Usunęli Indiankę, a zostawili ziemię [Poetycki piątek]
O współczesnej poezji rdzennych mieszkańców Ameryki, ze szczególnym uwzględnieniem utworów Erica Ganswortha („Kochając dziewczynę z masła Land O'Lakes”) oraz Natalie Diaz (w tym wiersza prozą „Ostatnia Barbie Plemienia Mohave" oraz "Abecedariusz wymagający dalszych badań nad podporządkowaniem sobie rezerwatu dzikich Indian przez anglikańskiego serafina"), stanowiących satyrę na popkulturę, komercjalizację wizerunku Indian i stereotypy, rozmawiamy z Gabrielą Jeleńską z Ośrodka Studiów Amerykańskich Uniwersytetu Warszawskiego
Być może nie to perze, sowy, inne szemrane istoty. Czasami kojoty. Tak, one też. Wszystkie zwiastują to samo. Śmierć. Dobrze wiemy, że śmierć zjada anioły. Ewenementem byłoby zobaczyć jakiegoś frunącego przez naszą dolinę. Gabriel? Nigdy o nim nie słyszałam. Znam jednego gościa o ksywce Gabe, hulakę, który przyjechał tu kiedyś na pałał i został. Typowy Indianin. Jasne, że miał skrzydła. Ulotnił się przecież z więzienia. Lata po okolicy w kradzionych autach. Kiedy gdzieś się zatrzyma, dzieci rosną w brzuchach kobiet jak dynie. Lecz tak naprawdę żaden Indianin nigdy nie był aniołem ani o nich nie słyszał. Może w bożonarodzeniowych jasełkach albo coś.
Pokazano wszystkie 1 dopasowanie. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Pani Gabriela Jeleńska przedstawia się i mówi o swoim okresie próbnym w chórze.
Pani Gabriela recytuje wiersz o usunięciu Indianki z logo masła Land O'Lakes.
Pani Gabriela i redaktor dyskutują nad różnymi interpretacjami wiersza.
Pani Gabriela omawia wiersze Nathalie Diz, które skupiają się na stereotypach i obrazach konsumpcyjnych.
Pani Gabriela podsumowuje rozmowę i dziękuje za udział.
Rozdziały i streszczenia generowane automatycznie. Pełna transkrypcja nie jest publikowana — wyszukaj frazę, aby zobaczyć dopasowane fragmenty.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.
O współczesnej poezji rdzennych mieszkańców Ameryki, ze szczególnym uwzględnieniem utworów Erica Ganswortha („Kochając dziewczynę z masła Land O'Lakes”) oraz Natalie Diaz (w tym wiersza prozą „Ostatnia Barbie Plemienia Mohave" oraz "Abecedariusz wymagający dalszych badań nad podporządkowaniem sobie rezerwatu dzikich Indian przez anglikańskiego serafina"), stanowiących satyrę na popkulturę, komercjalizację wizerunku Indian i stereotypy, rozmawiamy z Gabrielą Jeleńską z Ośrodka Studiów Amerykańskich Uniwersytetu Warszawskiego