Sprawa 93: Elaine O’Hara

Zostawiła w domu telefon komórkowy i torebkę, lecz na nagraniach z monitoringu widać było, że trzymała w ręku inny telefon. Wsiadła do samochodu i pojechała na cmentarz Shangana. W parku, na północ od cmentarza, krótko porozmawiała z mijającym ją biegaczem, po czym około godziny 18 widziano ją, jak przechodzi przez kładkę w kierunku plaży Shankil. Było to ostatnie znane miejsce, w którym ją widziano. Nieco ponad rok później jej szczątki kostne odnaleziono w odosobnionym lesie w górach Kilaki, około 20 kilometrów na wschód od cmentarza Shangana. Przeprowadzono bardzo szczegółowe przeszukanie zbiornika Wartry i odnaleziono kolejne przedmioty, w tym telefon komórkowy marki Nokia, czerwono-czarną torbę, więcej akcesoriów związanych z BDSM oraz kilka noży.

Telefon był poważnie uszkodzony. Nieformalna opinia, że telefony Nokia są niezniszczalne znalazła potwierdzenie, gdy śledczy odkryli, że mimo długiego przebywania w wodzie urządzenie dało się włączyć. W pamięci telefonu znajdował się tylko jeden kontakt zapisany pod nazwą MSTR, skrótem od słowa master, czyli pan. Numer przypisany do pana porównano z numerami zapisanymi w telefonie Elaine pozostawionym w jej mieszkaniu. Okazało się, że jeden z nich pasował. Z tą różnicą, że w telefonie Elaine był zapisany pod imieniem David. Po wykonaniu połączenia nikt nie odebrał. Śledczy ustalili, że telefon Nokia znaleziony w zbiorniku został zakupiony w listopadzie 2011 roku w sklepie przy ulicy Grafton, będącą centralną arterią handlową Dublina.

O'Sullivan i jego zespół podążali inną ścieżką niż pozostali śledczy, ale nie zmierzali do tego samego celu. Z telefonu Nokia odnalezionego w zbiorniku Wartry udało się wydobyć kolejne informacje. W wiadomości tekstowej otrzymanej od pana w czerwcu 2011 roku wspomniano, że zajął piąte miejsce w lataniu. Śledczy ustalili, że w Roundwood odbyły się wówczas zawody modeli samolotów, dokładnie w dniu wysłania tej wiadomości. Zawodnikiem, który zajął piąte miejsce był Graham Dwyer. Ponadto drugi telefon komórkowy zakupiony przez osobę podającą się za Goruna Keisholma logował się tego samego dnia do nadajników w Dublinie i Galway. Dublin leży na wschodnim wybrzeżu, Galway na zachodnim.

Między tymi miastami jest około 210 kilometrów w linii prostej, co oznacza około 2,5 godziny jazdy. Dane z bramek autostradowych wykazały, że sportowe Audi Grahama Dwajera odbyło podróż do Dublina i Galway tego samego dnia, w którym telefon logował się w obu lokalizacjach. Przeszukiwanie zbiornika Wartry nadal trwało. W jego wodach odnaleziono parę okularów do czytania. Numer seryjny oprawy potwierdził, że należały do Elena Harry. Najważniejsze odkrycie nastąpiło jednak 7 października. Znaleziono drugi telefon marki Nokia, zakupiony przez Garuna Keisholma wraz z kartą SIM. Podobnie jak pierwszy, ten również dało się uruchomić.

Dane wykazały, że w pamięci zapisany był tylko jeden kontakt pod nazwą SLV, skrót od słowa Slave, co oznacza niewolnik. Dwa telefony kupione przez Goruna Kajsholma służyły wyłącznie do kontaktu między sobą. Z obu urządzeń odzyskano łącznie 300 wiadomości tekstowych, które odsłoniły historię prowadzącą do śmierci Elaine O'Hary. Około 20 sierpnia 2012 roku Elaine O'Hara kończyła swój pobyt w szpitalu. Na swoją tajną Nokię otrzymała wiadomość od jedynego zapisanego w nim kontaktu. Pana. Brzmiała ona. Musisz zostać ukarana za to, że próbowałaś się zabić beze mnie.

Siostra Dwyera mieszkała w hrabstwie Tipperary, pod adresem zgodnym z tym, który podał Garun Caseholm przy zakupie dwóch telefonów Nokia na kartę. Coraz wyraźniej było widać, że Garun Caseholm to fałszywe nazwisko użyte przez Grahama Dwyera przy zakupie tych telefonów. Dwyer niedawno kupił rower, a w jednej z wiadomości, które Elaine otrzymała od pana, ten wyjaśniał, że kupił rower, by przygotować się kondycyjnie do morderstwa. Dwyerowi niedawno obniżono też wynagrodzenie. To również zostało wspomniane w jednej z wiadomości od pana. Przesłuchujący funkcjonariusze przedstawili mu zebrane dotąd dowody łączące go z zabójstwem Elaine. Dwyer twierdził, że był na placu, przy którym znajdowało się jej mieszkanie tylko raz.

Natychmiast przyłapano go na kłamstwie, gdy pokazano mu nagrania monitoringu dokumentujące jego wielokrotne wizyty w jej bloku w 2012 roku. Dodatkowo telefon Nokia używany przez pana logował się do nadajników w pobliżu mieszkania Elaine w czasie, gdy na nagraniach widać było Dwyera, gdy ją odwiedzał. Dwyer wycofał się ze swoich słów i przyznał, że znał Elaine, jednak według niego nie łączyła ich relacja seksualna. Temu przeczyły ślady jego nasienia znalezione na jej materacu. Dwyer następnie przyznał, że był z Elaine w relacji seksualnej, ale kłamał, by ukryć romans przed żoną. Faktura wystawiona na nazwisko Dwajera wykazała, że 17 sierpnia 2012 roku złożono zamówienie internetowe w sklepie z artykułami do sportów na świeżym powietrzu.