Olimpiada - Rzut młotem

I miały mieć happy endy i śluby i zaręczyny, a się skończyło oświadczynami terapeutom, że nasze zawodniczki będą oczywiście unikały kontaktu, skupiały się na sobie i zrobią przerwę w treningach. Więc chyba po to, żeby się po prostu zregenerować. i startować w kolejnych. No i w tej konkurencji zapraszamy do koła rzutowego pierwszą zawodniczkę, a w zasadzie zawodniczki, bo mamy tutaj trójkąt, jak z filmowego zmierzchu. Aura za oknami sprzyja wspominaniu tego filmu, ale to nie ja go przywołałam, tylko same bohaterki, dwie mi napisały maila. I na bank młot, albo już raczej w tym przypadku młocica, albo młociara, doleci do sektora rzutów, bo to jest coś takiego, bo słuchajcie, sprawdziłam sobie słownictwo o rzucie młotem.

Oto wspólna część historii z naszą typiarą Młociarą. Historia zaczyna się od początku moich studiów i mojego poznania, nazwijmy ją, Basi, typiary-młociary. Generalnie dość szybko zaczęłyśmy ze sobą sypiać w zaproponowanym przez nią układzie, oczywiście ściśle tajnym, przez poufnym, że nie będziemy nazywać tego związkiem, ale będziemy na wyłączność z mojej strony. Będziemy się też normalnie widywać, ale oczywiście w pełnej dyskrecji i nie będziemy nic od siebie oczekiwać. No słuchajcie, klasyczny chyba situationship, że niby to relacja, ale nieoficjalna, no bo niby nie związek, ale współżycie, igraszki, no i niby na wyłączność, ale tak tylko dla jednej ze stron bardziej.

No dobra, ja oczarowana i chyba odurzona zapachem toksycznych odpadów, poszłam w to. Nasz układ trwał kilka miesięcy i skończył się w styczniu w wyniku niespodziewanego urwania kontaktu ze strony Basi. Być może jej postanowieniem noworocznym było zostać hetero? Odpowiadając na to pytanie, nawet jeśli taki był plan, to nie wyszło, ponieważ w okolicach kwietnia poznała się z Magdą, która wraz ze mną opisuje tę historię. Trochę kręcenia, trochę czarowania i pozostawania swoich toksycznych feromonów i udało się. Magda została złapana w sidła i też weszła z Basią w relację. Tym razem jednak był to już nie układ, a związek. Co nie sprawiło jednak, że nasza typiara-młociara zrezygnowała z robienia backupów. Jednocześnie uprawiała zapasy też ze mną, tak na wszelki wypadek, w razie jakby związek nie wyszedł.

Efektem tego ostatniego były wieczne wyrzuty sumienia i płacz po jakimkolwiek kontakcie fizycznym, a nawet niekonsultowany z drugą stroną miesięczny celibat w związku, żeby sprawdzić, czy możemy być razem w zgodzie z Biblią. W trakcie powyższego czasu typiara-młociara była w momencie pisania pracy dyplomowej i zdawania egzaminów i wiesz jak świetnie jej szło? Gdy ona biedna i zestresowana odreagowywała trudy studiów, my z Magdą, nieświadome jakże owocnej, acz tajnej współpracy, na zmianę pomagałyśmy jej pisać egzaminy online, jako prawa ręka przeglądania ściąg. Słuchajcie, trzeci odcinek olimpiady i trzeci przypadek wspierania z naiwności. Serio, przysięgam wam, jakby związki były od korepetycji. Oczywiście nie jest tak, że się wzajemnie czegoś od siebie nie uczymy, tak?

Ale raz Typiara rozwiązywała kochance zadania z matematyki. W ostatnim odcinku Typiara wspierała również swoją dziewczynę i jej kochankę w powrócie z wypadku do domu, a teraz dwie dziewczyny pomagały w pisaniu pracy na studia. Ale jak w ogóle? Kurwa, powiem wam, że ja nie wiem, czy to właśnie Młociara nierozgarnięta w kłamstwach, ale czy właśnie mistrzyni intryg? Sami zadecydujcie. Czytam teraz dalej. Co więcej, typiara Młociara była na tyle dobrym agentem służb specjalnych, że w celu napisania tej pracy dyplomowej stworzyła dla nas dwa osobne, jednakowe pliki, w których my, jakże radośnie, produkowałyśmy coraz to więcej jakościowej treści, pochylając się nad nią całymi nocami. A ona w tym czasie wychodziła na imprezy odreagować trudy swojej zawiłej intrygi.

I niektórzy wierzą w przyjaźń damską, męską. Niektórzy nie. Ja wierzę na przykład. Ale każdy może zadecydować sam. Natomiast z mojego doświadczenia mailowego, jak się ma intuicję, że koleżanka naszego typa albo typiary coś nam śmierdzi, sokiem ze śmieci, To zazwyczaj intuicja niestety ma rację. No ale wrócimy do historii. Czas mijał, a my z Magdą zaczęłyśmy mieć ze sobą bardzo dobry kontakt. Nasze spotkania potrafiły trwać po 12 godzin. I żadna z nas nie skleiła wtedy, że coś jest na rzeczy i może trzeba kopnąć bellę z powrotem w stronę zmierzchu i być razem. A zazdrość typiary-młociary o nasz kontakt rosła w siłę. Sama nawet przyznała, że boi się, że to my się ze sobą w końcu prześpimy. I każdego dnia robiła nam sceny i wyrzuty o wzajemny kontakt. Moje idiotkowanie było też naznaczone jej toksycznością, która na chwilę przejęła nade mną kontrolę, ponieważ wciąż tkwiłam w zapasach z Basią, mimo nawiązywania przyjacielskiej relacji z Magną.

Na tamtym etapie jednak poziom zjebania w bagnie z gówna był już tak duży, że jak widać zabrał także mi prosty kręgosłup moralny i nabawił tymczasowej skoliozy. Nastał moment tak zwanego hop-siup zmiana dup, ponieważ gdy już prawie jedną nogą uwolniłam się od tej wampirzy przeszłości i widziałam pierwsze promyki słońca nad taflą bagienka, Bella po zerwaniu z Magdą w dniu ich rocznicy zadzwoniła do mnie, mówiąc, że jednak mnie kocha i chciałaby być razem. Chryste panie, no i co ja? Cyk i idziemy w to. Oczywiście nie było kolorowo. Na początku pojawiła się zazdrość o zupełnie inną koleżankę i zarzuty, że ona mi się podoba i tu z nią na pewno chcę być. Ale całe szczęście przeszłam test. Test polegał na tym, że na urodzinach wspomnianej koleżanki nasza typiara-młociara sprawdzała, czy więcej czasu poświęcę jej, czy solenizantce.

Byłam świadoma próby, także oczywiście z największą dbałością. Wywiązałam się z zadania. W nagrodę w drodze powrotnej dostałam tu werble, zwiniętą białą kartkę papieru. Po rozwinięciu i zobaczeniu, że nic na niej nie ma, dowiedziałam się, że to jest biała kartka, która symbolizuje świeży start naszej relacji i początek związku, bo Basia już czuje, że wolę ją i że możemy być razem. Poetyckie. Później było już tylko lepiej, bo typiara młodziara w trakcie związku oczywiście zapewniała mnie, że nie ma z Magdą kontaktu i że ona to już w ogóle jej nie obchodzi, jednocześnie trzymając ją w zapasie, utrzymując codzienny kontakt i katując ją dawaniem nadziei na powrót do relacji. Mi powiedziała jednak, że nie możemy się przyznać, że jesteśmy razem, no bo ona nie chce, żeby ktoś wiedział, że jest znowu z dziewczyną, a poza tym ma, gdzie będzie przykro.

Na początku związku mówiłam jej, że zdrada dla mnie równa się koniec. Ale w tamtym momencie wypłynęło ze mnie durne pytanie, brzmiące, i co teraz? A jaką odpowiedź uzyskałam? Kłótnie, że przecież ona jechała do domu pociągiem, płacząc i myśląc, że to koniec, a ja ją pytam teraz, co dalej? Od tej sytuacji minął jeszcze jakoś miesiąc kotłowania się, dziwnych akcji, ale ostatecznie w przypływie siły powiedziałam jej, że to koniec i już nic dla mnie dalej nie będzie. I wtedy się zaczęło płaszczenie, że ona już wie, czego chce, że mnie kocha, że będzie walczyć, a nawet, że się zabije, jeżeli do niej nie wrócę. Typiara Młociara zostawiała pod moimi drzwiami listy, jak to wierzę, że teraz będziemy już razem, będziemy miały koty i super życie, ale o czymś zapomniała jednak wspomnieć w tej wizji.

6! To nawet nie jest tyle, co ma moja córka! A ona już jest duża i używa słów otóż to i słów peeling skóry głowy. Przysięgam wam, słabo mi. Sześć lat. Typiara Młociara zdecydowała, że czas powiedzieć o ich relacji i ich wspólnej przyjaciółce. Gdy usiadły, żeby to wspólnie zrobić, zamiast przyznać się do związku z Magdą, powiedziała jej w twarz, że ona to kocha ich znajomego. I od teraz jest hetero. Nie zerwała jednak z Magdą kontaktu, gdyż już zeszła się z, nazwijmy go, Karolem, wmawiała Magdzie, że są przyjaciółkami, pytała ją o porady dotyczące spraw sercowych, opowiadała o swoich problemach w seksie z chłopakiem, a na koniec powiedziała, że mimo przyjaźni nie zaprosi jej na ich ślub.