Fritz Lang

Po wojnie częściowe zniesienie cenzury sprzyja niemieckim filmowcom. Na ich korzyść paradoksalnie działa też zła sytuacja ekonomiczna. Niska wartość marki w stosunku do dolara. Już samo sprzedanie filmu za granicę pokrywa całe koszty produkcji. Wpływy z biletów w Niemczech są już czystym zyskiem. Dlatego filmy powstają ekspresowo. Zdjęcia do Halbblut zajmują niespełna miesiąc, a już w kwietniu 1919 roku film jest wyświetlany w kinach. Recenzje są na ogół przychylne, choć nie podoba się, że zdjęcia wykonano w atelier. Jeszcze przed premierą, właściwie zaraz po zakończeniu zdjęć, Lang bierze ślub z aktorką teatralną Elisabeth Rosenthal. Związek nie trwa jednak długo. 25 września 1920 roku o godzinie 19 w ich berlińskim mieszkaniu przy Tarantastrasse 1 26-letnia Elisabeth odbiera sobie życie.

Siedząc w wannie strzela w swoją pierś z pistoletu Fritza. I choć okoliczności wydają się co najmniej dziwne, policja nie stawia nikomu zarzutów. Samobójcy zazwyczaj strzelają w głowę. Do protokołu trafia jednak słowo wypadek. Strzał prawdopodobnie padł przypadkowo w trakcie szamotaniny. A powodem miała być małżeńska kłótnia spowodowana nakryciem Fritza w intymnej sytuacji z aktorką, teatralną i scenarzystką Theą von Harbaugh. Jedno jest pewne, Langa i Harbaugh łączy coś więcej niż znajomość. Wiosną 1920 roku wspólnie pracowali nad scenariuszem do filmu Das wandernde Bild , a zdjęcia kręcono latem. Po śmierci Elisabeth zaczynają pisać scenariusze kolejno do Kämpften der Herze , Der müde Tod oraz Das indische Grämbal .

Notabene od twórcą głównej roli, Rudolfem Kleinrogge. Roztają się polubownie, a w sierpniu 1922 roku Thea wychodzi za mąż za Fritza Langa, co w kontekście samobójczej śmierci Elizabet budzi plotki i domysły. Lang powraca do kin dopiero po dwóch latach z kolejnym kasowym hitem, dwuczęściowym eposem Nibelungowie, którego producentem jest również Erich Pomer i studio Universal Film AG, czyli w skrócie UFA. To dzieło, w którym ujawnia swoją fascynację formą. Nie próbuje realistycznie ukazać średniowiecza. Z rozmachem tworzy jego własny obraz, tłem są monumentalne scenografie budujące klimat filmu. Sukces Nibelungów przekonuje zarząd Ufa, by powierzyć Langowi kolejną produkcję, właściwie superprodukcję.