Lech od kuchni #28

Jezus, a pan tutaj? Ja tam mówię, no tak. To pan teraz tu pracuje? Ja mówię, nie no, przyjechałem dla was gotować. Ujoj, tam pamiętam w Gostomski, wszyscy mnie ściskają, linety, ojej, ale fajnie, idzie dobre żarcie. Ja mówię, no dobra, nie. No i tak to się zaczęło i potem cały sezon. Po tym sezonie też tak było dziwnie i też trener odszedł. Przyszedł Jan Urban i mówi, nie, nie, kucharza już nie oddamy. I tak to trwało kilka lat. Aż pewnego razu przyszedł do mnie Piotr Rutkowski i mówi, Artur, albo będziesz robił to sam, albo ja kończę współpracę z tym hotelem Roda. Ja bym wolał, żebyś ty to robił sam. Ja mówię, no ale parę rzeczy będę potrzebował.

I zaserwowali im kotlet schabowy z kapustą i ziemniakami. I wygraliśmy 4-2 z Francuzami. Czy to świadczy o tym? Nie. To jest tak. Ci chłopcy po tych dwóch tygodniach przebywania w tej Hiszpanii już mieli dosyć tego jedzenia hiszpańskiego. Zobaczyli te kotlety, to wyczyścili te talerze. Józek mówi, no po prostu najedliśmy się normalnie, jak wiśnie, ale oni byli happy. Oni po prostu byli w tym momencie szczęśliwi. I to jest tak, jeżeli... Słuchajcie, to jest tak, jak Kilka lat temu. Jezu, piłkarze jedzą pizzę. No właśnie, właśnie. Słuchajcie, co to jest pizza? Pizza po meczu, bo to jest często taki właśnie kontrowersyjny wątek.

Tylko, że suwituje ją przez 48 godzin, następnie oddzielam to chude, czerwone mięso od wszystkiego pozostałego i U mnie piłkarze jedzą to po prostu łyżkami. To jest kruche, chude, wspaniale zrobione, pyszne mięso. Co to jest, szefie? Golonka. To jest golonka? No. Jezu, jaka dobra. A do tego sos krzanowy. No czemu nie zjeść, tak? Ja mówię o takich W codziennych posiłkach w klubie, lunchach, które układa tak naprawdę menu układa dietetyk Patryk Wiśniewski i razem rozmawiamy. On chodzi po szatni, rozmawia z chłopakami. Co byście chcieli? A taką goloneczkę z sowitą?