Filip Cembala „Lowizm"
Uwielbiam stwierdzenie Filipa: „nie bierz się w garść, weź się w ramiona”. Pomaga mi rozsypać się bez wyrzutów sumienia, a potem z czułością poskładać życiowe puzzle. Pospacerujemy sobie w tej rozmowie małymi krokami po ulgę. Powyjmujemy z plecaka emocjonalne ciężary, które ktoś kiedyś zapakował nam do środka. A i sami trochę sobie dorzuciliśmy. Przyjrzymy się odwadze, która nie istnieje bez strachu. Porozmawiamy o rozwijaniu i zwijaniu się, relacjach z odzysku i wdzięczności za słowa. Pogadamy o osobności i współgraniu. Do zobaczenia!
Nie wiesz, no bo nie wiesz z jakimi demonami się bujam, nie wiesz co mnie męczy. Nie wiesz co mnie cieszy, nie wiesz co mnie gniecie i nie wiesz jakie presje jeszcze nade mną wiszą, na przykład. Ale nie masz w tym niczego złego, po prostu nie masz prawa tego wiedzieć, bo tylko mój wewnętrzny człowiek, przecież tak naprawdę to często my sami nie wiemy co czujemy. Nie macie czasami takiego poczucia, że w tym całym zapędzeniu siadasz i myślisz sobie, czujesz niewygodę? Ale próbujesz się znaleźć, co ja czuję i mi czasami zajmuje naprawdę dobrą chwilę, żeby nazwać to, co ja właściwie teraz czuję. Czy jestem wkurwiony, czy jestem zmęczony, czy ja jestem wystraszony. I też bardzo bliska jest mi działalność Brené Brown, takiej też świetnej twórczyni i też takiej psycholożki, która też pracuje nad hejtem, wstydem, vulnerability, czyli taką kruchością człowieka.
Pokazano wszystkie 1 dopasowanie. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.