Sprawa 81: Napad Świętego Mikołaja

Tymczasem wewnątrz banku Mikołaj zdążył wypełnić torby – ponad 12 tysięcy dolarów w gotówce. Kiedy zaczynał pakować czeki, obligacje oraz inne kosztowności z sejfu, nagle padł strzał. Nie wiadomo dokładnie kto oddał pierwszy strzał, ani dlaczego, ale wywołało to reakcję łańcuchową. Kule świstały z ulicy do środka banku, odbijając się od ścian i mebli. Gdy jeden z pocisków trafił jednego z rabusiów, przelatując przez szybę, cała czwórka natychmiast zebrała przerażonych klientów i dzieci, tworząc z nich żywą tarczę. Następnie zaczęli prowadzić zakładników w stronę tylnego wyjścia. Wyszli na boczną alejkę wymieniając ogień z policją. Zabrali ze sobą dwie zakładniczki, dwunastoletnią Laverne Comer i dziesięcioletnią MMA Robertson, po czym wskoczyli do podstawionego samochodu, granatowego Buicka z drewnianymi panelami i odjechali z piskiem opon.

Funkcjonariusz Redis zmobilizował mężczyzn i młodzieńców z Cisco, tworząc improwizowaną grupę pościgową. W pogoń za Buickiem ruszyli na koniach i w samochodach, rozpoczynając największą obławę w historii Teksasu. Kilku z rabusiów było rannych, a jeden z nich obficie krwawił, brudząc szare, welurowe obicia Buicka. W samochodzie słychać było wzajemne wrzaski, podczas gdy dwie młode zakładniczki siedziały w milczeniu. Jedna z nich, Laverne Comer, szczególnie miała powody, by się bać. Tego dnia udała się do banku, by wypłacić część ciężko zarobionych pieniędzy na prezenty świąteczne dla rodziny. I mimo, że Mikołaj wciąż miał na sobie swoje kiepskie przebranie, rozpoznała kim był.

Rok wcześniej matka Laverne kupiła kawiarnię od jego matki. On wciąż regularnie tam jadał. Prawdziwe imię Mikołaja brzmiało Marshall Ratliff. Ratliff sprawiał kłopoty już od dziecka. Był rozpieszczany przez matkę, która tłumaczyła jego złe zachowanie młodzieńczymi wybrykami, nawet wtedy, gdy wyrzucono go ze szkoły w dziewiątej klasie. Podjął zatrudnienie na farmie, orał, pielił i zbierał bawełnę, ale praca była bardzo ciężka i szybko ją znienawidził. Wkrótce połączył siły ze starszym bratem Lee i razem zaczęli zajmować się nielegalną produkcją alkoholu. Choć Ratliff miał opinie rozrabiaki, wielu ulegało jego urokowi. Był przystojnym dwudziestojednolatkiem, który miał poczucie humoru i imponujący talent do śpiewania.

Hill wystrzelił serię w sufit, mając nadzieję, że to pokaże, iż rabusie są uzbrojeni i niebezpieczni, ale jego strzały ostrzegawcze spotkały się z gradobiciem kul. Davis został wielokrotnie postrzelony, a w banku zapanował chaos. Helms dostrzegł dwie dziewczynki, 12-letnią Laverne Comer i 10-letnią Emma Robertson, skulone przy ladzie. Rozkazał im, by pobiegły za nim do biura księgowego za ladą. Dziewczynki podniosły ręce, biegnąc w jego stronę, a pozostali rabusie użyli kilku klientów banku jako żywej tarczy. Wiele z tych osób zostało postrzelonych podczas osłaniania ich do tylnych drzwi. Podobnie Kratli, w którego kula trafiła z taką siłą, że obróciła go wokół własnej osi.

Następnie zdecydowali, że mają większe szanse pieszo, więc skręcili w pastwisko i zatrzymali się przy pasie bukowatych krzewów, kaktusów i meskitu. Rozkazali młodym zakładniczkom zabrać torbę z tylnego siedzenia, która była tak pełna i ciężka, że dziewczynki ledwo dawały radę ją udźwignąć. Szeptały między sobą, że to pewnie złoto, ale w rzeczywistości torba zawierała setki sztuk amunicji. Gdy Ratliff, Helms i Hill krzątali się wokół auta, zbierając wszystko, czego potrzebowali, nagle zorientowali się, że na tylnym siedzeniu Oldsmobila razem z Davisem zostawili cały skradziony łup, w tym 12 400 dolarów w gotówce i papiery wartościowe o wartości 150 000 dolarów. Ratliff nakazał Laverne i Emmy May wrócić do Buicka i położyć się na podłodze z rękami na oczach, by nie widziały, w którą stronę ucieknął.

Ostrzegł, że jeśli będą podglądać, to je zastrzeli. Mimo to, dziewczynki ukradkiem zerknęły i zobaczyły, jak zakrwawiony, kulejący Święty Mikołaj znika w ciemnościach razem ze swoimi kompanami. Trzech uzbrojonych cywilów z grupy pościgowej natknęło się na zniszczonego Buicka i przez wybite szyby dostrzegło cztery dłonie w górze. Uniesiono broń w gotowości, ale z wnętrza auta dobiegły rozpaczliwe głosy Laverney i Emmy May. Dziewczynki leżały na zakrwawionej podłodze pojazdu, przestraszone, ale fizycznie bez szwanku. Zabrano je na posterunek policji, gdzie Laverne wyznała, że rozpoznała świętego Mikołaja jako marszala Ratlifa. Polecono jej milczeć, by zwiększyć szanse na schwytanie zbiegów, ale pogłoski rozeszły się niemal natychmiast po jej powrocie do domu.