Sandomierska tajemnica ołtarza Wita Stwosza

To on przecież urządzał Muzeum Diecezjalne w domu Długosza i bardzo się zawsze interesował samym Muzeum Diecezjalnego. Idziemy na piętro. Wchodzimy taką gotycką plaką schodową po drewnianych schodach. Ta wykładzina drewniana została wykonana w 1934 roku. Proszę zobaczyć, tu jest kamienna gotycka poręcz. Tutaj, jak wchodzimy do tej sali, witają nas dźwięki muzyki. Płyty, która odtwarza brzmienie naszego instrumentu muzycznego z XVII wieku, pozytywu szkatulnego, który kiedyś służył siostrom benedyktynkom w klasztorze, do którego pójdziemy niedługo, bo tam też nas zaprowadzi osoba Karola Estreichera.

Nie dotarłem w swoich różnych poszukiwaniach do żadnego pamiętnika z tego okresu. Niestety też dochodzimy do sytuacji, kiedy osoby żyjące czy studiujące w tym czasie w seminarium duchowym też już niestety nie żyją. Tutaj na dole w skrzydle zachodnim znajdowała się biblioteka. Natomiast w tym skrzydle południowym do połowy lat trzydziestych znajdowało się Muzeum Diecezjalne. Po przeniesieniu Muzeum Diecezjalnego do domu Długosza te pomieszczenia przez pewien czas pewnie były wolne. Być może właśnie w nich też te skrzynie można było zgromadzić i też zamknąć. Były też dwie sale wykładowe bardzo duże na końcu skrzydła tego zachodniego.