O tym, co robię we Włoszech

Tamtych czasów. Niby nic nadzwyczajnego, ale ten charakterystyczny układ sprawia, że gdy idziemy główną aleją miasta, pamiętamy z poprzedniego podcastu Corso Roma, każda z przecznic po jednej i po drugiej stronie z racji, że to cypl kończy się morzem. Patrzymy na lewo. Na końcu morze. Patrzymy na prawo. Prawo zwieńczone morzem, czasem w roli ozdoby występuje palma. Lubię bardzo, gdy jest wiatr, bo wtedy palmy się kołyszą, jakby nam machały. Ja macham palmie, palma mnie odmachuje, dostaję palmy z tej euforii, od tych kolorów, od tego słońca i tej przyjemnej atmosfery i piękna.

Są gorsze rzeczy na świecie. Umówmy się. Kelly Family albo wspomniane z zeszłego odcinka Dire Strails. Swoją drogą, gdybyście chcieli Ponownie przeżyć wspomnień czar, to kupcie sobie gdzieś albo zobaczcie, może na YouTubie jest DVD Sander Collection, w którym ona anonsuje w kilkuminutowych klipach wszystkie kolejne swoje teledyski i z każdym kolejnym teledyskiem jest coraz bardziej niedysponowana. Nie wiem, jakim sposobem w ogóle wytwórnia to zaakceptowała, bo można odnieść wrażenie, że już pijana Sandra na końcu Pokłada się na krześle, wyciągając kolejne outfity ze swoich wideoklipów, wspominając jakie to miała wielkie erfolge, jakie miała wielkie sukcesy, mówiąc ta zwa, noma eins in Griechenland und dann in Spanien und ich meine in Italien.