Sprawa 93: Elaine O’Hara

Był jednym z dwóch telefonów na kartę kupionych w ramach jednej transakcji. Telefony sprzedano mężczyźnie, który podał nazwisko Garun Caseholm oraz adres przy ulicy w Tipperary, w śródlądowym hrabstwie w południowej Irlandii. Nie informując reszty zespołu śledczego, funkcjonariusz Dirmid O'Sullivan prowadził własne, dyskretne dochodzenie. Otrzymał anonimową informację dotyczącą architekta o nazwisku Dwyer. Informator twierdził, że to Dwyer zabił Elaine O'Hara. Ze względu na wrażliwy charakter sprawy, O'Sullivan zachował tożsamość informatora w tajemnicy i ograniczył dostęp do tej informacji do ścisłego grona osób. Powiązanie architekta z Elaine nie było nową informacją.

Jednak śledczy odnaleźli kolejne odniesienia do architekta na prywatnym komputerze Elaine. Otrzymywała wiadomości od użytkownika serwisu randkowego o tematyce fetyszowej, posługującego się nazwą Architekt72. W wiadomościach pojawiały się frazy takie jak fetyszowy facet, samookaleczenie oraz kary z użyciem skalpela mistrza. Profil Elaine odwiedzał także inny użytkownik o nazwie Architekt 77. O'Sullivan był zdeterminowany, by potwierdzić związek architekta z życiem Elaine. Sprawdził ulicę Bagot, gdzie według anonimowego informatora pracował Dwyer. Ulica ta mieściła się w centrum Dublina i faktycznie pracował tam architekt o nazwisku Graham Dwyer w jednej z prestiżowych firm w tej części miasta.

Ponieważ znajdowały się już na terenie publicznym, O'Sullivan mógł zgodnie z prawem przeszukać je i zabezpieczyć przedmioty bez nakazu. Z wyrzuconych odpadów uzyskano profil DNA Grahama Dwajera. Podczas przeszukania mieszkania Elaine śledczy odkryli, że jej materac nosił ślady krwi, nakłuć oraz plamy nasienia. Biegłym udało się wyodrębnić z tych plam materiał genetyczny. Nie pasował on do żadnego istniejącego profilu w bazie danych. Gdy porównano go z próbką uzyskaną przez O'Sullivana ze śmieci Grahama Dwajera, okazało się, że jest zgodność. Zdjęcie profilowe Dwajera na jego stronie LinkedIn przedstawiało niskiego mężczyznę o chłopięcej twarzy i wystającym brzuchu.

O'Sullivan i jego zespół podążali inną ścieżką niż pozostali śledczy, ale nie zmierzali do tego samego celu. Z telefonu Nokia odnalezionego w zbiorniku Wartry udało się wydobyć kolejne informacje. W wiadomości tekstowej otrzymanej od pana w czerwcu 2011 roku wspomniano, że zajął piąte miejsce w lataniu. Śledczy ustalili, że w Roundwood odbyły się wówczas zawody modeli samolotów, dokładnie w dniu wysłania tej wiadomości. Zawodnikiem, który zajął piąte miejsce był Graham Dwyer. Ponadto drugi telefon komórkowy zakupiony przez osobę podającą się za Goruna Keisholma logował się tego samego dnia do nadajników w Dublinie i Galway. Dublin leży na wschodnim wybrzeżu, Galway na zachodnim.