Odcinek 088 – Prezenty spod Kurhanów
Tom Bombadil pomaga Hobbitom wrócić na właściwe tory i odprowadza kompanię na granicę swojej dziedziny. W międzyczasie dowiedzą się paru ciekawostek o kurhanach oraz o swoich kucykach. Czas na ostatni odcinek poświęcony rozdziałowi “Mgła na Wyżynach Kurhanów”.
Ale nie przeczę, że z przyjemnością ujrzę tego rozbrykanego kucyka, o którym wspominał. Mam nadzieję, że okaże się podobny do naszego zielonego smoka. Kto mieszka w Brie? Hobbici od Parmery oraz dość ludzie. Myślę, że poczujemy się tam jak w Shire. Po wszelkim mniemaniu Kucyk to porządna gospoda. Moi krewniacy bywają w niej od czasu do czasu. Może być nawet najlepsza, rzekł Frodo, ale znajduje się poza granicami Shire. Nie pozwalajcie tam sobie zbyt wiele. I zapamiętajcie, że nie wolno wymieniać nazwiska Baggins. Jestem Underhill. Tak się przedstawię, jeśli trzeba będzie. Dosiedli kucyków i w milczeniu ruszyli w drogę. Mrok szybko gęstniał, gdy jechali raz z góry, raz pod górę, aż wreszcie zobaczyli mrugające w dali światła.
Dobrze, ale jakby sam szybko przekierowuje swoje myśli na gospodę, którą podał im Tom i, co ważne, nie wiem, czy zwróciliście uwagę, ale mówi, że fajnie by było, gdyby pod rozbrykanem kucykiem było co najmniej tak dobrze jak... Pod zielonym smokiem. Dokładnie. Nie wiem, czy coś może dorównać zielonemu smokowi, ale zobaczymy. Jak dotrzemy do rozbrykanego kocyka, tak. Mary, który jedyny zna osoby, które wędrowały do Bree, opowiada, że jest tam mieszanka ludzi, hobbitów i że będzie im się tam podobało, tak. Zna ludzi, którzy znają gospodę, zna ludzi, którzy znają ludzi, którzy wiedzą, kim jest Butterbur, który zna gospodę. Tak, ale tutaj Frodo się wtrąca bardzo przytomnie, przestrzega, że nie wolno im użyć nazwiska Baggins i żeby używali nazwiska Underhill, no bo nie wiadomo kto słucha i już będą poza Shire.
Pamiętajcie, że to zalecił używanie właśnie nazwiska Underhill, zalecił mu Gandalf jeszcze w trzecim rozdziale i Frodo mógł długo tłuc do głów pozostałym hobbitom, żeby nie używali nazwiska Baggins, prawda, podczas tej wędrówki, a dopiero teraz o tym powiedział. No, ale ważne, że powiedział, tak? No i słuchajcie, ruszyli, dostrzegli sylwetkę wzgórz, był już zmrok, oczywiście światła okien i tak dalej, pewnie piękny widok. No i ostatnie słowa są takie bardzo ciekawe. Pragnęli odgrodzić się od nocy drzwiami, prawda? Czy im się to uda? Dowiemy się w następnym rozdziale książki, nie w następnym odcinku, ale mamy tu jeszcze jedną ciekawostkę. Czy wiecie kto podsłuchiwał ich w tym momencie w krzakach?
Jeżeli wiecie, to super, a jeżeli nie wiecie, to teraz wam zacytuję fragment 10 rozdziału w tłumaczeniu Marii Skimniewskiej. Otóż siedziałem za żywopłotem przy gościńcu na zachód od Bree dzisiejszego wieczora, kiedy cztery hobbici nadjechali od strony kurhanów. Nie trzeba wam powtarzać, co mówili do starego Toma Bombadila i między sobą. Coś wszakże zainteresowało mnie w tych rozmowach szczególnie. Pamiętajcie, rzekł jeden z nich, że nie wolno wam wymieniać nazwiska Baggins. Jeżeli już koniecznie będziemy musieli się przedstawić, jestem pan Underhill. To mnie tak zaciekawiło, że poszedłem ich tropem aż tutaj. Kto to taki? To pytanie zostanie jako zadanie domowe dla Was.
Pokazano wszystkie 4 dopasowania. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.