255. „What about Dick?”, czyli Dick Cheney, część 1
3 listopada, w wieku 84 lat, zmarł Dick Cheney. Większość z nas kojarzy go jako wiceprezydenta u boku George’a W. Busha, głównego architekta całej tzw. „wojny z terrorem”, człowieka, który kłamstwami doprowadził do inwazji na Irak, a zatem pośrednio odpowiedzialnego za tysiące ofiar tej wojny; człowieka, który w imię bezpieczeństwa narodowego gotów był na wszystko, w tym podsłuchiwanie i tortury; człowieka, który doprowadził do zrujnowania reputacji USA na arenie międzynarodowej.Historia Dicka Cheneya jest jednak znacznie dłuższa - pierwsze szlify zdobywał bowiem już w Białym Domu Richarda Nixona i Geralda Forda w latach 70. XX wieku. W pierwszym z dwóch odcinków o życiu i czasach Cheneya chcemy opowiedzieć o drodze, która doprowadziła go z Casper w Wyoming do Waszyngtonu; o tym, jak z niewylewającego za kołnierz przegrywa stał się najmłodszym szefem sztabu Białego Domu w historii. O relacji Cheneya z najważniejszym człowiekiem w jego karierze - Donaldem Rumsfeldem; o ich wspólnych intrygach, „halloweenowej masakrze”, ambicjach prezydenckich. O karierze Cheneya w Kongresie, która mogła z niego uczynić republikańskiego spikera Izby Reprezentantów, ale przerwał ją nieoczekiwany awans - na sekretarza obrony. O tym w jaki sposób z człowieka, który miał znaleźć Bushowi juniorowi wiceprezydenta, sam tym wiceprezydentem został.Karierę Cheneya można podsumować pytaniem, które towarzyszyło mu całe życie: „What about Dick?”, „A może Rychu?”. Posłuchajcie o człowieku, który zawsze lepiej czuł się na tylnym siedzeniu i który wielokrotnie okazywał się najlepszym drugim wyborem: o niepozornym Dicku, który pod aurą umiarkowanego lojalisty zawsze skrywał gigantyczną ambicję.
No więc opowiemy Państwu o życiu i czasach Dicka Cheneya, bo to bardzo ciekawa jest kariera, trzeba powiedzieć. Ten człowiek całe życie był w służbie państwowej, z wyjątkiem pięciu lat prezesowania gigantowi naftowemu Halliburton. Co też ma związek później z wojną w Iraku. Oczywiście, ale generalnie jest to człowiek, którego naprawdę kariera jest znacznie dłuższa niż tylko 8 lat wiceprezydentury u George'a W. Busha. I jest naprawdę wyjątkowa. Otóż Dick Cheney, czyli Richard Bruce Cheney urodził się 30 stycznia 1941 roku w miejscowości Lincoln w stanie Nebraska jako najstarsze strojga dzieci w rodzinie uwaga, demokratów. Takich demokratów w tradycji Franklina Delano Roosevelta. Zresztą bardzo byli dumni z tego, że ich syn Dick urodził się w urodziny prezydenta Roosevelta, urzędującego wówczas prezydenta Roosevelta.
No i? Nie był problem. Trzeba było robić dobre rzeczy, dobre z jego perspektywy i nie oglądać się na to, co mówią inni. No więc przychodzi Clinton i Cheney nie zostaje prezydentem, nie zostaje kandydatem w roku 96. Wie o tym z wyprzyceniem, że nie będzie tym kandydatem. Bo w 95. roku ogłasza, że jednak nie wystartuje w walce o nominację i idzie do sektora prywatnego. Sklepik zakłada. Zakłada mały sklepik w Teksasie, czyli zostaje szefem firmy Halliburton, czyli giganta naftowego, a przy okazji udziela się w think tanku prawicowym American Enterprise Institute. Co ciekawe, jego żona Lynn też dostała intratne stanowisko. Nie wiem, czy wiesz, ona została członkinią Rady Nadzorczej Lockheed Martin.
Więc nie najgorzej się powodziło w rodzinie Cheney'ów w drugiej połowie lat 90. I znowu tutaj Dick Cheney sprawdza się jako człowiek siedzący troszeczkę z tyłu. Otóż nie wiem, czy wiesz, jakie jest jego główne dzieło jako szefa Halliburton. No powiedz mi. Dokonał połączenia z konkurencyjną firmą Dresser Industries i to w taki sposób, że szef firmy Dresser zachował tytuł prezesa Rady Nadzorczej, ale całą realną władzę miał CEO, czyli Dick Cheney. No i ten jego czas w Halliburton wróci później w okresie wiceprezydentury, bo tak się proszę państwa składa. Nie powiedzieliśmy czym się zajmuje Halliburton. Powiedzieliśmy gigant naftowy. No ale to nie jest tak, że oni wydobywają ropę, tylko zajmują się budową, przygotowaniem infrastruktury dla takich firm jak na przykład BP, czyli rurociągi.
Czyli infrastruktura naftowa. Infrastruktura naftowa, tak. Wydobycie przesył ropy, ale także później logistyka, no bo wielka firma ma też wiele takich podfiremek, które z nimi pracują. I tak się składa, że podczas wojny w Iraku wygrywali rządowe kontrakty na przygotowywanie baz wojskowych, czy odbudowę przemysłu wydobywczego właśnie w Iraku. No wiesz Łukasz, no znali się na tym. A on znał ich. No i to tak się po prostu złożyło. I taka podwykonawca firma KBR miał uzyskać kontrakty na łączną sumę prawie 40 miliardów dolarów. Tych kontrowersji wokół Halliburton to moglibyśmy zrobić oddzielny odcinek, ale dodajmy, że byli też oskarżani o współodpowiedzialność za słynny wyciek ropy z platformy BP Deepwater Horizon w Zatoce Meksykańskiej, bo też przygotowywali część tam infrastruktury.
No ale to kiedy tam, Łukaszu, to już dawno Dick Chen i tam Halliburton się wtedy nie udzielał. No tak, ale kiedy odszedł w 2000, a w 2003 zaczyna się wojna w Iraku. To tak, ale blisko. Co się wydarza w roku 2000? Otóż, proszę Państwa, wybory prezydenckie i nominat partii republikańskiej George W. Bush, gubernator Teksasu, syn poprzedniego prezydenta, Georgia Herberta Walkera Busha, powierza Dickowi Chenneyowi znalezienie mu kandydata lub kandydatki na wiceprezydenta. No bo tak to jest, że przeważnie kandydat czy nominat partyjny powołuje jakąś ekipę, która ma mu znaleźć partnera lub partnerkę. Ale do czego potrzebujesz do tego człowieka?
Bo Halliburton jest w Teksasie. Tak, więc Dick Cheney musi bardzo szybko zmienić swoją rejestrację wyborczą z powrotem na Wyoming. Ale znowu, Teksas i Wyoming, bardzo republikańskie stany, żadnego tutaj otwarcia na stany demokratyczne czy stany bitewne nie ma. Poglądy polityczne... No tutaj też nie ma żadnej równowagi. George W. Bush jest bardzo konserwatywny. Dick Cheney też jest bardzo konserwatywny, dlatego że to, że on zaczynał karierę jako człowiek Forda, czyli umiarkowanego republikanina, no to sprawiło, że wielu ludzi uważało, że on też jest takim umiarkowanym rockefellerowskim republikaninem właśnie. Tymczasem ilekroć Dick Cheney coś robił, zwłaszcza w kongresie, to zawsze...
Pokazano wszystkie 6 dopasowań. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.
3 listopada, w wieku 84 lat, zmarł Dick Cheney. Większość z nas kojarzy go jako wiceprezydenta u boku George’a W. Busha, głównego architekta całej tzw. „wojny z terrorem”, człowieka, który kłamstwami doprowadził do inwazji na Irak, a zatem pośrednio odpowiedzialnego za tysiące ofiar tej wojny; człowieka, który w imię bezpieczeństwa narodowego gotów był na wszystko, w tym podsłuchiwanie i tortury; człowieka, który doprowadził do zrujnowania reputacji USA na arenie międzynarodowej.
Historia Dicka Cheneya jest jednak znacznie dłuższa - pierwsze szlify zdobywał bowiem już w Białym Domu Richarda Nixona i Geralda Forda w latach 70. XX wieku. W pierwszym z dwóch odcinków o życiu i czasach Cheneya chcemy opowiedzieć o drodze, która doprowadziła go z Casper w Wyoming do Waszyngtonu; o tym, jak z niewylewającego za kołnierz przegrywa stał się najmłodszym szefem sztabu Białego Domu w historii. O relacji Cheneya z najważniejszym człowiekiem w jego karierze - Donaldem Rumsfeldem; o ich wspólnych intrygach, „halloweenowej masakrze”, ambicjach prezydenckich. O karierze Cheneya w Kongresie, która mogła z niego uczynić republikańskiego spikera Izby Reprezentantów, ale przerwał ją nieoczekiwany awans - na sekretarza obrony. O tym w jaki sposób z człowieka, który miał znaleźć Bushowi juniorowi wiceprezydenta, sam tym wiceprezydentem został.
Karierę Cheneya można podsumować pytaniem, które towarzyszyło mu całe życie: „What about Dick?”, „A może Rychu?”. Posłuchajcie o człowieku, który zawsze lepiej czuł się na tylnym siedzeniu i który wielokrotnie okazywał się najlepszym drugim wyborem: o niepozornym Dicku, który pod aurą umiarkowanego lojalisty zawsze skrywał gigantyczną ambicję.