszy sekretarz, Bolesław Bierut. Razem z Bierutem przyszedł nowy sposób pracy organów bezpieczeństwa. W rzeczywistości faktycznym szefem bezpieki był Bierut. On to nakazywał aresztowania ludzi, interesował się najdrobniejszymi szczegółami śledztwa nagrywanymi na taśmy dźwiękowe, układał scenariusze procesów pokazowych, poprawiał, zmieniał i uzupełniał akty oskarżenia. Tak o zwyczajach w MBP pisał Jan Nowak-Jeziorański. I miał bardzo dobre źródła informacji. O wszystkim w programach radiowych zza kulisami bezpieki i partii opowiadał Józef Światło, zbiegły na zachód wicedyrektor X Departamentu MBP. Bierut, zasiedziały w Moskwie komunista, czerpał ze wzorów radzieckich. Wszystko było na wzór i podobieństwo Stalina, który w rzeczywistości był szefem NKWD i przy pomocy tej instytucji podporządkował sobie terrorem i czystkami partię.
Pokazano wszystkie 5 dopasowań. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Podsumowanie misji specjalnej Radkiewicza w RMF FM.
Opis szkolenia batalionu specjalnego i jego przejrzystości pod kontrolą radziecką.
Opis rozwoju Służby Bezpieczeństwa pod kierunkiem Radkiewicza, jego awansy i problemy organizacyjne.
Opis kryzysu w karierze Radkiewicza spowodowanego przesyłką z Moskwy i jego konsekwencji.
Opis zamiany pierwszego sekretarza PPR Władysława Gomułki i wpływu na Radkiewicza.
Analiza roli Bieruta w MBP i jego wpływ na Radkiewicza.
Opis katastrofy dla Radkiewicza w 1954 roku i jego konsekwencji.
Rozdziały i streszczenia generowane automatycznie. Pełna transkrypcja nie jest publikowana — wyszukaj frazę, aby zobaczyć dopasowane fragmenty.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.