POKOLENIE EMIGRACJI zmienia Polskę NA LEPSZE
„Stracone pokolenie”? A może właśnie na odwrót? Rozmawiamy o nostalgii za latami 90., ale też o realnym doświadczeniu naszego pokolenia – tym, które wyjeżdżało za chlebem, wracało z dumą i dziś nie daje sobie już wmawiać kompleksów. To rozmowa o przemianie. O ludziach, którzy byli z „tych gorszych”, a dziś mówią głośno: nie wstydzimy się, mamy swoją drogę.O konflikcie między elitami a „zwykłymi” ludźmi, między bananowcami a reprezentacją bloków, o prawdziwej cenie sukcesu i o tym, dlaczego Polska przestała chcieć tylko „doganiać Zachód”. ▶ Czy nowoczesny patriotyzm to już nie „posprzątaj po psie”, tylko „zbuduj elektrownię atomową”? ▶ Dlaczego dla wielu Polaków to nie Trzaskowski, tylko Peja lepiej oddaje ich tożsamość? ▶ I co z tymi, którzy odnieśli sukces, ale pamiętają skąd przyszli? O tym wszystkim – z dystansem i pełną świadomością, że to nie jest jeszcze gotowa opowieść. Ale może właśnie się rodzi. Rozmawiają Tomasz Borejza i Wojciech Mucha.
To jest przede wszystkim ta jedna rzecz. Węgry są krajem małym, leżącym generalnie w takim... Niestrategicznym punkcie Europy, a mimo to Victor Orban, gdyby się spytać kogoś z prawicy amerykańskiej, kto jest liderem prawicy w Europie, mi odpowiedziałbym, że Victor Orban, ponieważ Victor Orban ma jedną kartę, którą może sobie pozwolić grać. Gra na dwóch fortepianach, jednocześnie gra na fortepianie. Z Amerykanami, a na drugiej z Rosją. Więc dla prawicy europejskiej to jest bardzo niebezpieczne. Ja jestem krytykiem Orbana od bardzo, bardzo długiego czasu. Taką tezę postawiłem już kontrowersyjną, wypowiem ją głośno, że dla polskiej prawicy byłoby lepiej, żeby Wiktor Orban wybory przegrał.
Bo wtedy polska prawica odzyska zgodnie ze swoją wagą I Rosja straci swoje w dużej mierze aktywne środki jakie ma na Pęgrzech. Byliśmy przy tym, co się stanie po tych wyborach i w którą stronę ma pójść dyskusja o Polsce. I w którą ma pójść, bo mam wrażenie, że idzie właśnie w tą, od której zaczęliśmy. Nie chcę tego spłaszczyć, ale takiego klasowego podziału. I to takiego klasowego z tymi wszystkimi obszarami, które zaznaczyłeś, że to nie są tylko ludzie, którzy są z jakiejś klasy, tylko ci, którzy do niej aspirują albo się czują, że z niej się wywodzą.
Pokazano wszystkie 2 dopasowania. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.
To rozmowa o przemianie.
O ludziach, którzy byli z „tych gorszych”, a dziś mówią głośno: nie wstydzimy się, mamy swoją drogę.
O konflikcie między elitami a „zwykłymi” ludźmi, między bananowcami a reprezentacją bloków, o prawdziwej cenie sukcesu i o tym, dlaczego Polska przestała chcieć tylko „doganiać Zachód”.
▶ Czy nowoczesny patriotyzm to już nie „posprzątaj po psie”, tylko „zbuduj elektrownię atomową”?
▶ Dlaczego dla wielu Polaków to nie Trzaskowski, tylko Peja lepiej oddaje ich tożsamość?
▶ I co z tymi, którzy odnieśli sukces, ale pamiętają skąd przyszli?
O tym wszystkim – z dystansem i pełną świadomością, że to nie jest jeszcze gotowa opowieść. Ale może właśnie się rodzi.
Rozmawiają Tomasz Borejza i Wojciech Mucha.