Mentionsy Mentionsy
KrymiLand
KrymiLand

33. Sąsiad

04.08.2021 ·2 godz 33 min

  Opis zbrodni jak i opis przebiegu zdarzenia trwa od 00:46:15 do 00:58:53 Mężczyzna  próbował korespondować z sąsiadem, do przekazywania listów zaangażował męża koleżanki z pracy, który wówczas by policjantem i za jego pośrednictwem przekazywał listy do sąsiada. Andreas chciał również od policjanta zasięgnąć rady, co mógłby zrobić, żeby sąsiad zaczął mieć na uwadze innych.  

Dziś wybierzemy się do Hessen, a po polsku do Hessi, dokładniej mówiąc to do jej południowej części. Naszym dzisiejszym celem jest nieduża miejscowość położona właśnie w tej części landu. Babenhausen to miasteczko liczące zaledwie 16 tysięcy mieszkańców i dla ludzi żyjących na takich wsiach, na jakiej żyję ja, jest to metropolia, oczywiście z przymrużeniem oka. Ale dla tych, którzy żyją w miastach liczących ponad 500 tysięcy mieszkańców, jest to trochę większa wioseczka. W granicach Babenhausen znajduje się miasteczko, a właściwie miejscowość Widmo-Altdorf. Ta miejscowość, która, można powiedzieć, została częściowo wchłonięta przez Babenhausen, została zniszczona podczas trwania wojny trzydziestoletniej w 1622 roku, a 13 lat później, czyli w 1635 roku, resztę mieszkańców, którzy jeszcze wciąż żyli, zdziesiątkowała dżuma.

Wsi już nie odbudowano, więc z biegiem lat te budynki i domy zawalały się, co czy jest oczywiście naturalną koleją rzeczy. Dziwne byłoby, gdyby przetrwały w stanie nienaruszonym do dziś. Ale taką najświeższą ciekawostką z Babenhausen jest to, że miasteczko 76 lat po wojnie nagle postanowiło pozbawić Hitlera honorowego obywatelstwa. Dla tych, którzy interesują się historią, nie jest niczym dziwnym to, że w III Rzeszy wiele niemieckich miast przyznawało wodzowi właśnie taki tytuł, no i wśród nich było również właśnie Babenhausen. Wówczas w kwietniu w 1933 roku burmistrz miasta w zgodzie z parlamentem przyznał panu z charakterystycznym wąsikiem to właśnie honorowe obywatelstwo.

Ludzie się lekko dziwią, akurat chodzi mi o tych ludzi, którzy teraz żyją w tych dzisiejszych, aktualnych czasach. Nie dziwią się oczywiście temu, że wóz otrzymał taki tytuł. Dziwią się temu, po co ten cyrk z publicznym odbieraniem tego tytułu, tyle lat po wojnie. Bo przecież po śmierci wodza to honorowe obywatelstwo samo po prostu wygasło już dawno, dawno temu. Śmieją się i komentują w przeróżny sposób to posunięcie aktualnego burmistrza, mówią o chęci zwrócenia na siebie uwagi, bo przecież o Babenhausen od lat mało kto mówi i trzeba to miasto rozsławić w całych Niemczech. Ale to działanie według aktualnego dzisiejszego burmistrza ma na celu pewien przekaz.

Szczerze Wam powiem, to uważam podobnie, że akurat jest to niepotrzebne, można to wszystko robić w całkiem inny sposób. No to taka najświeższa ciekawostka z tego miasteczka. W Babenhausen, przy ulicy Friedrichs- i Badstrasse 36, mieści się kompleks budynków w zabudowie szeregowej. Dla tych, którzy nie wiedzą, co to jest zabudowa szeregowa, tłumaczę, że jest to nic innego jak budynek składający się z więcej niż z dwóch identycznych lub prawie identycznych takich połówek czy też segmentów. Ta zabudowa, o której w dzisiejszym odcinku będziemy rozmawiać, miała cztery takie identyczne połówki, gdzie na tyłach każda rodzina zamieszkująca ten budynek miała swój mały ogródek. No może trafniej byłoby, gdybym powiedziała kawałeczek trawniczka.

W jednym z domów, mieszkań, czy też tych segmentów, będących częścią tej szeregowej zabudowy, mieszka trzyosobowa rodzina Toll. To oni byli jedną z pierwszych rodzin, które wprowadziły się do jednego z mieszkań znajdujących się na szczycie tego budynku. Klaus Toll, czyli głowa tej rodziny, od lat 80. jest agentem nieruchomości. Swoje biuro maklerskie i całą tą małą firmę, którą prowadzi, przeniósł do piwnicy nowego domu. Czyli można powiedzieć, że do pracy daleko nie ma. Obszar, w jakim działa firma Klausa, są to okolice Bamenhausen i Dieburga. Klaus nie prowadzi biura sam. Do pomocy na stanowisko sekretarki zatrudnił swoją żonę Petrę.

Strona znajdowała się na szwajcarskiej domenie i z tego właśnie względu musiano zwrócić się o pomoc do szwajcarskiego prokuratora, który natychmiast podjął działania. Zabezpieczono prawie 300 adresów IP, które odwiedzały stronę i pochodziły z okolic Babenhausen, a między tymi numerami IP znajdował się adres jednej z firm mieszczącej się właśnie w miasteczku. A w tej firmie, jak się okazało, pracował jeden z sąsiadów zamordowanej rodziny. Czyli można rzec, sąsiad zza ściany. Tym sąsiadem zza ściany, o którym mowa, jest Andreas Darsow. Przybliżę Wam teraz oczywiście postać tego pana. Andreas urodził się 8 września 1969 roku w Aszafenburg.

Ktoś taki powinien również znać dobrze angielski w mowie i piśmie, a jeśli zna więcej obcych języków, to oczywiście tym lepiej. Jednak po ukończeniu szkoły i wyuczeniu się zawodu musiał odbyć roczną obowiązkową służbę wojskową. Kiedy wyszedł z wojska, podjął pracę w firmie Auman w Babenhausen, której to adres IP śledczy znaleźli wśród wielu odwiedzających stronę z instrukcją budowy tłumika. Po kilku latach poznał kobietę, którą poślubił w 1995 roku. To właśnie w tym roku panowie Klaus i Andreas się poznali. Tarsą chciał kupić kondominium, a Klaus był w tej sprzedaży pośrednikiem. Kondominium jest to tak jakby zespół budynków mieszkaniowych.

Najczęściej chodzi tu oczywiście o domy jednorodzinne, ale nie chodzi tutaj o zakupienie danego domu, tylko terenu, na którym taki dom czy też budynek stoi. A co za tym idzie, kupujący staje się współwłaścicielem takiego właśnie terenu. Andreas nie zarabiał mało. Netto jego pensja wynosiła 2600 euro. Do tego dodatkowo dorabiał za 400 euro w takiej jakby rodzimej firmie swojej głównej firmy, więc jego miesięczne zarobki wynosiły około 3000 euro. Ania, czyli żona Andreasa, nie pracowała w pełnym wymiarze godzin, ponieważ w międzyczasie rodzina Darsow powiększała się. Żona Andreasa pracowała 20 godzin tygodniowo jako recepcjonistka w hotelu w Babenhausen i również trzy razy w tygodniu dorabiała za 400 euro w firmie, w której również dorabiał jej mąż.

Po latach rodzina Darson postanowiła kupić mieszkanie na własność, bo każdy rodzic posiadający dzieci myśli również o zabezpieczeniu ich na przyszłość i zmierza w tym kierunku. Jeśli oczywiście ma ku temu środki, bo ja nie mówię tutaj o tym, że ci, którzy nie kupują domu na własność, czy nie budują domu, czy nie kupują mieszkań, to są strasznie złymi rodzicami, którzy nie myślą o swoich pociechach. Nie. Ja mówię tu o takich ludziach, którzy mają właśnie ku temu środki, żeby w taki sposób Zabezpieczyć swoje dzieci. No oczywiście każdy z nas by chciał, no ale nie każdy ma ku temu możliwości. I takim oto sposobem w 1999 roku trafili na ulice Friedrichs- und Badstrasse 36 w Babenhausen w celu obejrzenia jednego z segmentów należących do tego samego szeregowca, w którym mieszkał już Klaustol z rodziną.

Zadaniem psów było znalezienie tropu wewnątrz pomieszczenia. I te właśnie dwa psy poprowadziły swoich przewodników w kierunku firmy, w której pracował podejrzany. Oczywiście przebiegły obok tej firmy, pobiegły gdzieś tam dalej w pola i tam właśnie ślad się urwał. 15 lipca śledczy przeprowadzili przeszukanie komputerów w firmie Auman. Umówili się oczywiście w tej firmie, w której pracował podejrzany. Umówili się z administratorem, że w razie pytań, jakie będą padały ze strony pracowników, ma on im powiedzieć, że z powodu ataku hakerskiego komputery w firmie są sprawdzane. Termin przeszukania wybrano na taki, w którym Andreas wraz z rodziną spędzał urlop poza Babenhausen.

No tego nie potrafię po prostu pojąć, bo z pewnością to, czego córka Andreasa była świadkiem, pozostawi ślad na jej psychice na długo. Słuchajcie, tak naprawdę to tylko przestępcy powinni bać się policji, a nie zwykli obywatele, którzy powinni mieć do przedstawicieli prawa zaufanie. A sądząc po całej tej sytuacji, córka zatrzymanego może z tym zaufaniem w przyszłości mieć problemy. Andras został aresztowany, a co za tym idzie jego żona nie mogła z nim już nawet porozmawiać. Jedyny kontakt jaki utrzymywali był za pośrednictwem adwokata mężczyzny. Astrid Toll wyszła ze szpitala jesienią 2009 roku i praktycznie od razu została skierowana na rehabilitację, a 1 kwietnia 2011 roku wróciła do Babenhausen.

Oczywiście nie jednorazowo, tylko w ciągu czterech miesięcy 70 tysięcy euro. Ale nie wypłacił całej kwoty naraz, tylko wypłacał po 5 tysięcy. Dzień przed morderstwem ktoś dokonał przelewu na jego konto na kwotę 10 tysięcy euro. Jak już słyszeliście, Klaus grał codziennie na loterii, wydając na losy 240 euro, a miesięcznie wynosiło to około 2 tysięcy euro. Skąd więc ta kasa? Dwie dziennikarki śledcze Leonie Bartsch i Lynne Schütze w marcu 2021 roku wybrały się do Babenhausen w celu może nie złapania mordercy, ale zebrania informacji, które mogłyby pomóc adwokatowi jak i żonie Andreasa w walce o jego wolność.

Pokazano wszystkie 12 dopasowań. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.