Warszawa-Kijów： Sojusz czy złudzenie?

Powstała ona zresztą na gruzach. Zlikwidowanego z nieznanych przyczyn Bielsatu, moja koleżanka, ukraińska dziennikarka, przeprowadza rozmowę na temat tego, co stało się dzień wcześniej, na temat wyborów prezydenckich. Jej rozmówcą jest nie kto inny, tylko Bronisław Komorowski, były prezydent Bronisław Komorowski. Domowlenie moje z głównymi europejskimi politykami i ja do końca miałam przekonywać Janukowicza, Moje zdziwienie jest pełne, ponieważ wiem doskonale, w jaki sposób Bronisław Komorowski przez wiele lat, w tym przez lata swojej prezydentury, pozycjonował się względem Ukrainy. Gdybyście nie wiedzieli, Bronisław Komorowski to dobry przyjaciel przez wiele lat prezydenta Wiktora Janukowicza, tego Janukowicza, który finalnie zbiegł z Kijowa po tym, jak jego siepacze zamordowali na Placu Niepodległości na Majdanie 100 osób.

Pomimo tego, że Niektórzy, np. były prezydent Bronisław Komorowski czy obecny minister spraw zagranicznych Radosław Sikorski domagali się od bojowników Majdanu być dogadali się z Janukowiczem. Majdan zdecydował inaczej i Janukowicz z Kijowa musiał uciekać. Moje zdziwienie, że to właśnie ten... Były prezydent jest rozmówcą mojej ukraińskiej koleżanki. Było pełne, więc przypomniałem te fakty, o których wam teraz mówię. Niestety okazało się, że mądrość etapu wśród ukraińskich dziennikarzy jest trochę inna. No i poproszono mnie, żebym nie mieszał w tym temacie. Nie mogę jednak nie mieszać, bo nie da się ukryć, że dzieje się coś niedobrego. I to nie dzieje się od dzisiaj.

Można by określić mianem takiego milczącego, trudnego patu, w którym żadna ze stron nie chce się poruszyć. Być może trzeba obejść bokiem pana prezydenta Zełyńskiego. Być może trzeba poszukiwać i budować takie soft power, które pozwoli nam utrzymywać relacje chociażby z dziennikarzami, by ci nie musieli dzwonić do Bronisława Komorowskiego, by pytać go, co takiego się stało, że Karol Nawrocki wygrał wybory. Przecież Bronisław Komorowski Wiemy doskonale, co im powiedzieć. Tylko utwierdź ich w przekonaniu, że w Polsce za chwilę może nie być z kim rozmawiać. No i na koniec, ten bój, ta bitwa o wszystko, bitwa o życie, która toczy się za naszą wschodnią granicą, jednocześnie sprawia, że my jesteśmy w dalszym ciągu bezpieczni.