Śmierć Autora a problem J. K. Rowling | 086

No to jednak oddzielanie autora od dzieła to jest taki trochę wytrych, który służy nam do oddzielania najczęściej chyba autora od dzieła, które lubimy, a autora już nie, bo okazuje się, że nie jest miłym człowiekiem. Rozumiem ten problem, tak? Rozumiem dylematy, bo sama mam w tej chwili w mojej fanowskiej, literackiej fascynacji, w ogóle w moim W tym, co mnie kierunkowało jako młodą osobę, kierunkowało moje zainteresowanie i kierunkowało też to, co ja chcę pisać, jest teraz to pod obstrzałem i to uważam całkiem słusznym, ponieważ Neil Gaiman był moim autorytetem, odkąd byłam nastolatką.

Więc już tutaj bez wchodzenia w szczegóły, to nie jest coś, co brzmi dobrze, po prostu. To nie brzmi dobrze. I jest mi bardzo szkoda, bardzo jest mi szkoda tego, kim mi się wydawało Gaiman jest i tego, jakie wartości ja widziałam w jego książkach. Natomiast myślę, że udawanie tego, że Neil Gaiman ma wielki wpływ na teksty kultury i to, jakie są interpretowane, Jako autor niestety pokazuje, że autor być może umarł, ale jednak chyba zmartwychwstał i ma się dobrze. Musimy właśnie przypomnieć sobie, że autor i jego relacja z odbiorcą w latach 60., 70., czyli w okresie, w którym otrzymaliśmy genialny esej Śmierć Autora,