Olimpiada - Rzut młotem

Mamy do czynienia z wyćwiczonymi kłamstwami, z lawirowaniem, jakby się miał chłop uchronić przed nie wiem czym, jakby był... jakimś szpiegiem, który musi wymyślać kłamstwa i kombinować, żeby uciec przed stróżami prawa, jakby, nie wiem, obrabował bank, albo jakby go odpytywała baba od fizyki przed całą klasą i by musiał wymyślać odpowiedzi, korzystając ze swojej bezkresnej wyobraźni. Przysięgam, nie wiem, jak on w ogóle się odnalazł w tym wszystkim i mógł spojrzeć naszej zawodniczce w oczy. Dlatego oddajmy jej głos i niech jej historia wybrzmi. Na tych trybunach zapraszamy! Cześć Asiu! Zaczęło się pięknie. Na studiach, pracująca w barze, fantazjowałam sobie, że przez drzwi wejdzie ktoś, kto zawróci mi w głowie.

Zacznijmy zanim emocje rozpalą nas i... Cześć Asiu! Chyba nie powinnam reagować takim entuzjazmem, ale hej, nareszcie nagrasz odcinek o moim byłym. Myślę, że z tego gagatka spokojnie miałabyś materiał na książkę, ale postaram się możliwie jak najbardziej to streścić. Michała i Niezmienione poznałam jeszcze przed studiami w wakacje. Zapoznała nas ze sobą moja przyjaciółka, która kojarzyła go jako fajnego gościa, tylko z brakiem szczęścia do kobiet. Między nami od razu zaiskrzyło. W zasadzie nie mogłam uwierzyć w swoje szczęście. Nareszcie poznałam normalnego gościa. Tak właśnie przedstawiałam to przyjaciołom i rodzinie, kiedy opowiadałam o Michale. Starszy ode mnie, był rok wyżej na studiach. Ten sam kierunek. Wcześniej studiował prawo, ale zrezygnował, bo to nie dla niego.