HORROR W BRIDGEPORT - NAJBARDZIEJ NAWIEDZONY DOM NA ŚWIECIE! | ODCINEK 24

Po 6 miesiącach zadzwonili do ojca Grimesa i zapytali się o możliwość adopcji. Małżeństwo było kochane przez społeczność sąsiadów, którzy wspierali ich w każdej sytuacji. W momencie, gdy dowiedzieli się o chęci zaadoptowania przez Gudinów dziecka, 25 rodzin napisało do agencji adopcyjnej, aby przedstawić im jak wspaniałymi ludźmi są państwo Gurins. W maju 1968 roku odebrali telefon z informacją, że w Kanadzie mieszka dziewczynka z urodą rdzennej Amerykanki, która ma 4 lata i szuka domu. Małżeństwo nie zastanawiało się ani chwili, od razu pojechali do Ontario i po 18 godzinach jazdy dotarli do dziecka.

Niestety skutkiem tego podejścia było to, że dziewczynka stała się samotnym dzieckiem, które bawiło się bez znajomych. Wielokrotnie grała chociażby w Monopoly w salonie, jednak jej przeciwnikiem była ona sama. Pierwsze zjawiska przyrodzone zaczęły pojawiać się po miesiącu, jak do domu Gudinsów wprowadziła się dziewczynka. Nie były to rzeczy, które powodowały jakieś podejrzenia, jednak nagle zaczęły znikać małe przedmioty i pojawiały się w nieoczekiwanych miejscach. Ten fakt jednak przez lata nie był przypisywany zjawiskom paranormalnym, tylko zwykłemu roztargnieniu.

Mówiła, że gdy tylko chciał, rozmawiał z nią, jednak nie był on zadowolony z faktu, że została ona zabrana z jej domu rodzinnego. Nadszedł listopad roku 1971. Rodzina Gurińców zadzwoniła do miejscowego porusznika policji, którego poinformowali, że w ich domu zaczęły się dziać dziwne rzeczy. Pewnej nocy... zaczęli słyszeć walenie w ściany. Pukanie do drzwi? Najpierw myśleli, że ktoś rzuca kamieniami w ich dom, lecz jednak gdy szybko wychodzili, by sprawdzić kto to, nikogo tam nie było, mimo, że pukanie nadal było słyszalne w pomieszczeniu. Dźwięki tych uderzeń zaczynały się powoli i cicho, jednak po paru minutach narastały.

Cała ta sytuacja trwała kilka lat, jednak nikt, kompletnie nikt nie potrafił tego wyjaśnić. Mimo tych dziwnych sytuacji życie trwało dalej. Zaadoptowana dziewczynka chodziła do szkoły, jednak był to dla niej koszmarny okres. Z powodu jej pochodzenia dziewczynka cierpiała przez chuliganów, którzy ją prześladowali. Pewnego dnia jeden z nich zaatakował i pobił ją tak, że trzeba było założyć jej ortezę na plecy oraz zmuszono ją, aby kolejne tygodnie spędziła w domu. Efektem tego była decyzja Gudinów, którzy zdecydowali, że nie wróci już do tej szkoły, a nauczanie będzie miała domowe, a przynajmniej przez pewien czas, w którym będzie się kurować, a rodzice zajmą się szukaniem możliwych alternatyw.

Kobieta szybko spojrzała skąd dobiega ten przeraźliwy dźwięk, gdy zorientowała się, że zielona sofa, która stała na patio u jej sąsiadów goringów, Zaczyna się unosić z impetem i uderza o ziemię. Jerry wtedy zaczął krzyczeć do kobiety, żeby pobiegła po swojego tatę, który już po chwili stał na werandzie wraz z poszkodowaną rodziną. Wtedy głowa Gudinów zaczęła opowiadać, co się wydarzyło, jednak on sam nie wierzył w to, co mówi. John, w tym domu jest jakiś rodzaj złej siły, który niszczy nasz dom. Wtedy sąsiad funkcjonariusz powiedział aby rodzina poczekała na zewnątrz a on sam wszedł do środka budynku.

W momencie, gdy przyjechali pod nawiedzony dom, była 10.07. Przed posesją siedziała Laura, która płakała i przytulała swoją córkę, jednak dziewczynka nie była w ogóle przestraszona. Co więcej, wydawała się zadowolona, a wręcz szczęśliwa. Początkowo uważano, że było to włamanie, jednak pan Gurins szybko nakreślał im co miało tutaj miejsce. Jeden z funkcjonariuszy, Joe Tomek, podczas słuchania podniósł jeden z leżących na ziemi telewizorów i postawił wyznaczone dla niego miejsce. Jednak po chwili usłyszał dźwięk upadającego telewizora i leżącego znowu ekranem do dołu.

Ed i Lorraine Warren, ksiądz Bill, z którym pracowali, oraz 21-letni student seminarium, Pauleno, przyjechali do posiadłości Gurinsów koło południa. Dodatkowo przyjechała również nauczycielka Marcy, Barbara Carter, która chciała sprawdzić, czy to, co mówią ludzie, jest prawdą i czy dziewczynce nic nie jest. Tłum stale rusł, co spowodowało, że ulica była już nieprzejezdna. W paru godzinach od zabrania Laury do szpitala wróciła do swojego domu, gdzie zastała parę świeckich demonologów, o których nigdy nie słyszała wraz z Jerrym. Wtedy Ed poprosił Pauleno, aby był przy Marcy i obserwował ją cały czas, gdy oni będą pracować.

I wtedy zaczęło się pukanie, którego dotychczas nie było. Dźwięki ze ścian i zza drzwi, które po otwarciu ukazywały pustkę. Walenie, które już lata prześladowało rodzinę Gudinów. Strażacy ruszyli do poszukiwań, skąd dobiega dźwięk, jednak nie znaleźli odpowiedzi. Sprawdzili piwnice, fundamenty, ściany, belki stropowe i nic. Wezwano wtedy inspektorów hydrauliki i elektryki, jednak i oni nie potrafili znaleźć rozwiązania, co to takiego wydaje te odgłosy. Mówiąc, że niczego nie znaleźli jest błędne, bo to oni przechodząc przez kuchnię, zobaczyli jak lodówka samoistnie zaczęła sunąć po podłodze.

Wtedy do kuchni wszedł funkcjonariusz i powiedział, wychodźcie teraz i mordy na kłódkę, nie mówicie nikomu o tym, co właśnie zobaczyliście. To sprawa policji. Tak minął cały dzień jednego z najstraszniejszych dni Gudinów. Nie było żadnego racjonalnego wyjaśnienia, co tak naprawdę się stało. Więc policja, jak i straż pożarna powoli zaczęły się wycofywać z budynku. Jednak oficer Tomek nie dawał za wygraną i siedział dłużej niż reszta. To właśnie wtedy postanowił, że pójdzie do sypialni dziewczynki i zrobi test. W tamtej chwili Zamknął po cichu drzwi i stanął na środku pokoju.

Aktywności były codziennie, dla mieszkających tam była to już norma. Jednak tego dnia, po godzinie 21, odnotowano, że w niektórych pomieszczeniach drastycznie spada temperatura, gdzie w reszcie domu było po 21 stopni. To właśnie wtedy dziewczynka poprosiła rodziców, by ci sprzedali dom i jak najszybciej się wyprowadzili od tych duchów. Błagała ich dzień w dzień, płacząc i przytulając się do nich. Reporterzy opuścili dom Gudinów chwilę po pierwszej w nocy. Nie wiedzieli, co mają powiedzieć i jak mają opisać to, co im się przytrafiło. Cała sytuacja była przytłaczająca i skomplikowana.

Wiele sytuacji było niemożliwych do zrobienia przez dziewczynkę, a oni i tak uznali, że to ona. Po całej tej sytuacji... Pauleno zadzwonił do Warrenów i powiedział, że nie chce mieć z nimi kontaktu, a sam pobiegł pod dom Gurinsów i się został odrzucony. Tego dnia nadinspektor policji Walsh ogłosił w sprawie, że w Bridgeport nie ma duchów. Byli ofiarami siły sugestii. Nabrano nawet kilku moich ludzi. Zanim jednak przejdę dalej, chcę powiedzieć, że Ed Warren powinien trzymać się z daleka od Bridgeport. Cała ta sytuacja stała się bardzo nieciekawa, a groźby i obelgi w gudzinów leciały z każdej strony.

Mimo, że prasa oraz policja wydały informacje na temat mistyfikacji, przed domem nadal gromadziły się tłumy ludzi. Nastał dzień święta dziękczynienia. Był to czwartek. Cała rodzina stwierdziła, że ten dzień spędzą poza domem i tak też zrobili. Jednak po powrocie twarze im pobladły. Ich przedmioty w różnych pomieszczeniach były uszkodzone i leżały na ziemi. Tego samego wieczoru Jerry poczuł dym, którego źródła nie potrafił zlokalizować. Wtedy szybko wyszedł przed dom i poinformował jednego z funkcjonariuszy o tej sytuacji. Okazało się, że grupa mężczyzn próbowała spalić dom gudinsów razem z nimi w środku, podkładając drewno przy domu i zapalając je.

Złopani mężczyźni powiedzieli, że próbowali oczyścić dom, który sprowadzał nieczyste moce i zło na ich sąsiedztwo. Aktywność ducha trwała dalej, aż do grudnia. Pewnego dnia jeden z nowych funkcjonariuszy, Simons, wszedł do domu 10 grudnia. Właśnie wtedy zauważył jak poruszały się różne przedmioty, a dziewczynki nie było w pobliżu. To tylko utwierdziło ludzi, że coś jednak znajduje się w tym domu. 14 grudnia rodzina Gurinów wróciła nad ranem po tym, jak dzień wcześniej spali u swojej rodziny. Gdy przekroczyli próg domu, ich oczom ukazał się zniszczony cały salon. Głowa rodziny był tak sfrustrowany, że choinkę postanowił zacementować w wiadrze.

by ta przypadkiem nie wyfrunęła. Ksiądz Doyle cały czas utrzymywał kontakt z rodziną i zapewniał im wsparcie w każdy możliwy sposób. 16 grudnia z rodziną skontaktował się mężczyzna w średnim wieku o imieniu Boyce Betty. Przedstawił im swoje doświadczenie i jak radzić sobie z poltergeistem. Rodzina była w rozpaczy. Ich noce przerodziły się w czas, w którym musieli przetrwać do poranka, a i tak po obudzeniu bardzo często w domu latały przedmioty. Dlatego coraz częściej spędzali noce i dnie poza domem. Nastał 18 grudnia, gdy do domu gudinów zapukał Betty. Nie był on jednak sam, przyjechał z Jerrym Saufinem oraz Key Ferrarim, którzy pochodzili z Fundacji Badań Psychicznych.

Tak też się stało. W domu przeprowadzono parę egzorcyzmów, co podobno zmniejszyło aktywność, jednak z tego co wiemy nie do zera. Rodzina chciała sprzedać dom, jednak z powodu złej historii nikt nie chciał go kupić. I tak Marcy dożyła w nim 18 roku życia i nigdy więcej nie wspominała co tak naprawdę miało tam miejsce. Udawała, że o niczym nie wie, a historia jest jej nieznana. W wieku 18 lat wyprowadziła się do Kanady, gdzie chciała odnaleźć swoich biologicznych rodziców. Ta wyprowadzka była wielkim ciosem dla Gudinów, który najbardziej trafił Laurę. Laura Goodin, niestety, zginęła w wypadku samochodowym w 1993 roku, mając 68 lat.