Raport o książkach - César Aira

Od tam chyba 18 roku życia mieszka w dzielnicy Flores w Buenos Aires, która zresztą jest bohaterką jego wielu książek. W tej chwili właśnie tłumaczę taką powieść, powiastkę, która rozgrywa się w dzielnicy Flores. Więc powiedziałabym, że w jego przypadku być może przyczyny były inne i zakładam, że przyczyną, dla której do tej pory nie był wydawany, znaczy ja wielokrotnie proponowałam wydawnictwom Cesara Aire i zawsze odpowiedź była taka, jeju, ale to jest takie dziwne. I rzeczywiście jest to proza bardzo dziwna. Proza Sera jest inna, nie jest dziwna, jest wyrafinowana, jest trudna, natomiast nie jest dziwna. Natomiast proza Aira jest dziwna i wywołuje konsternację, tak? Aira pisze w sposób, spotykamy się z jego tekstami i jesteśmy tacy, o, o, ale co tu się właściwie przed moimi oczami dzieje? Te teksty często nie mają zakończeń, zostajemy z takim...

Ona nagle przestaje istnieć, nagle w jej przestrzeń wchodzą jakieś elementy obce i my jako czytelnicy możemy się dziwić, ale możemy też iść za Iron, prawda? To jest wybór, tak. Znaczy możemy się zbuntować i po prostu nie czytać dalej, a możemy za nim pójść i też spójrz na to, że my w Polsce tutaj, no i jednak mamy takie oczekiwania, jak dostajemy tekst argentyński, no to jednak cały czas... Buenos Aires, tango, piłka nożna. Aira nie pisze o żadnej z tych rzeczy. Dobra, o Buenos Aires pisze, ale pisze o peryferyjnej dzielnicy Buenos Aires, czyli właśnie o Flores. On, jeżeli pisze o czymś, co kojarzymy z Argentyną, to jest właśnie z jakiejś takiej zakrzywionej, odmiennej perspektywy, czyli to Flores tak naprawdę jest mikroświatem, w którym odbija się cały Buenos Aires, ale to nie jest to Buenos Aires, który znamy z przewodników. Aira bardzo często osadza właśnie swoje teksty albo w dzielnicy Flores, albo na Pampie, o czym już mówiłyśmy.