Misja specjalna: Cel: Berlin

W skład tej nielicznej, ale bardzo operatywnej komórki wchodzili żołnierze świetnie znający język niemiecki oraz stosunki panujące w głębi Rzeszy. Odważni, zdecydowani na wszystko, należycie przeszkoleni w zakresie posługiwania się materiałami wybuchowymi. Pisał Aleksander Kunicki, oficer wywiadu AK znany pod pseudonimem Rajski. Zagralin, a szerzej KOSA-30, bo taki kryptonim miała Organizacja Specjalnych Akcji Bojowych od grudnia 1942 roku, była pomysłem generała Stefana Roweckiego. Togrod decydował, gdzie i kiedy zostanie wykorzystany oddział. Zadanie KOSY, pisał Kunicki, polegało na przeprowadzaniu odwetowych akcji terrorystyczno-likwidacyjnych wymierzonych przeciw niemieckiemu okupantowi. Drugim ważnym zadaniem Kosy 30 były akcje dywersyjno-sabotażowe, głównie na kolei.

A potem, w dniu 5 czerwca 1943 roku, gestapo wtargnęło do kościoła pod wezwaniem świętego Aleksandra na placu Trzech Krzyży w Warszawie. W kościele zaczynał się właśnie ślub oficera Kosy 30. Gestapo aresztowało 89 osób, w tym blisko 25 żołnierzy Kosy 30. W następnym miesiącu, 12 lipca, gestapo uderzyło ponownie. Aresztowano szefa sztabu KOSY, pisał Kunicki. Było to wydarzenie tej miary, że natychmiast zawiadomiono Bora Komorowskiego i zarządzono alarm. Jakiekolwiek działania KOSY zostały zawieszone. Czekano na decyzję Komendy Głównej AK, co robić dalej. Bezczynnie czekali też żołnierze Zagralinu, mimo że aresztowania gestapo nie dotknęły ich bezpośrednio. W końcu zapadła decyzja. Zdecydowano się na rozwiązanie Zagralinu i całej KOSY 30.