Giulio Douhet „Panowanie w powietrzu”

Otóż duet rzuca tezę, że obrona przeciwlotnicza to marnowanie siły środków, że na wojnie należy zniszczyć przeciwnika, a nie się przed nim bronić. Że wydatki na obronę przeciwlotniczą, aktywną obronę przeciwlotniczą są błędem. Że tak wówczas artyleria przeciwlotnicza, jak i dzisiaj rakietowe środki przeciwlotnicze. Inwestowanie w potężne, rozbudowane, wielowarstwowe systemy OPL to błąd. Ten pogląd dueta nie przebił się, nie został zaakceptowany. Dlatego, że duet używając porównania jest bokserem, który chce tylko zadawać ciosy i jest gotów ciosy przyjmować. Trochę jak w filmie Rocky, gdzie dwaj aktorzy zupełnie sprzecznie z teorią boksu po prostu zadają sobie kolejne lewe sierpowe i pytanie, który pierwszy padnie na deski.

i schodziły do uderzeń szturmowych na lotniska Luftwaffe, na stanowiska OPL, na stanowiska radarowe i wymiatały przestrzeń przed formacją bombowców strategicznych. Coś takiego postulował Duat i 20 lat później coś takiego w praktyce zastosowali Anglosasi. Tylko, że Anglosasi nie odeszli od myśliwców. co postulował duet, ale uczynili myśliwiec bronią ofensywną. Uczynili samolot myśliwski samolotem wielozadaniowym, samolotem myśliwsko-bombowym o charakterze wybitnie ofensywnym, co zapewne spotkałoby się z uznaniem dueta, bo duet nie lubił myśliwców jako broni obronnej. Myśliwiec jako broń ofensywna znalazłby u dueta pełne uznanie i to pokazała II wojna światowa. A zatem żadne myśliwce obrony strefowej, żadne lekkie myśliwce obrony powietrznej, tylko agresywne myśliwce o dużej sile ognia i możliwościach szturmowych.