Olimpiada - Rzut młotem

Jeszcze jakby tego było mało, to wujek pożyczył samochód, który został po ojcu i nie chce go oddać. Bardzo mi było go szkoda, podziwiałam go przy tym, jaki jest zaradny i też rozumiałam, no jak byłam młodsza, to w domu bywało różnie. Warto również dodać, że jak poznałam, nazwijmy go Olka, chodziłam na terapię, więc stwierdziłam, że czas wyjaśnić jakieś nieporozumienia z dzieciństwa, poznać lepiej siebie i tak dalej, że on też taką drogę przejdzie. Początek? Super. Wzięłam go od razu do domu na komunię kuzyna, niech ma test. Rodzina go pozna i wszyscy powiedzą co i jak. Po trzech miesiącach mówię do przyjaciół. Na bank mi się oświadczy za pół roku. Po czterech miesiącach, od początku związku, wyjazd do Rzymu. Przed wyjazdem leżymy, oglądamy film, pytam która godzina, więc sięgam po jego telefon, był po prostu najbliżej, odblokowuję ekran, a tam kurwa powiadomienie z Tindera.

No ja pierdziele. Jawryk, mówię, żeby stąd wyszedł, pakował się. A on nie wie, co to jest. Kochani, on w 2025 roku nie wie, co to jest ikonka Tindera. Był chyba w kościele chowany. Za chwilę jednak mu się przypomniało, że to on założył, bo jego przyjaciółka zaczęła się spotykać z nowym chłopakiem. I oni chcieli sprawdzić, czy on ma Tindera. I on dzwoni do tej przyjaciółki, mówi jej... A powiedz tu Michalinie, że założyłem Tindera, żeby sprawdzić, czy ten twój ktoś tam ma konto. A ona co? No grzecznie potwierdziła. A ja co? Uwierzyłam. Kocham w ogóle, że w mailach takim odpowiednikiem nieśmiesznego kurtyna jest zawsze Uwierzyłam. Uwielbiam to.

Proszę o oklaski. Nawet na terapii to powiedziałam, to pan popatrzył na mnie pobłażliwie i poradził czujność. Wyjazd się udał, nawet o tym zapomniałam, planujemy razem zamieszkać, po co jeździć cały czas do siebie. W którąś sobotę rano przed moją pracą zadzwonił do mnie, pijany, żebym do niego przyjechała, a mnie chyba ten młot wtedy walnął w łeb, bo pojechałam, jak w skowronkach, bo przecież ukochany mnie potrzebuje. I mnie chyba otrzeźwiło, jak tam byłam, bo typ zasnął, wzięłam jego telefon, przyłożyłam jego palec, żeby odblokować, a tam zgodnie z moimi przewidywaniami Tinder. Myślę, o ty chuju. Wchodzę zobaczyć, z kim piszę, jakie ma zdjęcia, a on ma ustawione tam zdjęcie jakiejś randomowej dziewczyny i sobie pisze z laskami.

Na magisterkę powiedział, że zrobi sobie przerwę i coś nie po drodze mu było odeprać ten dyplom. Jak wrócił, kłócimy się, że kłamie, że oszukiwał sprawę jazdy, że co chwilę ma tego Tindera lub inne coś i krzyknęłam, czy ty w ogóle skończyłeś studia, a on nie. Czy wy to rozumiecie? Skąd on to zdjęcie wziął w garniturze z dyplomem? Czy on użył do tego sztucznej inteligencji? Czy on poszedł kurwa pod uniwerek, ładnie ubrany, w czasie czyjejś obrony i pożyczył sobie od kogoś teczkę z dyplomem i z tym pozował? Co byłoby gorsze? Użycie AI czy faktycznie udanie się na miejsce, żeby tylko zrobić sobie zdjęcie? Boże, czemu? Czemu? No, czytam dalej. Myślę, no kurde, nie wytrzymam, aż za nie mówiłam.

Koniec wydarzył się szybko. Były wakacje, dwa lata w związku, on kolejny Tinder. Myślę sobie, no nie wytrzymam, no ślub mojej przyjaciółki już ze mną tam nie pojedzie. To był też czas, kiedy w końcu powiedziałam na głos, co się dzieje. Kryłam go przez rok, bo nie chciałam mu robić pod górkę. Dziewczyny wiedziały, co mi zrobił i tak było mi wstyd, że ciągle z nim jestem. Kolejny ślub mojej koleżanki, nie znałam zbyt wielu osób, obiecał, że ze mną pojedzie. No ale dzień przed, kiedy pytam się, czy kupił coś do ubrania, on mówi, że nie, bo on jednak musi iść do pracy. I chyba to nie ma sensu. Dwa tygodnie później pojechałam z dziewczynami na wakacje. Impreza i on, przystojny Belg. I chyba tak trochę było, jak w śpiącej królewnie pocałował mnie, a mi wszystkie klapki się otworzyły, jakby latarnie na całej Malcie się włączyły.