Odcinek 064 – Listy Świętego Mikołaja i Wojna Rohirrimów

Jeśli chodzi o samą historię, wiadomo, że film nawiązuje do istniejącego już filmu Władca Pierścieni i główną narratorką, która wprowadza nas w pierwsze sceny i też zamyka później cały film, jest... jest Eowina, czyli aktorka, która grała Miranda, która grała Eowina. Jej głos jest tam. Dlatego później osobą, która kontynuuje jakby tą historię jest Hera, czyli właśnie córka Helma. A wiemy też, że w filmie Helm ginie, więc opowiadanie historii jego oczami musiałoby się w którymś momencie skończyć. Dlatego tutaj reżyserzy, scenarzyści zastosowali taki zabieg, żeby mieć taki jednolity ciąg tej historii.

Tak można powiedzieć. Co mi się podobało, to jest ta sama piosenka żałobna, którą śpiewała Eowina, tylko ona jest dużo dłuższa. I takim bardziej dramatycznym głosem śpiewa, naprawdę? Tak. I nie wiem, kto to śpiewa. Mi się wydaje, że to była ta aktorka, która grała tą, powiedzmy, służącą Harry, tak? Ta, która... Owen? Owen. Tak, Owen. Być może. Tak mi się wydaje, że to ten głos jest. Natomiast ja osobiście mam jeszcze trochę zarzutów co do efektów dźwiękowych. Pewnie to też jest jakby typowe i charakterystyczne dla anime, filmów anime, ale na przykład chociażby takie bujki typowe, kiedy gdzieś tam postacie naparzają się pięściami, to te odgłosy uderzeń pięści w ciało czy cokolwiek są takie bardzo selektywne i takie bardzo jakby...

W jakiejś takiej... Puentą jest tak naprawdę Hera i to, że pozostała wolna i robiła ta wolność, którą kierowała się do samego końca. To jest ta sama wolność, którą chciała osiągnąć Eowina, a jej się nie udało, prawda? W filmie. Ale znalazła inny rodzaj szczęścia. Tak, dokładnie. Tak, ale no te nawiązania, no widać, że to jest właśnie zamknięte taką klamrą, jeśli chodzi o los Eowiny, o to, że właśnie mamy tą narratorkę Miranda Otto, głos Eowiny, więc myślę, że to nie jest puenta sama w sobie, ale to jest takie zamknięcie. Motyw przewodni, prawda, który się zaczyna i kończy od początku. Film zaczyna od tego i kończy na tym motywie, więc jest to fajne.