Warszawa-Kijów： Sojusz czy złudzenie?

No i wówczas coś się stało. Wówczas nasi sąsiedzi, nasi odwieczni przyjaciele, czyli Niemcy, zdecydowali, że tak dalej być nie może. To oni poczęli naciskać na Kijów, wspólnie z naszymi przyjaciółmi zza oceanu, administracją Joe Bidena, by jednak te więzy z Polską troszeczkę... Nie ma w tym tajemnicy, że jednym i drugim, czyli Niemcom i Demokratom w Stanach Zjednoczonych zależało na tym, by zmienić układ władzy w Polsce. Z kolei nasi przyjaciele ukraińscy, których elity polityczne pozostawiają od wielu, wielu lat bardzo dużo do życzenia, dość chętnie w ten układ weszli. Dość chętnie w ten układ weszli i gdybyśmy mieli to osadzić na osi czasu, to tam właśnie kształtuje się początek rozchodzenia się dróg, rozchodzenia się tego uścisku, z którego znamy chociażby Andrzeja Dudę i Wołodymira Zeleńskiego, którzy lubili, jak wiemy, padać sobie w ramiona.

Ludobójstwa na Wołyniu dokonanego przez ukraińskich nacjonalistów w latach 1943-1947 według różnych szacunków zginęło od kilkudziesięciu nawet do dwustu tysięcy polskich ofiar. Więc mając cały ten pakiet problemów, nakładając go na to, że no jednak niezbyt sympatyczni sąsiedzi nasi z Zachodu, mówię o Niemcach i administracji Joe Bidena, chcieli zmiany. Struktury władzy w Polsce. Można na tej osi czasu osadzić również zachowanie Wołodymyra Zeleńskiego i całej ukraińskiej klasy politycznej, która postanowiła po prostu, że Polskę przestanie widzieć, że będzie patrzeć w górę ponad naszymi głowami na swoich partnerów na Zachodzie.