Jakub Kuroń „To mi smakuje”

I ta kuchnia polska w Twoim takim nowoczesnym wydaniu zawsze masz tak, że musisz przepis trochę podkręcić, czy jednak są takie rzeczy, których nie tykasz? Myślę, że niekoniecznie. Jeżeli coś jest sprawdzone, coś działa, od lat jest 10 na 10, to ja uważam, że tutaj nie ma co kombinować. Natomiast tam, gdzie jeszcze coś mogę dorzucić swoich parek, To jak najbardziej, dlaczego już by nie, dlatego jeżeli już wspomniałem o tej zapiekance mojej babci, to tam dorzuciłem prażone nasiona konopi, które bardzo fajnie mi zgrały i dodały takiego klimatu chrupkości, takiego jak popcornu się mówi. Co prawda mógłbym tutaj też użyć kaszy gryczanej, która uprażona na patelnię, no słuchaj, też zamienia się w taki gryczany popcorn, ale brakowało mi w tym wszystkim troszeczkę chrupkości. kości i to jeszcze ułożyłem na sosie na bazie gęstego jogurtu z dodatkiem szałwii, więc to jest takie coś, czego moja babcia raczej by nie wymyśliła.

Twój dziadek gotował? Nie, nie, absolutnie nie. Dziadek w czasach właśnie tych przemian ustrojowych, koncepcja kuroniówki się pojawiła, też jakby działał w SOS wioskach dziecięcych, działał, zakładał banki żywności. Wtedy pojawiły się te tematy, no... że jednak te przemiany nie idą tak gładko, jak niektórzy zapowiadali, że on jednak był socjalistą, człowiekiem, który chciał pomagać, no to wymyślił, że właśnie ta zupa Kuroniówka, z jednej strony właśnie jakieś zapomogi finansowe zaczęły się pojawiać, ale także ta zupa, której oczywiście on nie gotował, ale byłem przy tym spotkaniu, kiedy właśnie spotkał się z moim ojcem i pytał się Maciuś, Jaka ta zupa powinna być, ta kuroniówka, co to powinno być? Tak siedzieli, zastanawiali się, no i on powiedział, że to najbliżej ma być zupy, która jest jednogarnkowa, która ma w sobie wszystko, że jak człowiek ją zjada, to jest pełen siły, pełen energii, odzyskuje radość życia i gdzieś tam...