Fritz Lang

Ale plan ten za sprawą garstki jego wspólników jest na bieżąco realizowany. Goebbels dostrzega w filmie coś niepokojącego. Führer swój polityczny testament, książkę Mein Kampf, napisał w celi więziennej i zrealizował przy udziale garstki wiernych towarzyszy. Dlatego testament doktora Mabuse, choć zdaniem Goebbelsa jest dobrym filmem, nie może trafić do kin. Ale nie oznacza to wyroku dla reżysera. Zarówno Goebbels, jak i Hitler są miłośnikami kina. Fritz Lang nakręcił już wiele doskonałych filmów, a wśród nich epos Nibelungowie, którego scenariusz napisał wraz z żoną, scenarzystką Theon von Harbaugh, na podstawie starogermańskiego, epickiego poematu, rozsławionego wcześniej przez Richarda Wagnera.

Dla Goebbelsa langowscy nibelungowie obok pancernika patiomkina Sergeja Eisensteina, Anny Kareniny z Gretą Garbo w roli głównej oraz Der Rebel Luisa, trenera, są jednym z czterech największych dzieł filmowych. I w dowód uznania proponuje Langowi, by pokierował nową niemiecką kinematografią. Reżyser ma wątpliwości, nie jest pewny, czy może objąć tak ważną rolę, bowiem jego matka była Żydówką. Goebbels odpowiada, że przecież to on decyduje, kto jest Żydem, a kto nim nie jest. Lang w tej sytuacji prosi o dzień do namysłu i ukradkiem spogląda na zegarek. A po wyjściu z gabinetu ministra propagandy biegnie do banku. Niestety nie zdąża. Mimo to, tak jak stoi, wsiada do pociągu do Paryża i opuszcza Niemcy.

Notabene od twórcą głównej roli, Rudolfem Kleinrogge. Roztają się polubownie, a w sierpniu 1922 roku Thea wychodzi za mąż za Fritza Langa, co w kontekście samobójczej śmierci Elizabet budzi plotki i domysły. Lang powraca do kin dopiero po dwóch latach z kolejnym kasowym hitem, dwuczęściowym eposem Nibelungowie, którego producentem jest również Erich Pomer i studio Universal Film AG, czyli w skrócie UFA. To dzieło, w którym ujawnia swoją fascynację formą. Nie próbuje realistycznie ukazać średniowiecza. Z rozmachem tworzy jego własny obraz, tłem są monumentalne scenografie budujące klimat filmu. Sukces Nibelungów przekonuje zarząd Ufa, by powierzyć Langowi kolejną produkcję, właściwie superprodukcję.