Czołg KW-85. Ostatni z rodu KW

Ostatni z rodu KW. W roku 1943 w zakresie zasięgu siły ognia, już nie mówię o celności, niemieckie czołgi takie jak Tygrys, jak Panzer IV z długą lufą, jak wozy Marder, już nie mówię o Ferdynandach z tymi potężnymi Pak 43 88 mm, Niemcy w roku 1943 mają przewagę ogniową nad czołgami radzieckimi, całkowicie to jest odwrotność roku 1940. I właśnie kiedy Niemcy tą przewagę uzyskują, kiedy latem 1943 roku ją ugruntowują w przegranej przecież dla siebie Bitwie Podkórskiej, gdzie przewaga artyleryjska, przewaga armat czołgowych niemieckich jest niekwestionowana w stosunku do radzieckich, bo Rosjanie cały czas mają te kalibry takie jak w momencie rozpoczęcia Barbarossy,

Oczywiście tym czymś było zdobycie pod Leningradem czołgu ciężkiego Tiger I, niemieckiego czołgu ciężkiego o armacie 88 mm, pancerzu czołowym 100 mm. Rosjanie ten czołg zdobyli. No i już pobieżne badania Tygrysa. Sugerowały, że czołgi ciężkie KW, czy to jest wersja KW-1, czy to jest wersja KW-1S, że zostały zdeklasowane. Że oto pojawił się na froncie zupełnie nowy niemiecki czołg, który ma nie tylko grubsze opancerzenie niż KW-1S, ale przede wszystkim dysponuje potężną armatą, która pozwala mu na dużych i średnich dystansach obezwładniać każdy radziecki czołg, zanim jakikolwiek radziecki czołg podjedzie na tyle blisko, żeby obezwładnić od czoła Tygrysa. Czyli jeżeli Rosjanie w roku 1941 czuli przewagę swoich armat, chociaż to oczywiście umowne, ale jeżeli czuli przewagę armat 76 mm nad krótkolufowymi armatami 5 i 7,5 cm niemieckimi, o ile w roku 1942 Niemcy mogli uznać, że zrównoważyli przewagę ogniową Rosjan, a armatą PAK-40, tak naprawdę tą nową 75 mm armatą nawet zaczęli przewyższać zasięgiem ognia czołgi radzieckie,

O tyle na początku roku 1943 było już wiadomo, że na poziomie czołgów ciężkich Tygrys, który właśnie wchodził na uzbrojenie, który pojawiał się w większej liczbie, czyli kilkudziesięciu egzemplarzy, on deklasuje czołgi KW. Że Niemcy zdobyli po prostu prymat w czołgach ciężkich. I że czołg KW-1S jest już przestarzały. Że nie da się, czy jak sądzono, być może nie da się odmienić kierunku rozwoju tego czołgu, bo KW, jak powiedziałem, on chudł, on miał cieńszy pancerz, on nie miał wzmocnionego uzbrojenia. A okazało się, że jednak trzeba to zrobić. Ostatni z rodu KW.

Adaptacja KW w postaci zamontowania większej wieży, cięższej wieży z cięższą armatą musiałaby prowadzić do drastycznego wzrostu masy czołgu. Podobnie pogrubienie pancerza. Co ze względu na wskazany silnik, wykluczało takie rozwiązanie. To znaczy należało znaleźć jakieś metody pogrubienia, opancerzenia i wzrostu siły ognia, które drastycznie nie redukowałyby zdolności mobilnych czołgu, no bo silniki musiały się opierać na tej dieslowskiej technologii W-2. Ale dlaczego ten czołg KW był uzbrojony w 85-milimetrową armatę, a nie na przykład taką wielką 122-milimetrową jak jego następca IS-2? Jak ten Tygrys się pojawił w 1943 roku, no to Armia Czerwona miała czołg ciężki KW, który był uzbrojony w armatę ZIS-5, no i miała czołg średni T-34 uzbrojony w armatę F-34.

No i Rosjanie podchodzili do tego bardzo pragmatycznie, chcieli mieć maksymalnie uniwersalny czołg, stąd jakby podtrzymywanie tego kalibru 76 mm. No ale jak pojawił się ten Tygrys, to zarówno w przypadku czołgów średnich, jak i w przypadku czołgów przede wszystkim ciężkich, no uświadomiono sobie, że na Tygrysa 76, czy to jest F-34, czy to jest ZIS-5, czy to jest Ostatni z rodu KW. Ostatni z rodu KW. Ostatni z rodu KW. Ostatni z rodu KW.

Analogiem niemieckiej tej potężnej PAK-43 z Tygrysa II i zbudowano czołg KW-122 uzbrojony w armatę 122 mm D-25 z czołgów IS i ten czołg jak powiedziałem nazywano KW-122. Ale nie wyprzedzając wypadków mamy wiosnę 1943 roku. Nadal Rosjanie produkują KW-1S, ale jest to już konstrukcja schodząca. Należy go zmodyfikować i zmodernizować, ale wiadomo, że to jest niemożliwe w tym sensie, że ten czołg nie spełni wszystkich wymaganych nowych parametrów, że docelowo musi go zastąpić czołg... IS. I to jest decyzja, która jest jasna wiosną 1943 roku.

Ekspres, tak? W styczniu zdobyli Tygrysa. Jeszcze zimą 43 roku zaczynają pracę. W maju mają podkładkę z Moskwy, że do lipca mają mieć gotowy czołg z nowym uzbrojeniem. No ale czy to znaczy, że tą nową armatę trzeba było stworzyć w ciągu 3 miesięcy? Ostatni z rodu KW-85. Ostatni z rodu KW-85. 85 mm, która będzie korzystała z rozwiązań z elementów armat ZIS-3, ZIS-5, F-34, żeby nie wymyślać koła na nowo.

szerokość osłony armaty, bo to wszystko ze sobą nie pasowało. Można w literaturze przedmiotu natknąć się też na informację, że teraz już w czołgach seryjnych np. przeciwwaga była konieczna. Ale tak czy inaczej plan produkcyjny mówił, że jeszcze w sierpniu 1943 roku trzeba dostarczyć pierwsze 22 czołgi KW-85. Lato 1943 roku, czy w ogóle szerzej cały rok 1943, to był taki bardzo dziwny rok na froncie wschodnim i w tym kontekście konfrontacji Wehrmachtu z Armią Czerwoną, bo rok 1943 to jest rok czasowego regresu radzieckich czołgów ciężkich i radzieckiej broni pancernej opartej o czołgi ciężkie i gigantycznego rozwoju, jak na niemieckie warunki, takich czołgów w Wehrmachtzie, bo szerzej na pole walki trafia Tygrys, no nie w dużych ilościach, ale jednak trafia,

stosowali dokładnie tak, jak inne swoje pojazdy w półkach czołgów ciężkich przełamania. Czy to były normalne KW, czy to były Churchill'e, czy w tym wypadku KW-85. Wprowadzenie tego czołgu do walki w listopadzie 1943 roku nie było traktowane przez dowództwo Armii Czerwonej jako coś szczególnie istotnego. Ot, po prostu kolejna modyfikacja czołgu KW. Czekano już bardziej na czołgi IS i z nimi wiązano większe nadzieje, ale pamiętajmy też, że Rosjanie wtedy stosują Armia Czerwona. Działa samobieżne SU-152, więc ten KW-85 to nie jest jakaś rewolucja. To jest po prostu czołg, który ma lepiej nawiązywać walkę z nowymi czołgami niemieckimi, takimi jak Tygrys, Pantera. Aczkolwiek ta 85-mi metrowa armata miała gorsze właściwości, zarówno przeciwpancerne, zarówno w stosunku do armaty Tygrysa, jak i nie mówiąc już o armacie Pantery.