Gruzja: listy obcego agenta. Muszę donosić sama na siebie

Darii też nie, bo wie, że jej historia może być ich przyszłością. Wcale nie tak odległą. Nie dla rosyjskiego prawa. W połowie kwietnia Gruzińskie Marzenie, partia, która rządzi Gruzją od 12 lat, po raz drugi wniosła do parlamentu projekt ustawy o przejrzystości zagranicznych wpływów. Pierwszą próbę podjęła w marcu 2023 roku, tyle że nie spodziewała się takiej reakcji społeczeństwa. A Gruzini szybko nazwali projekt rosyjskim prawem, bo do złudzenia przypominał ustawę Putina z 2012 roku.

Latem 2020 roku, dwa tygodnie po udziale w feministycznym performensie, dwóch policjantów po prostu zgarnęło ją z ulicy i zawiozło na komisariat. Nie mieli prawa tego robić. Za udział w happeningu należy się kara administracyjna, więc mandat powinnam dostać pocztą, a mnie aresztowali. Skończyło się grzywną, ale zaraz potem zwolnili ją z Czerwonego Krzyża. Powiedzieli, że nie mogą już ze mną pracować. Najzabawniejsze jest to, że w tej organizacji pracowałam za putinowskie pieniądze, bo nauka uchodźców była finansowana z prezydenckiego grantu, a nie ze szwajcarskich franków. No, ale pracę straciłam.

Donosy, komiksy, wycinanki. Tym wszystkim przerażona jest Daria. To jakaś koszmarna kalka tego, co działo się w Rosji. Gruzińskie marzenie używa dokładnie tych samych słów, tej samej retoryki, co Putin. Za chwilę moi gruzińscy przyjaciele będą pisać takie same raporty jak ja. Jako zagraniczna agentka ma swoje zobowiązania wobec państwa, z którego musiała uciekać. Co trzy miesiące, niezależnie od kraju, w jakim się znajduję, muszę im wysyłać grubą kopertę z donosem na siebie i innych. Kiedyś raport miał 86 stron. Dziś już 116.