Czołg KW-85. Ostatni z rodu KW

Po prostu historia KW jest już przesądzona w tym momencie. Bo KW jest po prostu zbyt czasochłonny, zbyt skomplikowany produkcyjnie. Wiele elementów należy zastąpić nowymi. Także kwestia na przykład odlewów i tak dalej. No IS jest czołgiem lepszym. Ale wymaga dopracowania i do momentu, kiedy IS nie zostanie dopracowany i tylko do tego momentu ma być dalej produkowany czołg. Podobnie zresztą jak na przykład działa samobieżne SU-152 na jego podwoziu. No i jak to u Rosjan bywa, ten wiosenny rozkaz PKO, Państwowego Komitetu Obrony, nakazuje, aby do 1 lipca 1943 roku dokonać adaptacji czołgu KW do nowej armaty, czyli do armaty bazującej na przeciwlotniczej 85.

Opracowano nową kołyskę, a urządzenie oporopowrotne umieszczono nad lufą. W przypadku S31 oporopowrotnik był pod lufą. Armata D5T miała relatywnie niewielki odrzut. Dwa razy mniejszy niż armata Grabina. Ale tutaj również zastosowano elementy zamka od F-34 czy niektóre detale z IS-5 i właśnie F-34. No i fundamentalne było to, że armata D-5T nie wymagała przeciwwagi. Była na tyle dobrze wyważona, że była to konstrukcja i bardziej wydajna i sama w sobie prostsza niż działo S-31. Czyli można by powiedzieć, że była trochę gorsza S-31 i trochę lepsza D-5T. Armaty te zbudowano jako prototypowe relatywnie szybko i zgodnie z poleceniem PKO, z niewielkim tylko poślizgiem, w lipcu 1943 roku.