Śmierć Autora a problem J. K. Rowling | 086

Chociaż nic ciepłego do powiedzenia na temat J.K. Rowling nie mam ze względu na jej szczucie na osoby trans. Wydaje mi się, że jest to dobry przykład oddzielenia dzieła od twórcy, ponieważ nie, nie lubię tej twórczyni. Uważam, że jest złą osobą. Przynajmniej nie wiem, jak traktuję panią w warzywniaku, jak idzie po marchewkę. Natomiast to, jak traktuję świat i jaki światopogląd przedstawia w internecie, nie podoba mi się. Ale mimo wszystko szkoda mi tej słodkiej tradycji, która była ważna dla mnóstwa osób, które się tam zgromadziły. Wydaje mi się, że jest to oddzielenie autora od dzieła. No ale... O co chodzi z tym oddzielaniem autora od dzieła? No tutaj takim dużym, czołowym, chociaż nie jedynym oczywiście tekstem dotyczącym tego zagadnienia w teorii literatury i tak dalej, w ogóle w zachodniej filozofii jako takiej, jest tekst La Morte de l'Auteur, czyli Śmierć Autora.

Jednocześnie kobiety są często pokazywane w serii o Harrym Potterze jako emocjonalne. Często omawia się ich wygląd. Jest on dość ważny. Pamiętamy postaci Fleur de Lacquer i to też, jak każdy powinien znać swoje miejsce w tym porządku świata. No i jeśli Rowling byłaby taką feministką, no to mogła zrobić książkę o Hermione, a nie o Harrym, tak? Krytycy dużo mądrzejsi niż ja wytykają Rowling, no że cały to w ogóle wizerunek skrzatów domowych jest bardzo po bandzie i że tam jest dużo rzeczy, które nawiązują do niewolnictwa, ale w bardzo niefajny sposób, przedstawiając potencjalnie wysiłki nermiony jako naiwne, a podejście skrzatów domowych do ich niewolnictwa jako akceptujące i radosne.