Misja specjalna: Cel: Berlin

I rzeczywiście cała berlińska policja zabrała się do pracy. W toku śledztwa ustalono, że do budowy bomby wykorzystano 2 kg trotylu, 2 kg gwoździ i zegarek Tavanes. I to podobno ten zegarek naprowadził śledczych na trop sprawców. Zamachowce. Pisano w artykule. To jak się podejrzewa Polacy z Generalnego Gubernatorstwa lub pracujący w Rzeszy. Co zegarek szwajcarskiej firmy Tavanes Watch Company miał wspólnego z Polakami? Otóż podobno cieszył się ogromną popularnością w Polsce, o czym Niemcy musieli wiedzieć. Chwycili się więc z tego lichego tropu, bo nie mieli lepszych. W zamachu zginęło pięciu ludzi, a wielu zostało rannych. Byli to głównie żołnierze, SS i Gestapo, tak brzmiała oficjalna wersja podana w niemieckiej prasie. Prawda była bardziej krwawa. Zginąć miało 36 ludzi, a 78 odniosło rany.

Dopiero teraz usłyszał huk wybuchu. Drzyska nie czekał, wiedział co będzie dalej. Krzyki rannych i wycie syren ambulansów. Szedł więc dalej szybkim krokiem wzdłuż Sigessale. Do Warszawy wrócili drogą okrężną przez Wrocław, Katowice i Kraków. W Berlinie został tylko Jur. Wieczorem 10 kwietnia poszedł na dworzec zobaczyć efekty własnej roboty. Szklany taks się zapadł, peron był poważnie uszkodzony. Gestapo szalało. Aresztowano kilkunastu Niemców. Dopiero po kilku godzinach udało się zaprowadzić jako taki porządek. Prasa informowała tylko o kilkunastu rannych osobach. Według ustaleń wywiadu Kosy 30 zginęło 14 osób, a 60 odniosło rany. Po tej akcji wściekły Adolf Hitler zobowiązał Reichsfuhrera SS Heinricha Himmlera do zaangażowania się w śledztwo.

Wywiad AK donosił, że zabito lub raniono około stu Niemców, głównie z SS i żandarmerii. W końcu Zagralin postanowił uderzyć w samego Adolfa Hitlera. Od oficera SS dowiedziałem się, że za dwa dni ma przyjechać do Bydgoszczy pociągiem specjalnym Hitler. Gestapo, policja i SS przygotowywały się starannie na tę wizytę. Niemcy postanowili zabezpieczyć 3-kilometrowy odcinek trasy przed samą Bydgoszczą. Lewandowski, bo to on dowodził akcją, wybrał na miejsce zamachu Zagajnik, jakieś 8 kilometrów od Bydgoszczy. W Zagajniku tory skręcały, pociąg musiał zwolnić, a to pozwalało na przeprowadzenie detonacji we właściwym czasie. Właśnie na tym zakręcie, w dwóch miejscach, podłożyliśmy silny materiał wybuchowy. Pociągu z Hitlerem oczekiwano przed dziesiątą późnym wieczorem, ale dziesiąta minęła, a wokół panowała cisza.

A potem, w dniu 5 czerwca 1943 roku, gestapo wtargnęło do kościoła pod wezwaniem świętego Aleksandra na placu Trzech Krzyży w Warszawie. W kościele zaczynał się właśnie ślub oficera Kosy 30. Gestapo aresztowało 89 osób, w tym blisko 25 żołnierzy Kosy 30. W następnym miesiącu, 12 lipca, gestapo uderzyło ponownie. Aresztowano szefa sztabu KOSY, pisał Kunicki. Było to wydarzenie tej miary, że natychmiast zawiadomiono Bora Komorowskiego i zarządzono alarm. Jakiekolwiek działania KOSY zostały zawieszone. Czekano na decyzję Komendy Głównej AK, co robić dalej. Bezczynnie czekali też żołnierze Zagralinu, mimo że aresztowania gestapo nie dotknęły ich bezpośrednio. W końcu zapadła decyzja. Zdecydowano się na rozwiązanie Zagralinu i całej KOSY 30.