Czuła odwaga i odporność psychiczna

Jest dużo rzeczy, które możemy zrobić z ciałem i one zadziałają jeszcze szybciej niż tylko ta nasza praca z głową, więc jakby drugą rzeczą taką w kierunku budowania odporności psychicznej to jest zauważenie tego, co my robimy naszemu ciału i czy my przypadkiem za dużo od tego ciała nie oczekujemy. Zatrzymaj się na chwilę. Przejrzyj się swojemu ciału i psychice. Spróbuj zadbać o równowagę. W naszym podcaście rozmawiamy z ludźmi, których doświadczenie i wiedza mogą być dla nas wartościowym drogowskazem na drodze do samoświadomości. Ania Malinowska i Ola Brzozowska. Zapraszamy na RESET.

Cześć, witamy serdecznie w naszym podcaście RESET. Z tej strony Ola Brzozowska. I Ania Malinowska. I witamy serdecznie Martę Iwanowską-Polkowską. Cześć Marta. Cześć, witam was bardzo serdecznie i strasznie się cieszę, że tu jestem. Marta, to ja ciebie jeszcze przedstawię. Jesteś psycholożką, autorką książki Kiedy życie mówi, sprawdzam. I jeszcze autorką książki Na życie. I właściwie opowiadasz o tym i uczysz też o tym, jak z czułością i odwagą budować swoją rezyliencję w czasach, gdy chcesz wszystko chrzanić. Dobrze powiedziałam? Tak, wszystko się zgadza. Bardzo dobre, jak to budować, kiedy po prostu czasem mam ochotę powiedzieć, że mamy tego wszystkiego dość. I wszystko chrzanić. I wyjść i wrócić za 10 lat, albo nie wrócić.

Może teraz to się zmienia, ale nadal, wiecie, że tak się wydawało właśnie, co Ania mówi, tak? Wytykano nam to jako słabość w ogóle. Jako słabość naszą, tak? Czuła odwaga i odporność psychiczna. Names mentioned No kilka lat przecinały się nasze drogi zawodowe i ona użyła kiedyś takiego sformułowania, że to było kiedyś, bo już teraz na szczęście jest inaczej, ale kiedyś się wstydziła ubierać po kobiecemu, na przykład założyć kolorową koszulę, czy w ogóle założyć cokolwiek kolorowego, bo Jak ona to ujęła, nie chciała swoim kolegom z pracy przypominać o tym, że jest kobietą.

I ja kilka razy myślałam sobie w tym czasie, no nie dam rady, tu coś. Ale potem mówię, nie, znaczy jadę. I jeszcze mój partner mówi do końca, musisz jechać. Ja mówię, muszę jechać. Znaczy w ogóle nie ma dyskusji, ja muszę jechać. Natomiast wiecie co, przypomniała mi się taka piosenka i wszystkich słuchaczy dzisiaj do niej zapraszam. Anny Marii Jopek, Jestem. I tam jest taki fragment właśnie, że no o tym, żeby właśnie żyć w tym zachwycie, że to jest jak pięknie żyć w zachwycie, żyje się tylko raz. I mi się wydaje, że to jest coś, co Ania, ty dzisiaj przytoczyłaś. Przejechałaś i potrafiłaś się, tak wiesz, przetren i właśnie zachwycić się tym, że jedziesz, ucieszyć słońcem, kawą, wspaniałym towarzystwem i tym, żeby szukać tych momentów zachwytu.