Spóźniona „Puma”. Samochód pancerny Sd.Kfz. 234

W latach 20. i w latach 30. XX wieku prowadzili prace, doprowadzali je do poziomu prototypów, właśnie nad pojazdami o napędzie 8x8. Szukali rozwiązania kryzysu terenowego dla samochodu pancernego, szukali sposobu przełamania tego kryzysu przez skonstruowanie wysoce mobilnego w terenie ośmiokołowego, czteroosiowego samochodu pancernego, który nawet miał być samochodem pływającym. Te niezwykle ambitne projekty natrafiały jednak na określone problemy, tak techniczne jak i finansowe. Reiswera nie miała aż tylu pieniędzy, samochody ośmiokołowe nie były absolutnym priorytetem w rozwoju niemieckich sił zbrojnych Ale koniec końców, kiedy wybuchła II wojna światowa w 1939 roku, kiedy do II wojny światowej przystąpił niemiecki Wehrmacht, to Niemcy mieli już jednak w swoich arsenałach pierwsze ośmiokołowe, czteroosiowe samochody pancerne, takie jak modele Sd.Kfz.

A zatem projektowany do działań w Afryce Północnej, między innymi samochód pancerny, no nie był gotowy, nie był dostępny, zanim ta kampania dla Wehrmachtu w ogóle się skończyła. I powstawał i był wdrażany w warunkach całkowitej zmiany sytuacji strategicznej. W drugiej połowie 1943 roku stawał się po prostu zbędny. Kiedy ten projekt był gotowy? Produkcja tego awangardowego samochodu pancernego o konstrukcji samonośnej, jeśli chodzi o układ zawieszenia, zaczęła się dopiero pod sam koniec roku 1943. I ten samochód pancerny jak na owe czasy uznać można tak naprawdę za najbardziej nowoczesny produkowany ówcześnie samochód pancerny na świecie.

Dlatego, że samochód pancerny Sd.Kfz. 234, on zaczął być odbierany przez armię pod koniec roku 1943 w ilościach po prostu śladowych. Ten wóz nazywa się czasem Pumą, chociaż nie jest to oznaczenie oficjalne. Sd.Kfz. 234 Puma. No ale dlaczego produkowano go tak mało? No skoro już został przyjęty przecież na uzbrojenie Wehrmachtu. Już w 1943 roku Niemcy zdali sobie sprawę, że produkcji seryjnej tych wież nie uruchomią, że armata 5 cm jest modelem armaty schodzącej i walory przeciwpancerne tego działa z racji pojawienia się coraz ciężej opancerzonych czołgów przeciwnika stają się wątpliwe.

Znaczy ja tutaj oczywiście mówię to ironicznie. Po czym ich dalsza produkcja została? Zamknięta. Następnie w czerwcu 1944 roku zaczęto produkować modele 234-1 i stopniowo 234-3. Przy czym tutaj dominować miał absolutnie wóz w odmianie z armatą automatyczną 2 cm i karabinem maszynowym, ponieważ wóz z działem wsparcia 75 mm Miał występować co najwyżej jeden na pluton. Dominować miały właśnie samochody z armatkami dwucentymetrowymi. I tak naprawdę produkcja, o ile to można nazwać produkcją wielkoseryjną, ale produkcja na serio tych samochodów pancernych na rzecz Wehrmachtu zaczęła się późną wiosną 1944 roku.

W roku 1944 samochód pancerny, kołowy samochód pancerny, nie tyle co był anachronizmem, bo nie był anachronizmem, ale jego przydatność na polu walki, zwłaszcza z perspektywy działań Wehrmachtu, stała się bardzo problematyczna. Wojna nauczyła Niemców, że teren mimo wszystko absolutnie premiuje pojazdy gąsienicowe. Sd.Kfz. 234. Names mentioned. Sd.Kfz. 250. Pojawiają się odmiany analogicznie uzbrojone jak Sd.Kfz.