Chodziły plotki, że to ksiądz. Zniknęła po spowiedzi | 356.

Wstęp mamy więc za sobą, wracamy do treści odcinka. Kryminatorium. Otwieramy akta tajemnic. Irene Garsa była nastolatką, gdy pod koniec lat czterdziestych jej rodzice otworzyli pralnię chemiczną w niewielkim miasteczku McAllen, leżącym w dolinie rzeki Rio Grande, w południowym Teksasie, tuż przy granicy z Meksykiem. Jako, że była to pierwsza tego typu pralnia w całym hrabstwie, ich biznes szybko przyniósł im ogromne zyski. Dzięki zarobionym pieniądzom cała rodzina o meksykańskich korzeniach poprawiła swój status społeczny. Wkrótce mogli wyprowadzić się z południowej, biedniejszej części miasteczka do ładnego domu na północnych przedmieściach.

Od tej chwili stali się szanowanymi sąsiadami najbardziej prominentnych mieszkańców McAllen. Ci, którzy ją znali, mówili bez cienia zawahania, że Irene była niezwykle piękną kobietą. I mieli na myśli nie tylko to, że w wieku 24 lat zdobyła tytuł Miss Południowego Teksasu. Jej uroda została zauważona już w liceum, kiedy została królową balu maturalnego, a także mażoretką szkolnej drużyny futbolowej. Najbardziej dumna była z tego ostatniego wyróżnienia, ponieważ w jej rodzinnym mieście żadna inna latynoska przed nią nie dostąpiła takiego zaszczytu, ale zdaniem wszystkich jeszcze piękniejsze było jej wnętrze. Zawsze pogodna i uśmiechnięta, uczynna, pomocna i pozytywnie nastawiona do życia.

Później groził kelnerce, krzycząc, że ona będzie następna. Mężczyznę natychmiast aresztowano, ale okazało się, że nie miał nic wspólnego ze zniknięciem Irene. On sam przyznał, że wypił za dużo tequili i tylko żartował. Kilka godzin później policja w McAllen otrzymała telefon, który dał śledczym nowe nadzieje. Niestety tylko na chwilę. Jakaś młoda, zapłakana kobieta twierdziła, że jest poszukiwaną nauczycielką. Że w sobotni wieczór została porwana i od tego czasu jest przetrzymywana w pokoju przydrożnego motelu tuż przy granicy z Meksykiem. Po podaniu dokładnej lokalizacji rozłączyła się. Na wskazane miejsce natychmiast wysłano kilkudziesięciu uzbrojonych po zęby policjantów.

A tych nie brakowało. Jedna z nich sugerowała, że sprawcą zabójstwa był niejaki Leo de Leon, jeden z najbardziej szanowanych mieszkańców McAllen, z którym nauczycielka miała mieć sekretny romans. Mężczyzny nie można było jednak przesłuchać, ponieważ zmarł na atak serca dzień przed odnalezieniem jej ciała. Nic jednak nie wskazywało, że miał cokolwiek wspólnego z zabójstwem, dlatego skreślono go z listy podejrzanych. Jedni mówili, że zabił ją jakiś bezdomny, któremu dała kilka dolarów, gdy w sobotni wieczór wyszła z kościoła. Inni byli przekonani, że padła ofiarą jednego ze swoich tajemniczych adoratorów, sfrustrowanego z powodu odrzucenia przez nauczycielkę jego awansów.