Czuła odwaga i odporność psychiczna

Cześć, witamy serdecznie w naszym podcaście RESET. Z tej strony Ola Brzozowska. I Ania Malinowska. I witamy serdecznie Martę Iwanowską-Polkowską. Cześć Marta. Cześć, witam was bardzo serdecznie i strasznie się cieszę, że tu jestem. Marta, to ja ciebie jeszcze przedstawię. Jesteś psycholożką, autorką książki Kiedy życie mówi, sprawdzam. I jeszcze autorką książki Na życie. I właściwie opowiadasz o tym i uczysz też o tym, jak z czułością i odwagą budować swoją rezyliencję w czasach, gdy chcesz wszystko chrzanić. Dobrze powiedziałam? Tak, wszystko się zgadza. Bardzo dobre, jak to budować, kiedy po prostu czasem mam ochotę powiedzieć, że mamy tego wszystkiego dość. I wszystko chrzanić. I wyjść i wrócić za 10 lat, albo nie wrócić.

Marta, albo mnie tak teraz, jak Ciebie słuchałam, uderzyło to takie, bo powiedziałaś, że i zasoby, i relacje, i można zadzwonić do przyjaciółki, bo myślałam sobie, jakie to jest ważne. Przede wszystkim zasoby, dwa, w ogóle rodzina, na którą można liczyć, trzy, przyjaciółki, czyli w ogóle te relacje, które mamy z innymi, to otoczenie, choćby nie wiem, z ilu osób się składało, bo nawet nie chodzi o dużą grupę. Ale jednak to wsparcie społeczne, bo ja sobie dzisiaj w ogóle myślałam o tym od rana, o tym wsparciu społecznym, o potrzebach, o też o w ogóle typach osobowości, że ktoś bardziej potrzebuje lub mnie, ale tak mi to wybrzmiewa, że to jest bardzo ważne. To jest kluczowe. My jesteśmy istotami społecznymi i rewolucja przemysłowa czy rewolucja AI tego nie zmieni. My nadal bardzo potrzebujemy drugiego człowieka.

Kiedy jest nam trudno, potrzebujemy usłyszeć, możesz się tak czuć, nie jesteś z tym sam albo sama. I ja między innymi napisałam tę drugą książkę po to, żeby ludziom przypomnieć o relacjach. Bo wiele osób, śledząc moje potyczki z moim sprawdzam na Instagramie, pisało mi, ale ty Marta jesteś silna, ale ty, o Jezu, ile ty przeżyłaś, ile ty dałaś radę i tak dalej. Ja myślę sobie... Czuła odwaga Wujka i kuzyna z takiej bliskiej rodziny, że gdzieś tam nazwiska się zgadzają.

No plus jeszcze oczywiście rodzina męża, ale umówmy się, nie jestem z nią tak blisko, jakby się wydawało. Może z jednym bratem i jego rodziną. Więc ja tej rodziny mam naprawdę niewiele, a praca, którą wykonuję, wcale nie sprawia, że łatwo jest mi utrzymywać relacje. Tak? Bo dużo wyjeżdżam, dużo pracuję w weekendy, a jednak zorientowałam się, Czuła odwaga i odporność psychiczna. Names mentioned A ja mam pytanie, Marta, jak Ciebie słucham, trochę wracając do początku też twojej wypowiedzi o tym, dlaczego ludzie tak bardzo boją się być w dyskomforcie, że jakby ta akcja to jest też trochę ucieczka od tego właśnie bycia w tym dyskomforcie, tego byciu w nie wiem, tego w tym, że coś jest nieprzewidywalne dla mnie i mi się wydaje, że to jest też bardzo często taka strategia na, że działam, to znaczy, że coś rozwiązuję, ale być może to jest bardzo

I to jest bardzo drenujące doświadczenie. Marta, to ja mam takie pytanie, mówisz też o tej roli, o funkcji. To możesz powiedzieć z autopsji absolutnie. Kiedy przychodzi ten trudny moment, jak na przykład choroba onkologiczna, jak bardzo gdzieś dużo zostaje z tej funkcji, roli, a jak dużo z tego człowieka, którym jesteśmy? Tak pytam ciebie, jak to wiesz, każdy indywidualnie to ma i to też są jakieś zasoby, jakby na to nie spojrzeć. Co jest w takim momencie? Czy nagle ta rola, funkcja, to wszystko, co robisz na przykład zawodowo, schodzi na dalszy plan? Trochę schodzi na dalszy plan, ale nadal jest. I rzeczywiście myślę, że moje doświadczenie choroby było o tyle trudne, że przeżywałam tę chorobę jako ja, Marta, której życie było po prostu zagrożone.

Podobnie zresztą jak depresja. To kolejna choroba, która upowszechniła się przez ostatnie lata. Więc myślę, że to stawia przed nami wszystkimi takie wyzwanie, żebyśmy po prostu zaczęli to normalizować i uznawać, że ten profesjonalista, który choruje, No choruje i czasami wymaga pewnej wyrozumiałości, ale nadal jest profesjonalistą i nadal chce często wykonywać swoją pracę, tym bardziej, że praca zawodowa jest też elementem zdrowienia. Właśnie. To nie wykluczenie, tylko jednak włączenie, prawda? Marta, a gdybyś jeszcze mogła podzielić się z nami i ze słuchaczami i słuchaczkami tym, bo wiesz, do tego się nie można przygotować.

Marta Iwanowska-Polkowska. Płacą cenę za te mity, do których tutaj nawiązujemy. Nie tylko my płacimy jako kobiety, ale mężczyźni też. Absolutnie się z tym zgodzę. Jak ta kultura i wyrabianie kultury. Zobaczcie, jakie to jest silne. Jakie to jest w ogóle... Teraz już... I to też jest bardzo kulturowe. Akurat wczoraj na warsztatach miałyśmy taką rozkminę z uczestniczkami, no bo właśnie wracając do pytania, jak tą odporność budować, no to też nie pomijać ciała albo wręcz zacząć je zauważać, że odporność psychiczna to jest kondycja naszego ciała.

Marta, my się wstydzimy, bo ja to też obserwowałam na szkoleniach, jak jakieś właśnie były ćwiczenia takie mindfulness'owe, ale z ciała, to my się oglądamy na innych, my się wstydzimy poruszyć swoim ciałem, nie daj Boże się wytrząsnąć przy innych. To jest traktowane jako dziwne. Mamy bardzo dużo takich hamulców, ale znowu pewnie tak nas wychowano. Tak, tak. I znowu, i na przykład jakbyśmy miały wrócić do tej wrażliwości i regulacji napięcia emocji, tak? Ludzie często mają takie przekonanie, dobra Marta, powiedz jak te emocje wyregulować i chcieliby poznać jakąś taką mentalną metodę. Owszem, nasze przekonania mają znaczenie i to co robimy w głowie ma znaczenie, ale szybciej wyregulujemy nasze napięcie, jeśli uruchomimy oddech, dotych, jeżeli się uziemimy, jeżeli na przykład spojrzymy gdzieś w dal, a nie tylko i wyłącznie w ekran komputera czy telefonu.

Jakby jest dużo rzeczy, które możemy zrobić z ciałem i one zadziałają jeszcze szybciej niż tylko ta nasza praca z głową. Więc jakby drugą rzeczą taką w kierunku budowania odporności psychicznej to jest zauważenie tego, co my robimy naszemu ciału i czy my przypadkiem za dużo od tego ciała nie oczekujemy. Czy inwestujemy w to ciało, tak? Ale nie mówię o robieniu formy na lato. Tylko tak chodzi o sprawność, o naszą zdrowie, o witalność, elastyczność. I cały czas patrzę na Martę książkę pozaznaczoną chlorymi karteczkami. Oczywiście te karteczki migają. Marta, bo jestem bardzo ciekawa, co ty tam pozaznaczałaś, wiesz? Czuła odwaga i odporność psychiczna

Zdjęcia i montaż. Czułaś zatrzymać i tak naprawdę zatrzymywać sobie te momenty właśnie takie. No i pakować do słoiczka. I pakować zawsze plecaczkiem. Tak, albo do plecaczka. Plecaczek traumi, plecaczek zasobów. Można to tam sobie przerzucać i wyrównywać. Marta, zastanawiam się, co możemy powiedzieć na koniec rozmowy. Jak tutaj oczywiście nie wyczerpałyśmy wszystkiego, co można by o tym powiedzieć, ale mamy...

Komuś by się to wydawało pierdoła, drobiazg, a to chodzi o to, że dla mnie jest to ważne. Mi to robi znaczenie, nie? I o tym też jest odporność. Mamy piękne zakończenie i wysyłamy to w świat do naszych słuchaczy. Niech to sobie płynie i pracuje. Dziękujemy bardzo. Dziękujemy Marta. To ja dziękuję za zaproszenie. Pozdrawiam wszystkich. Dziękujemy za dziś i zapraszamy na kolejny odcinek podcastu. Możecie nas posłuchać na Onet Audio, Spotify, Google Podcasts i Apple Podcasts. Czekamy też na Wasze komentarze. Możecie pisać do nas na naszym Instagramie o tym, jakich tematów i jakich gości chcielibyście posłuchać.