Fritz Lang

Notabene od twórcą głównej roli, Rudolfem Kleinrogge. Roztają się polubownie, a w sierpniu 1922 roku Thea wychodzi za mąż za Fritza Langa, co w kontekście samobójczej śmierci Elizabet budzi plotki i domysły. Lang powraca do kin dopiero po dwóch latach z kolejnym kasowym hitem, dwuczęściowym eposem Nibelungowie, którego producentem jest również Erich Pomer i studio Universal Film AG, czyli w skrócie UFA. To dzieło, w którym ujawnia swoją fascynację formą. Nie próbuje realistycznie ukazać średniowiecza. Z rozmachem tworzy jego własny obraz, tłem są monumentalne scenografie budujące klimat filmu. Sukces Nibelungów przekonuje zarząd Ufa, by powierzyć Langowi kolejną produkcję, właściwie superprodukcję.

Scenariusz jest już gotowy, napisany przez Tain i Fritza na podstawie jej powieści Metropolis. To opowieść o dystopijnym świecie, w którym żyją dwie kasty. Wąska grupa rządzących, stanowiąca rozum, i pracujących dla nich biednych robotników z podziemnego miasta, czyli Rence. Przesłaniem fabuły jest teza, że pomiędzy rozumem a rękami powinno znaleźć się serce. Przygotowania do rozpoczęcia zdjęć trwają blisko rok. Trzeba zbudować ogromne scenografie, nad którymi pracuje grupa architektów. W tym celu Ufa wynajmuje studio w Staken, w dawnym hangarze sterowców. Tam powstaje podziemne miasto i ogromne maszyny. Parę potrzebną do pokazania ich pracy podaje kilka ustawionych przed hangarem parowozów. Staken jednak nie wystarcza. Ufa w ciągu sześciu miesięcy na potrzeby metropolii zbuduje własne studio w Babelsbergu, wówczas największe w Europie.

Thea von Harbaugh będzie później mówić, że dzieciom zapewniano cztery posiłki i miały doskonałe warunki, dlatego chętnych nie brakowało. W rzeczywistości statyści muszą przez wiele godzin grać duble, rzucając się do lodowatej wody. Albo nosząc kamienie w pełnym słońcu, co prowadzi do oparzeń słonecznych. Skala przedsięwzięcia jest tak ogromna, że studio Ufa już na początku produkcji musi przyjąć do spółki przedsiębiorcę medialnego Alfreda Hugenberga. Pomer jest temu przeciwny i w połowie zdjęć jego kontrakt nie zostaje przedłużony. Tym samym Lang traci producenta, z którym zrobił większość swoich filmów. A o tym, jak potoczą się losy Metropolis, dowiemy się już po przerwie. To jest Enigma w RMF Classic.

Czeka na Ciebie specjalny rabat do 60 tysięcy złotych i szeroka oferta mieszkań. Atrakcyjny system finansowania 20 na 80. Zapraszamy w piątek 18 września od 9 do 19 oraz w sobotę 19 września od 10 do 16 do biura sprzedaży przy Orzechowej 3. Więcej na orzechowa.pl To jest Enigma w RMF Classic. Premiera Metropolis odbywa się 10 stycznia 1927 roku w UFA Palast am Zoo. W następnych dniach 2,5 godzinny film jest wyświetlany w pawilonie UFA na Nolensdorfplatz. Jest kompletną klapą. Recenzje są miażdżące. Zdaniem jednych krytyków fabuła jest naiwna, zdaniem innych kiczowata.

Jedyne, za co film jest chwalony, to efekty specjalne, które są wybitne i niespotykane. Doceniany jest też rozmach niektórych scen, które robią ogromne wrażenie. Herbert Wells pisze na łamach New York Timesa. Ostatnio widziałem najgłupszy film, jaki kiedykolwiek powstał. Nie sądzę, żeby można było zrobić jeszcze głupszy. Nazywa się Metropolis, pochodzi z wielkich niemieckich studiów Ufa i trzeba wspomnieć, że pochłonął ogromne koszty produkcji. Prezentuje burzliwą koncentrację niemal wszystkich możliwych absurdów, banałów, ogólników i chaosu dotyczącego postępu mechanicznego i postępów w ogóle, podawanych z sosem sentymentalizmu. Metropolis faktycznie pochłonęło ogromne pieniądze.