Spóźniona „Puma”. Samochód pancerny Sd.Kfz. 234

W kolejnym odcinku Podcastu Wojenne Historie witają was Kamil Kawalec i Norbert Bączyk. Ten podcast powstaje dzięki wsparciu naszych patronek i patronów, za co im bardzo dziękujemy. Jeżeli ty też uważasz, że nasze treści są tego warte, możesz dołączyć do tego grona i wesprzeć nas w serwisie patronite.pl Norbert, porozmawiajmy dzisiaj o niemieckim samochodzie pancernym Puma. Czy to był udany pojazd? No i do czego Niemcy wykorzystywali ten samochód pancerny? O ciężkich niemieckich samochodach pancernych Sd.Kfz. 234 można powiedzieć... Za mało i za późno. Te niezwykle ciekawe pod względem technicznym, konstrukcyjnym pojazdy bojowe pojawiły się bowiem w Wehrmachtzie dopiero w roku 1944 i stanowiły zwieńczenie całej serii ciężkich, ośmiokołowych, niemieckich samochodów pancernych, które przez cały okres II wojny światowej widzimy w tymże Wehrmachtzie.

Tylko, że pojazdy kołowe owych czasów miały ten feler, że ze względu na dosyć słabe zdolności pokonywania terenu musiały się przemieszczać po drogach. Były szybkie, zużywały znacznie mniej paliwa, miały znacznie większy zasięg niż czołgi, ale były, jak to się mówi, przywiązane do dróg. No i już wtedy zaczęto szukać technicznych Pojazdy klasyczne dwu- bądź trzyosiowe samochody pancerne bazujące np. na ciężarówkach Spóźniona Puma .

Spóźniona Puma . Spóźniona Puma . I ten niemiecki Sd.Kfz. 231, on w roku 1939 był uzbrojony analogicznie jak czołgi Panzer II, mówię o sile ognia, był lepiej uzbrojony niż czołgi Panzer I. To widzimy także w innych armiach. Spóźniona Puma . Spóźniona Puma .

Mówimy więc o ośmiokołowym samochodzie pancernym, oczekiwana masa 10, 11, 12 ton, uzbrojenie tak naprawdę analogiczne do dotychczas istniejących samochodów pancernych. Ponieważ zarówno lekkie, jak i ciężkie niemieckie samochody pancerne dysponowały, jak już powiedziałem, uzbrojeniem w postaci armat automatycznych, szybkostrzelnych i karabinów maszynowych. I cechą charakterystyczną tych niemieckich ciężkich samochodów pancernych ośmiokołowych było to, że one były przystosowane w bardzo podobny sposób do jazdy do przodu, jak i do tyłu. To znaczy, to były pojazdy, które miały dwie kierownice i dwóch kierowców, tak naprawdę. Spóźniona Puma .

Dlatego, że samochód pancerny Sd.Kfz. 234, on zaczął być odbierany przez armię pod koniec roku 1943 w ilościach po prostu śladowych. Ten wóz nazywa się czasem Pumą, chociaż nie jest to oznaczenie oficjalne. Sd.Kfz. 234 Puma. No ale dlaczego produkowano go tak mało? No skoro już został przyjęty przecież na uzbrojenie Wehrmachtu. Już w 1943 roku Niemcy zdali sobie sprawę, że produkcji seryjnej tych wież nie uruchomią, że armata 5 cm jest modelem armaty schodzącej i walory przeciwpancerne tego działa z racji pojawienia się coraz ciężej opancerzonych czołgów przeciwnika stają się wątpliwe.

Spóźniona Puma . Sd.Kfz. 234. Names mentioned. Spóźniona Puma. Została wykorzystana w opracowaniu podobnej wieży dla ciężkich samochodów pancernych Sd.Kfz.

234. To był progres, dlatego że ciężkie samochody pancerne numer 231, one miały jednak wieżyczki powiedzmy typu czołgowego. Natomiast w Sd.Kfz. 234 sięgnięto po uniwersalną wieżyczkę z tym działkiem 2 cm i z karabinem maszynowym. To spowodowało, że zmieniono oznaczenie samochodów pancernych i ta Puma, ten pierwszy tak naprawdę model samochodu pancernego otrzymał oznaczenie 234 łamane przez 2, natomiast ten nowy, docelowy, lżej uzbrojony samochód pancerny stał się numerem 234 łamane przez 1. Jednocześnie zgodnie z niemiecką doktryną walki tych samochodów pancernych nakazano opracować i wdrożyć model z działem wsparcia 75 mm, krótkolufowym działem podobnym do tego, które wcześniej widzieliśmy w krótkolufowych Panzer IV czy w samochodach pancernych Sd.Kfz.

232. I to ten samochód pancerny 234 z krótką armatą 75 mm, z otwartym od góry przedziałem bojowym oznaczono jako model 234 łamane przez 3. I tak naprawdę na początku 1944 roku na rozpisce była produkcja trzech typów, czy raczej trzech odmian tego samochodu pancernego. 234-1, 234-2 i 234-3. Przy czym oczywiście ta Puma, Czyli model łamane przez dwa trafiła do produkcji pierwsza na przełomie 43 i 44 roku. I w pierwszej połowie 44 roku zakłady Bissing, tutaj jakby producentem finalnym były zakłady w Lipsku, no wykonały astronomiczną liczbę 101 pojazdów.

Stąd pewna rozbieżność informacji, w ilu dokładnie jednostkach służyły te samochody pancerne, bo pod koniec, zwłaszcza wojny, pojedyncze czy plutonami przydzielane do różnych jednostek trafiły do wielu dywizji. No i te niejasności dotyczą także w ogóle debiutu bojowego. Można np. znetknąć się na informację o tym, że dwa wozy były zimą 1944 roku, Dwie Pumy były testowane w II Dywizji Pancernej SS Das Reich na Ukrainie, ale trudno do końca zweryfikować tą informację. Na pewno w szerokim tego słowa znaczeniu debiut bojowy czy użycie bojowe tych samochodów pancernych nastąpiło w Normandii w czerwcu 1944 roku, dlatego że kiedy wreszcie wiosną 1944 roku Pumy zaczęły trafiać do Dywizji Pancernych,

No to zgodnie z niemiecką metodą trafiały do jednostek odtwarzanych, formowanych i szkolonych na tyłach. To był nowy samochód pancerny. Nie kierowano go bezpośrednio do jednostek walczących na froncie, tylko do dywizjonów, czyli batalionów rozpoznawczych niemieckich dywizji pancernych odtwarzanych, formowanych, szykowanych do przyszłych walk. To powodowało, że Pumy głównie kierowano do jednostek we Francji. Trafiły do To były jednostki, gdzie trafiły przede wszystkim wozy w tej odmianie Puma. Ale w ogóle do czego Niemcy w takim razie używali tych samochodów pancernych?

W czerwcu 1944 roku zaczynają się dostawy tych zmodyfikowanych kompanii samochodów pancernych Sd.Kfz. 234. 16, 13 w wersji 1, 3 w wersji 3 na kompanie, razem 16 wozów. To są pojazdy kierowane do Do 116 Dywizji Pancernej to jest Francja, do 9 Dywizji Pancernej to jest Francja, do 11 Dywizji Pancernej także Francja, a w mniejszych ilościach do jednostek odtwarzanych w perspektywie walk na froncie wschodnim np. 6 Dywizji Pancernej czy 8 Dywizji Pancernej. Natomiast tą dywizją pancerną, która jako pierwsza na froncie wschodnim miała otrzymać samochody pancerne czy to w wersji Puma czy innych odmian była 20 Dywizja Pancerna. Ale jak powiedziałem, po tej katastrofie w Normandii, gdzie poniesiono olbrzymie straty, bardzo ciężko jest implementować te samochody pancerne do niemieckich dywizji pancernych, skoro w październiku, w listopadzie, we wrześniu 44 roku, armia dostaje po 43, po 47 samochodów pancernych.

To pozwala na wyposażenie góra trzech kompanii. Mamy przeszło 30 dywizji, które czekają na takie samochody pancerne, a przezbrajamy czy odtwarzamy w skali miesiąca 3 kompanie albo nie kompletujemy tych kompanii w pełni, tylko wysyłamy po 6, po 8 takich samochodów pancernych. Więc jeżeli Leipstandarte czy LER zachowały z pogromu we Francji jakieś pojedyncze na przykład Pumy, no to one nadal są dostępne, ale kropelkowa metoda uzupełnień powoduje, że te kompanie wyposażone w samochody pancerne 8x8 są nieodtworzone w całości. I widzimy, że dywizja Hitlerjugend i dywizja Leibstandarte, Das Reich, dywizja Lehr, II Dywizja Pancerna, XXI Dywizja Pancerna, głównie dywizje na froncie zachodnim są wypasażane w tego rodzaju samochody, częściowo trafiają one na front.