Odcinek 064 – Listy Świętego Mikołaja i Wojna Rohirrimów

Ale oczywiście nie jesteśmy w naszych działaniach sami. Jest z nami Nikodem, który odpowiada za edycję dźwięku, a także Ola, która pomaga nam w obsłudze mediów społecznościowych. Sama zaś gospoda pod Zielonym Smokiem to miejsce przyjazne wszystkim podróżnikom i podróżniczkom. Tutaj będziecie mogli wspólnie z nami przewędrować przez niezwykle obszerną oraz ogromnie bogatą twórczość profesora Johna Ronalda Rola Tolkiena. ponieważ analizujemy jego teksty po kilka kapitów w każdym odcinku. Zagłębiamy się w historię, poszukujemy ciekawostek oraz humorystycznych wątków. Sprawdzamy też, jak nasze rodzime tłumaczenia dzieł profesora wypadają pomiędzy sobą, czy też w porównaniu do oryginalnego tekstu. W naszych rozmowach posiłkujemy się w dużej mierze już istniejącymi materiałami, które tworzą bardzo pokaźny Tolkienosbiór, czyli bazę książek, na których się koncentrujemy, szykując każdy odcinek.

Dom na skalę, wierzchołek świata, obok bieguna północnego. 21 grudnia 1927 roku, środa. Kochani, wygląda na to, że co roku jest was więcej. Ja tymczasem robię się coraz biedniejszy. Mam jednak nadzieję, że zdołałem przynieść każdemu z was coś upragnionego, choć z pewnością nie wszystko. A przynajmniej Michaelowi i Christopherowi w tym roku John nie odezwał się do mnie. Chyba robi się już za duże, wkrótce przestanie wieszać skarpetę. Ostatnio na biegunie panuje taki mróz, że niedźwiedź polarny, wiecie o kogo mi chodzi, przesypia większość czasu i pomaga mi jeszcze mniej niż zwykle. Oczywiście, że wiecie. Wszyscy przesypiamy tu większość czasu, zwłaszcza święty Mikołaj. Biegun północny strasznie się ochłodził i stał się zimniejszy niż cokolwiek na świecie.

No ten list jest zdecydowanie dłuższy i więcej się w nim dzieje. No i cała śmieszna historia, jak upili człowieka z księżyca. I dowiadujemy się też, że John jest już za duży na Mikołaja. John, najstarszy syn Tolkienów, urodził się w 1917 roku, a list jest z 1927, więc miał w tym momencie 10 lat. I to jest fajne, mówiliśmy o tym w zeszłym roku, że te starsze dzieci Tolkiena w ramach... jak dowiadywały się, że już świętego Mikołaja tak naprawdę tylko... Jeśli słuchacie z dziećmi, to nie mówcie. Jeśli to jest spoiler gruby, to przepraszamy. Ale właśnie te starsze dzieci nie wyjawiały tajemnicy, że listy pisze... Także to jest fajne w tej całej historii.

No ale dziesięcioletni John już był za duży na tę historię, więc dlatego nie dostał od niego świętego Mikołaja żadnej informacji. Tak, no i później Mikołaj przystępuje do opisywania tego, co dzieje się na biegunie polarnym w tym roku. No i wiemy, że nie ma zorzy, ponieważ przez ten wypadek i wybuch zorza pojawi się dopiero na koniec 2028 roku. Ale kuzynka niedźwiedzia, czyli wielka niedźwiedzica świeci jaśniej niż zwykle. I tutaj ciekawostka kolejna tłumaczeniowa. W oryginale mamy The Great Bear jako wielka niedźwiedzica, a mówi się także na wielką niedźwiedzicę w języku angielskim Big Dipper. To mówiliśmy też o tym w tym odcinku. Jeszcze Amerykanie mówią inaczej, nie?

No i wtedy zazwyczaj gaszono lub przyciemnano światła. żeby zwiększyć ten efekt takich niebieskich płomieni z alkoholu, bo to miało właśnie taki efekt. I opis tej gry możemy na przykład znaleźć w słowniku języka angielskiego Samuela Johnsona z 1755 roku jako zabawa, w której łapią rodzynki z płonącego brendy i gasząc je, zamykając usta, zjadają je. Opis pokrętny, nie? Tak, tak, widać, że to... 1755 rok, więc... Ale chodziło o to, żeby wyjąć te rodzynki po prostu i... Palące się? Tak. Dlatego człowiek z księżycami popala żona palce. Dlatego to nie jest właśnie przypadek, bo grali w te Snapdragons. I tutaj znalazłam jeszcze taki artykuł, w którym właśnie opisywano, że rozpusta polegała na tym, że widzieliśmy siebie nawzajem wyglądających jak demony, gdy się spalaliśmy i wyrywaliśmy owoce.