O Karolinie, co jej oko wybuchło

Nie da się ukryć, bardzo lubię takie poniedziałki, bo zaczynam tydzień z wami. Często zdarza się, że po albo już w trakcie poprawiam makijaż, bo tak mnie rozwala historia. Pozdrawiam Was wszystkich i dziękuję Wiktorii za historię, bo postanowiłam, że ja też, tak jak jej mama, zaopiekuję się jakimś przydrożnym krzyżem, bo bardzo kocham Jezusa i może w taki sposób podziękuję Mu za wszystko, co od Niego otrzymuję. A dostaję od Niego naprawdę wszystko. Dokładnie, kochana. Łopanie mój. Tak trzeba robić. Na każdy możliwy sposób. Panu Jezusowi dziękować. Dominika z kolei tak. Jak się boję, to słucham tę historię. Dziękuję wam, naprawdę dziękuję Ojcu. Od 4-5 lat tu jestem.