Odcinek 121: Jak zaczynają się SEKTY? Tomasz Terlikowski

Mówiąc inaczej, ostatecznie wszyscy wrócili pod jej przewodnictwo. Ale jak oni wspólnie zastanawiali się, co ona im tam makaron na uszy nakręcała? Mamy świadectwa, ksiądz Jan Maria Michał Kowalski, późniejszy główny bohater, on wtedy już jest przełożonym generalnym, bo w drodze do Rzymu, oni pojechali do Rzymu, spotkali się z papieżem już Piusem X. Więc on opowiada, jak wyglądały te spotkania. Pamiętajmy zdaniem, poszły już całe parafie potem. To nie tylko oni odeszli, ale poszło 120 tysięcy ludzi. To jest ogromna Rzesza, dlatego że to byli ludzie, proboszczowie, których ludzie kochali. To znaczy, no on na przykład pojechał, kiedy dowiedział się o tych decyzjach, pojechał do Marii Franciszki.

I nagle do tych facetów Przychodzi kobieta, która mówi do nich, słuchajcie, ja jestem na bieżąco w kontakcie z Jezusem. On ciebie powołał. Oni dostają pewność. I teraz jest proste pytanie, czy osoba, która ma taką wizję, powinna sprawować władzę? Ona wprawdzie dość szybko cyduje władzę na Jana Marię Michała Kowalskiego, to jest drugi bohater tej historii. Późniejszy biskup i późniejszy przestępca seksualny, straszliwy przestępca seksualny. No on i tak jest od niej zależny, no bo to ona jest tą, która mówi, co jej objawia Bóg.

Przy ocenie różnych doświadczeń człowieka, ale też ocenie jego funkcjonowania. Nie chciałbym, żebyśmy mówili tej absolutnej kategorii posłuszeństwa, dlatego że później tą samą kategorię do swoich nadużyć wykorzystywał arcybiskup Jan Maria Michał Kowalski. No, ale to właśnie o to chodzi. Jak rozumieć posłuszeństwo? Gdzie są granice tego posłuszeństwa? Czego ono dotyczy? Pierwsza fundamentalna rzecz i o tym Kościół mówi, choć nie zawsze to egzekwuje, jest takie, że jeśli ktoś wymaga od nas działania wbrew regułom moralnym, to wtedy ślub posłuszeństwa i reguła posłuszeństwa nie obowiązują. No, ale słuchaj. Wtedy są tak zwane myczki, nawiasy, wyłączności, że my jesteśmy w tej grupie, gdzie tutaj już nas takie normalne zasady moralne nie obowiązują.

Traktować, że normalne jest to, że my tutaj wiemy więcej, że jesteśmy wyjątkowi, że nas coś nie powiązuje. No i teraz wróćmy na chwilę do biskupa Kowalskiego. On w momencie umiera, Maria... Znaczy, co do ich relacji osobistych, ja nie mam jednoznacznej odpowiedzi. Z wielu wspomnień wynika, że była tam jakaś forma erotyzmu. Bez matryczką, a biskupem? Biskupem nie tylko, również między trzema innymi duchownymi. Ale na to twardych dowodów nie ma. Są sugestie. Sugestie, podejrzenia, wspomnienia, listy i tak dalej. Natomiast twardych takich testów i twierdzeń nie ma. Natomiast to, co się działo później, to już mamy twarde, łącznie z wyrokami sądowymi. Co się dzieje później? Ona umiera, a on obznajmia, że jest głosem św. Michała Archanioła i przez niego przemawia w inny sposób Jezus.

To wszystko się trzyma nie na często głębokiej miłości między nimi, bo to nie oni sobie wybierali te żony, tylko biskup im wybierał te żony. Więc oni tworzą jeden kościół, a Kowalski wraz z żoną i z większością biskupek tworzą drugi, ale on wraca do reguły celibatu. Czy sam ją respektuje? Tego nie wiem, nie potrafię stwierdzić. Umiera w Dachau męczeńską śmiercią, wierny temu co... Przekonany do prawdziwości swoich postaw. Tak, absolutnie. W międzyczasie jeszcze oznajmia, że w ogóle Trójca Święta składa się Każda osoba Trójcy Świętej się w kogoś wcieliła. Logos Jezusa, Maryja, to jest wcielony Bóg Ojciec, a Duch Święty wcielił się w Mateczkę Kozłowską. To już jest po rozłamie. Maria Vici Płoccy, starokatolicki kość Marewitów nigdy do takiej tezy nie doszedł.

No ale można powiedzieć, wywikłują się z tego, na ile to jest możliwe, ale też na tyle, na ile to jest możliwe, bo takiego pełnego przemyślenia tego, co się wydarzyło, jakie były przyczyny tego, co się wydarzyło, gdzie zawiodła kontrola, gdzie zawiodło duchowe wyczucie, gdzie zawiodły inne elementy, to do tej pory nie ma. Jest próba albo oskarżania Kościoła Większościowego, że to przez Kościół Większościowy, przez katolików wszystko się stało, Albo, że wszystko jest wymyślone i państwo ich niesłusznie oskarżyło, albo nawet jak jest przyznanie, że biskup Kowalski to rzeczywiście troszkę przesadzał, ale to na pewno nie tak bardzo, jak się wydaje katolikom. Natomiast ja bym nie chciał, żebyśmy rozmawiali o Maria Witach, bo jest łatwo o nich powiedzieć, bo zadałeś mi o to posłuszeństwo.

Kult jednostki, a katastrofa. Zawsze. Zawsze? Zawsze. Zawsze. No tu ten arcybiskup Jan Maria Michał Kowalski, wracając na moment do tej historii, jest najlepszym tego przykładem. On stał się w pewnym momencie dla swoich, szczególnie dla sióstr, ale nie tylko, no tak, głosem Boga. Stał się płockim, słowiańskim papieżem. Stał się świętym Michałem Archaniołem. No i w takim wypadku po pierwsze człowiekowi odbija palma. Nie ma opcji, żeby mu nie odbiła. No tak, bo jak ludzie wierzą, że jesteś Bogiem, to uwierzysz w to. No to ty też w to wierzysz. Ale po drugie też ludzie, których ty tak zaczynasz traktować, tak do tego zaczynasz socjalizować i wychować, tak cię zaczynają traktować i nie ma już żadnego feedbacku.

Ci, którzy przeprowadzili ten bunt, to byli goście, którzy byli, owszem, pod biskupem Kowalskim, a to też byli biskupi i też korzystali. Tworzyli system. Tworzyli system i korzystali z jego analogii, jednak podjęli bunt. I to jest pierwszy element. Tak, nie potrafili się rozliczyć, ale ja też jestem ostatnią osobą, która będzie rozliczać ich z tego, że nie umieli się do końca rozliczyć. Czyli, że zawsze można taki zdrowy kawałek w sobie jednak znaleźć. Można znaleźć. I to nawet jeśli zainwestowałeś coś, bo oni bardzo dużo zainwestowali tak po ludzku. Odeszli z kościoła, w którym mogli zrobić karierę. Ich koledzy, którzy odeszli od Maria Vitów, często zostali biskupami. Zrobili naprawdę gigantyczne kariery w głównym, oni z tego odeszli, zrezygnowali.

Arcybiskupa Kowalskiego, a później już nie było co zbierać trochę. Ale ten pierwszy etap był bardzo dynamiczny. Trzeci element, i to jest lekcja nie tylko z mariawityzmu, ale także z reakcji biskupów. To jest we mnie takie głębokie pytanie. Zadałeś mi na początku pytanie, czy ja wierzę, że to były objawienia prawdziwe, czy nie. Ja nie wiem. Nie wiem dlatego, że przyjmuję możliwość, że na początku był autentyczny impuls duchowy. On się, i to mogę powiedzieć, później wypaczył. Tak, to znaczy jako katolik powiem z całą pewnością. Pan Jezus nie powiedział... W biało-czerwonych barwach nie występowało tam z flagą i godłem. Nie, znaczy przede wszystkim nie powiedział, że nie, słuchajcie, od teraz w Rzymie już nie będzie ważnej Eucharystii. No nie, albo Rzym przeniósł się do Płocka.

Bardzo możliwe. Ja nie jestem psychologiem. Ja też nie, więc to tak sobie fantazuję. Ale powiem tak. To jest trochę cecha biografa. Kiedy wchodzisz w życie ludzi, na tyle na ile możesz oczywiście z zewnątrz, to albo chociaż trochę polubisz swoją postać i próbujesz w niej zobaczyć Przynajmniej człowieka nieszczęśliwego. Albo nie napiszesz biografii. To w przypadku Marii Franciszki Kozłowskiej jest prostsze, dlatego że ona przy wszystkich swoich takich cechach, o których można powiedzieć, że są elementem manipulacji, ma bardzo dużo pozytywnych cech. To jest trudniejsze w przypadku arcybiskupa Kowalskiego.