Wiktor Słojkowski: „Nazwisko też może boleć”
Jest pisarzem i scenarzystą, autorem książek "Pocztówki z powstania" i "Wiem, jak wygląda piekło" ale w tej rozmowie głośno mówi nie o twórczości, lecz o własnej historii. O trudnej relacji z matką, o słowach, które potrafią ranić latami, i o decyzji, która stała się dla niego symbolem odzyskiwania siebie — zmianie nazwiska.W najnowszym odcinku „Jamrozek Wrażliwie” Wiktor Słojkowski opowiada Kubie Jamrozkowi, jak dorosłe życie potrafi wciąż nosić ślady dzieciństwa. Dlaczego odciął się od nazwiska, które kojarzyło mu się z bólem? I co to znaczy budować tożsamość na nowo, gdy przez lata słyszało się, że „do niczego się nie nadajesz”.
To znaczy, wiesz co, zależy, o co chcesz mnie pytać, jeżeli chodzi o mnie. Myślę, że łatwiej jest mówić o ludziach innych, aczkolwiek ja wyznaję taką zasadę, ja bardzo nie lubię brać udział w promocji książek, gdzie żyje mój bohater. Mój bohater to... Żyje osoba, o której ja napisałam, bo zawsze mnie to śmieszy, kiedy autor siedzi przy żyjącej bohaterce, bohaterze i opowiada i peroruje na temat jego życia, kiedy go tam nie było, nie? I ja teraz, ostatnia moja książka o Kasi Butow, to ja powiedziałem, że Jaka się bardzo lubię, ale ja nie będę brać udziału, żeby siedzieć i mówić o sytuacjach, w których mnie nie było, w których ja nie byłem, które ja znam tylko z jej opowieści. Mnie to trochę śmieszne, no bo co ja mogę wiedzieć o jej mamie, o jej tacie, o tym, czego doświadczyła w domu.
Pokazano wszystkie 1 dopasowanie. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.