O Karolinie, co jej oko wybuchło

Początkowe roztrzęsienie i rozpacz zostało zastąpione przez niewypowiedziany spokój. Pogodziłam się całkowicie z tą sytuacją. Może będę ślepa do końca życia? No i? To inne życie, ale to będzie moje życie. To chyba to uczucie, o jakim czasem Ojciec mówi, czyli bycia w totalnym złu, ciemności i beznadziei i przeświadczeniu, że to wszystko nie ma żadnego znaczenia, bo my mamy w sobie spokój i siłę większą od tego wszystkiego, bo jest z nami Chrystus. Po zmówieniu całego różańca z uśmiechem na twarzy i wciąż mokrymi oczami położyłam się na kanapie obok mojego przyjaciela, by spróbować zasnąć, a ten wsadził mi słuchawkę do ucha i razem słuchaliśmy w milczeniu muzyki. Nie pamiętam zupełnie, co to była za piosenka, bo to nie ona była istotna.