Olimpiada - Rzut młotem

Więc będziemy rzucać do sektora rzutów i nasze zawodniczki wspólnymi siłami rozpoczynają pierwszy obrót. Widzimy drugi obrót, trzeci obrót. Drodzy Państwo, leci młot. Długo zbieramy się do napisania do ciebie z historią lesbijskiego zmierzchu, gdzie w rolach głównych mamy dwie światowej klasy, członkinie klubu sportowego Idiotek w roli Jacoba i Edwarda oraz jedną, mniej atrakcyjną od Kristen Stewart, ale za to 100 razy bardziej toksyczną Belle. Całe szczęście zabrałyśmy się do tego dopiero teraz, bo dzięki temu historia pasuje do olimpiady i kończy się prawdziwym happy endem. Nie da rady opisać tego tak szczegółowo, żeby opowiadanie tej historii nie zajęło 7 godzin i nie zabrało potencjału na sprzedanie story Netflixowi, także wyciągając creme de la creme.

Aż w końcu jesteśmy w momencie, gdy już półtora roku jesteśmy razem. Mamy kota, żyjemy w świętym spokoju, szczęśliwe jak nigdy. Jak widać, nic tak nie łączy jak wspólne doświadczenia. Szkoda tylko, że przez toksyczne bagno tych doświadczeń straciłyśmy jakieś pięć lat szczęścia, wspólnego życia i pieniędzy na terapię. Na szczęście teraz już żadna z nas nie ma z Basią kontaktu, chociaż ptaszki ćwierkają nam, że w przypadku jej małżeńskiej relacji można powiedzieć, że trafił swój na swego. Na podstawie naszej historii żałujemy tylko, że Zmierzch nie był nagrywany w nowoczesnych czasach Netflixa, bo jak widać kultowa historia mogłaby się skończyć pięknym związkiem Jacoba z Edwardem i kopnięciem niezdecydowanej Belli w dupę. Pozdrawiamy wszystkie idiotki i idiotków oraz życzymy, żeby każdy wyszedł ze swojego prywatnego, gównianego bagna i zagościł na zielonej łące szczęścia.