Odcinek 79: Kim był Święty Paweł? - ks. Zbigniew Grochowski

Coś, co było w nim pewną teorią, była dobra znajomość Pisma i przeświadczenie o tym, na czym ma czysta wiara polegać, skonfrontowane zostało ze spotkaniem osoby. Chrystusa Zmartwychwstałego, którego zwalczał, zwalczał Jego uczniów, ale Jezus mówi, dlaczego mnie prześladujesz? To do Pawła też było pewnie szokującą jakby treścią, że walcząc z chrześcijanami, on walczy wprost z tym, który teraz podbija jego serce. Gdy jednak przyjdzie Pan Jezus, to zlikwiduje, można powiedzieć, tego niegodziwca jednym tylko tchnieniem swoich ust. Ja czasami, jak nawiązuję do tego tekstu, to mówię, Pan Jezus przyjdzie i zrobi tak.

Pierwszy to... Więc patrząc na apostoła narodów, spojrzymy, i to już 12 września, także termin dość krótki, na samego świętego Pawła i jego duchowość, jego wiarę, jego modlitwę, jego doświadczenia mistyczne, a więc jego więź z Jezusem. Kolejny webinar tydzień później, 19 września, Byśmy sobie odpowiedzieli na pytanie, co z tego wynika? Widzimy, jak Paweł nie zatrzymuje tego skarbu dla siebie, ale niesie Chrystusa innym, w sposób niestrudzony, w sposób najbardziej gorliwy, jak to możliwe, a więc ewangelizacja w wykonaniu św. Pawła. A trzeci webinar to by był 26 września, to są czwartki, od godziny 19. To będzie też pewna konsekwencja ewangelizacji, to znaczy to, co zazwyczaj towarzyszy głoszeniu Ewangelii, a więc doświadczenie też oporu, przeciwności ze strony świata, to jest często prześladowanie, cierpienie, no i może się skończyć, jak w życiu św. Pawła, wprost męczeństwem.

Z cięciem w jego wypadku. Trochę porozmawiamy może, dlaczego tak to się stało. Szanowni Państwo, jak zawsze można na żywo wziąć udział, zapisując się, wtedy jest szansa zadać pytanie. A jeśli nie możecie brać udziału na żywo, to też się warto zapisać, wtedy dostaniecie nagrania, które będzie można sobie w dowolnym momencie odsłuchać. O świętym Pawle, to tak warto trochę porozmawiać od strony jego takiej interakcji ze świętym Piotrem, bo Paweł nigdy Chrystusa nie spotkał, ale na pewno nie jest w gronie tych osób, które chodzą. Doskonale znają Jezusa, który pochodził z okolicy Nazaretu, tam funkcjonował. I jakoś konfrontuje się on ze swoim doświadczeniem wewnętrznym, z tym człowiekiem, który miał taką bezpośrednią pewność, ale o tym może później.

Paruzja. No to jest ciekawe, jak oni cały czas wierzyli, że ten Chrystus za chwilę, za chwilę, za chwilę, czy na pewno tak wierzyli, I dlaczego on nie przyszedł i czy to na pewno tak było, czy może trochę inaczej, inny mamy pogląd na to, ale od początku. Co to był za człowiek, który pochodził z Tarsu, dzisiejsza Turcja, A więc widzimy, że on sam się przedstawia pod koniec dziejów apostolskich mamy, gdy mówi do swoich rodaków, już w Jerozolimie mówi jestem Żydem z Tarsu. Określa swoją tożsamość, jest też synem tego narodu, narodu Bożego Wybrania, ale żyjącym w diasporze.

W pewnym momencie się przenieśli, czy z powodu poszukiwania za chlebem, za jakąś nową pracą, czy jakieś trudności pewnie spowodowały tę przeprowadzkę. I w związku z tym ma imię żydowskie Szaul. Mówimy Szaweł trochę, żeby odróżnić pewnie go od tego biblijnego króla Saula, ale to jest dokładnie to samo imię hebrajskie Szaul. Szaul byśmy mogli przetłumaczyć jako wyproszony. Tylko oczywiście nie wyproszony z pokoju, tylko wybłagany, ubłagany, bo Szaal znaczy właśnie prosić, to też jedno z określeń w ogóle też modlitwy. Więc Szaul i podobnie jak ten król Saul, który poprzedzał Dawida, a więc nieco ponad 1000 lat przed Chrystusem, żył Saul,

Też w szkołach, które dla normalnie jednak młodych chłopców w kulturze greckiej prowadzono. Ale w pewnym momencie przenosi się do Jerozolimy. Być może właśnie jest tutaj to pragnienie, by jeszcze bardziej u źródeł zgłębiać i studiować święte księgi. I wiemy w jakim wieku on się przenosi? Jedni twierdzą, gdzieś czytałem, że mógł mieć 16 lat, ktoś, że nawet 20, taki mniej więcej. W ogóle urodził się też trudno jest ustalić. Niektórzy mówią między piątym a dziesiątym rokiem po Chrystusie. Kogoś czytałem, że nawet może między drugim a dziesiątym. Jedno jest pewne, że jest trochę młodszy fizycznie od Pana Jezusa, który się urodził w roku minus szóstym, siódmym, możemy powiedzieć.

A więc Paweł na pewno nie później niż rok dziesiąty. No to na pewno możemy, może piąty, może siódmy. I przenosi się do Jerozolimy, by u stóp, jak sam zresztą to napisze, rabiego Gamaliela pobierać nauki. Był rzeczywiście, jest stwierdzony w literaturze pozabiblijnej, żydowskiej, że żył Gamaliel Wielki. To był naprawdę bardzo ceniony, szanowany mistrz, który zmarł około roku 50. po Chrystusie. To jest ten człowiek, który też w dziejach apostolskich zabiera głos w momencie, gdy Sanhedryn zastanawia się, co uczynić z apostołami, no bo rozwija się ta sekta i on daje bardzo mądrą wskazówkę, że przywołał dwóch takich samozwańczych Mesjaszy, Teudas oraz Judasz Galilejczyk i mówi, zobaczcie, zebrali wokół siebie nawet setki wyznawców, no ale po tym, jak stracili życie, rozproszyło się całe

Czyli to nie jest duża miejscowość. Znaczy na tamte czasy jest ogromna. Ale na dzisiaj taka dwudziestotysięczna miejscowość, trzydziestotysięczna, jeśli w stanie taki łowić, skoro ja pochodzę. Gdzie występuje jakiś jeden nauczyciel, drugi, trzeci, ciekawe... Ale o nim nagle się mówi, że kogoś wskrzesił. Jest głośny. Że wielu uzdrowił. No to też nie jest pierwszy lepszy, tylko wędrowiec, który mówi, ale działa i to z mocą. Więc jest bardzo prawdopodobne, że... Tak mi się wydaje. Ale od razu musimy tutaj, bo odwołujemy się w drugiej myśli do Koryntian. W pewnym miejscu Paweł pisze, że nawet jeżeli znamy Chrystusa według ciała, to już jakby starajmy się tak żyć, jakbyśmy Go w ten sposób nie poznali. To znaczy on próbuje, różnie to jest interpretowane, bądź miał styczność z Jezusem, bądź o Nim co najmniej usłyszał i poznał Go według ciała, czyli poznał Jezusa z Nazaretu działającego, to sam Paweł się dystansuje do tego, że jakby

Coś, co było w nim pewną teorią, była dobra znajomość Pisma i przeświadczenie o tym, na czym ma czysta wiara polegać, skonfrontowane zostało ze spotkaniem osoby. Chrystusa Zmartwychwstałego, którego zwalczał, zwalczał Jego uczniów, ale Jezus mówi, dlaczego mnie prześladujesz? To do Pawła też było pewnie szokującą jakby treścią, że walcząc z chrześcijanami on walczy wprost z tym, który teraz podbija jego serce. Dotknął go w jakiś tajemniczy sposób i dotarło do Szawła, że po pierwsze, że ta nauka jest prawidłowa, ale po drugie, że prawdy, tej autentycznej, Ewangelii nie wolno nieść innym siłą, że tu jest między innymi też jeden z aspektów przemiany, czyli ten aspekt taki moralny byśmy powiedzieli, że zupełnie inna forma też niesienia prawidłowej nauki.

Więc intelektualna przemiana, zrozumienie, że to jest właśnie prawda, że w Chrystusie się wypełniły wszystkie proroctwa, I po drugie, między innymi postępowanie już ma być inne, że sprawy rytualne nagle schodzą na dalszy plan i miłość bliźniego, między innymi w tym, że szanuję również stronę przeciwną. Głoszę, zapraszam, tak jak Chrystus to robił, Ale nikogo nie zmuszam, a jeżeli ktoś cierpi, to nie człowiek z mojego powodu, bo głoszę mu Chrystusa, tylko to ja cierpię z powodu głoszenia, z powodu tego, że ktoś Chrystusa jednak odrzuca i to ja ponoszę tak naprawdę na swoim ciele ból, cierpienie. Nie zawsze się mówi o tym, ale to nie było tak, że on spadł z tego konia, później przez chwilę spędził trzy dni o poście bez jedzenia i picia wśród chrześcijan, którzy byli w tej okolicy i potem zaczyna głosić.

Przynajmniej narracyjnie rzecz biorąc, to widzimy, że jest Barnaba i Szaweł, Barnaba i Szaweł bardzo często, a od momentu, gdy Szaweł, który też nazywa się Paweł, bardzo często później jest Paweł i Barnaba, Paweł i Barnaba. Jak gdyby Paweł zaczął trochę się wymykać spod tej... No to jest ta osobowość taka twarda... Przecież po prostu to jest jak pociąg, który, jak pendolino, które pędziło w złym kierunku, Miał dobry zamiar bronić czystej wiary w Boga, Jachwę, ale spotkawszy Jezusa, dotarło do Niego, że to jest Syn Boży naprawdę, to jest Mesjasz i nie ta metoda. Ta prawda dopiero nabrała blasku w Chrystusie, więc musiał się wywrócić, żeby taki pociąg zawrócić, a jadąc tak szybko musiał wykoleić się, wejść na tory, ale już wstawiony w przeciwnym kierunku i z taką samą gorliwością niesie

No dobrze, no ale to z tą paruzją, bo to jest takie ciekawe, on tak, można mieć wrażenie, wyczekuje. Tuż, tuż, to już tuż, tuż, tuż. Co prawda, mówi kto nie pracuje, też niech nie je. Do osób, które tak bardzo przyjęły sobie przekonanie o tym, że Chrystus zaraz przyjdzie, że nie warto pracować, to on takie osoby lekko strofuje jednak. Także słusznie tutaj przywołany jest drugi list do Tesaloniczan, oczywiście pierwszy też bierzemy pod uwagę. I w ogóle te księgi, no pierwszy list do Tesaloniczan jest pierwszą księgą Nowego Testamentu, jaka chronologicznie nam powstaje. Więc nie tak jak w kanonie otwieramy Biblię i to nie jest, że najpierw Mateusz, potem Marek i tak dalej, ale tak niepozorny list jak pierwszy do Tesaloniczan napisany w Koryncie,

On zna trochę Rzymian, bo mógł ich poznać choćby w Koryncie, gdy byli wypędzeni z Rzymu przez Klaudiusza. Była taka sytuacja. Sam w Rzymie jeszcze nie był, a pozdrawia na końcu tego listu wielu chrześcijan. No więc udaje się do Jerozolimy, ale jest aresztowany. No tego nie przewidział, chociaż Duch Święty mu po drodze zaczynał sugerować, że czekają go więzy. Spędził jakiś czas w więzieniu w Jerozolimie, potem do dwóch lat nawet w Cezarei Nadmorskiej i przybywa do Rzymu jako więzień. W innej roli troszkę. A jest oskarżony o co? Dlaczego go więzią? Tumult, jaki powstał w Jerozolimie, to o to, że zorientowali się ci też gorliwi wyznawcy judaizmu w Jerozolimie, że przybył ten wiechrzyciel, co głosi Chrystusa i ze sobą przywiózł pogan.

Mnie intryguje, dlaczego on od razu tego nie powiedział, że ileś tych ciosów przyjął. Ja to być może już mówiłem w poprzednich podcastach, że ja sobie myślę, że on chyba chciał to trochę za pokutę. Wiedział, że dużo krzywdy zadał Kościołowi i że ja muszę ponieść też tę karę, coś podobnego. No i świadomy te blizny, te moje stygmaty upodabniają mnie do Chrystusa, który niewinny był przecież sieczony również łzgami. Także obywatelstwa rzymskiego też używa, by uratować się w jakimś momencie. I powiedziałbym, że skoro odwołał się do Cezara, a więc stojąc przed Herodem Agryppą II i przed Festusem, Który był następcą na urzędzie po Piłacie. Tam kolejnych jeszcze kilka osób w międzyczasie oczywiście.

Jeszcze raz przypomnę, najpierw pierwszy webinar, duchowość świętego Pawła, jego wiara, jego modlitwa, doświadczenia mistyczne, jego relacja z Jezusem. Tydzień później gorliwość ewangelizacyjna. My tu już troszkę rzuciliśmy hasła, ale będziemy starali się może więcej podać szczegółów i bardziej to rozwinąć. Dzielenie się po prostu Chrystusem z innymi. I trzeci webinar, prześladowania, opór ze strony świata, cierpienie, może w ogóle sens cierpienia, to jest taki temat bardzo też dzisiaj, No właśnie, czy mamy się modlić o uzdrowienie, czy cierpieć? Czy o takie cierpienie chodzi z powodu choroby, czy cierpienie inne? No też to jest dobre na trzeci webinar. Może się to zakończyć, jeżeli się nawet męczeństwem takim ewangelizowali. Wiem, że tu już zmierzamy do końca, ale kwestia paruzji.