Olimpiada - Rzut młotem

Na magisterkę powiedział, że zrobi sobie przerwę i coś nie po drodze mu było odeprać ten dyplom. Jak wrócił, kłócimy się, że kłamie, że oszukiwał sprawę jazdy, że co chwilę ma tego Tindera lub inne coś i krzyknęłam, czy ty w ogóle skończyłeś studia, a on nie. Czy wy to rozumiecie? Skąd on to zdjęcie wziął w garniturze z dyplomem? Czy on użył do tego sztucznej inteligencji? Czy on poszedł kurwa pod uniwerek, ładnie ubrany, w czasie czyjejś obrony i pożyczył sobie od kogoś teczkę z dyplomem i z tym pozował? Co byłoby gorsze? Użycie AI czy faktycznie udanie się na miejsce, żeby tylko zrobić sobie zdjęcie? Boże, czemu? Czemu? No, czytam dalej. Myślę, no kurde, nie wytrzymam, aż za nie mówiłam.

Pierwsze, jak bardzo potrzebujemy z kimś jako ludzie być, że jesteśmy w stanie kłamać, łżeć jak pies, żeby z nim pozostać. Oraz jak bardzo potrzebujemy z kimś być jako ludzie, że jesteśmy w stanie słuchać tych kłamstw. Bo obie te rzeczy są przykre, jak się ich słucha, ale na Boga mam wrażenie, że notoryczni kłamcy ani nad sobą nie będą pracować, ani się nie da ich zresocjalizować nową relacją. Że to jest po prostu dokładanie sobie cierpienia poprzez jakieś dodatkowe miesiące spędzane razem i dodatkowe kłamstwa na koncie. Jeśli ktoś nas okłamuje w drobnych sprawach i mu to ujdzie płazem... to po pewnym czasie okłamie nas w większym i zobaczy, że znowu to zostało mu wybaczone. Jeżeli ktoś z Was jest właśnie w takiej relacji, jak któraś z naszych dzisiejszych zawodniczek tej wspaniałej konkurencji, to zadajcie sobie pytanie, czy jesteście realną osobą?