Sprawa 81: Napad Świętego Mikołaja

Przy pasie miał także kilka innych sztuk broni krótkiej. Gdy kobieta zorientowała się, co się dzieje, ruszyła do wyjścia, lecz zauważyła, że drzwi pilnuje już jeden z uzbrojonych wspólników Mikołaja. Znając nieco układ banku, skorzystała z zamieszania i poprowadziła córkę przez pokój księgowego, gdzie znajdowały się drzwi prowadzące na boczną alejkę. Napastnicy ostrzegli ją, by się zatrzymała, ale pani Blasengeim osłoniła Francji z własnym ciałem i udało im się uciec. Na zewnątrz kobieta kazała córce uciekać i się ukryć, a sama ruszyła w górę alejki przez pustą działkę, krzycząc, że ktoś napadł na bank. Udała się prosto na komisariat, gdzie komendant policji G.E. Beat Bedford chwycił strzelbę gładkolufową i przywołał dwóch funkcjonariuszy – Artie Reddisa i George'a Carmichaela.

Gdy Buick odjeżdżał, strzelanina na głównej ulicy Cisco ustała, a świadkowie zaczęli oceniać straty. Komendant Bedford i posterunkowy George Carmichael leżeli śmiertelnie ranni. Poza tym sześciu obywateli również zostało poważnie rannych, w tym kasjer Alex Spears, który otrzymał kulę w szczękę, Marion Olson, który był częścią żywej tarczy rabusiów, oraz klienci Pete Rutherford, Brady Biggs i Oscar Kliett, którzy również odnieśli rany postrzałowe. Bank był podziurawiony ponad 200 kulami, co uniemożliwiało ustalenie czy za obrażenia odpowiadają bandyci, policja czy tłum łowców nagród. Biorąc pod uwagę początkową przewagę rabusiów, Buick normalnie zostawiłby większość ścigających go pojazdów daleko w tyle.

Kiedy w Dodge'u kończyło się paliwo, Carl pomógł im znaleźć kolejne auto, które nadawało się do kradzieży. Zdecydowali się na starego, słabo utrzymanego Forda z pełnym bakiem. Gdy przejęli samochód, wypuścili Carla. Ratliff poradził mu, by jak najszybciej poszedł do lekarza z raną i powiedział policji, że to jego ojciec go postrzelił, a nie oni. Wtedy jeszcze Ratliff, Hill i Helms byli przekonani, że trzymali się planu i nikogo nie zabili. Nie wiedzieli, że komendant policji Bedford zmarł niedługo po napadzie, a funkcjonariusz George Carmichael był śmiertelnie ranny i przebywał w szpitalu. Carl zgodził się powiedzieć policji prawdę, że mężczyźni traktowali go dobrze, po czym pożegnał się z nimi, życząc im powodzenia.

Od napadu na bank minął dokładnie tydzień. Największa obława w historii Teksasu dobiegła końca. Posterunkowy George Carmichael zmarł w wyniku odniesionych ran tydzień później, w sobotę 7 stycznia. Media były zafascynowane historią wielkiego napadu Świętego Mikołaja, a relacja Boyce'a House'a uczyniła go sławnym. Przeprowadził się do Fort Worth, gdzie zrobił karierę jako pisarz, felietonista i gospodarz programu radiowego. Dwukrotnie startował jako kandydat Partii Demokratycznej na stanowisko wicegubernatora Teksasu, ale oba razy przegrał. Czternastoletni Woodrow Harris, nastolatek, który przed ucieczką z rodziną zabrał kluczyki do ich Oldsmobila, został uhonorowany złotym zegarkiem kieszonkowym przez ubezpieczyciela banku First National Bank za swoje bohaterstwo.

Wróciwszy za kratki uznał, że łatwiej będzie zostać wzorowym więźniem i starać się o przedterminowe zwolnienie uczciwą drogą. Marshal Ratliff został zidentyfikowany jako przywódca grupy, ale ponieważ nikt nie widział jak oddaje jakikolwiek strzał, mógł zostać skazany jedynie za napad z bronią. On również otrzymał wyrok 99 lat więzienia. Spodziewając się kary śmierci, Ratliff był zachwycony i wierzył, że odbycie tej kary nie będzie dla niego problemem, wiedząc, że wzorowy więzień może zostać zwolniony już po 20 latach. Powiedział strażnikowi, Sayowi Bradfordowi, dla kogoś, kto wysoko stawia kroki, to żadna górka. Henry Helms został zidentyfikowany jako zabójca komendanta policji w Cisco, GE Bita Bedforda, oraz jego kolegi, posterunkowego George'a Carmichael'a, za co został skazany na śmierć na krześle elektrycznym.

W próbie uniknięcia kary śmierci od razu zaczął przekonywać wszystkich, że jest niepoczytalny. Tymczasem społeczeństwo było oburzone faktem, że Marshal Ratliff wydawał się zadowolony z wyroku i nie okazywał skruchy za swoje czyny. Domagano się więc ponownego procesu. Władze się zgodziły. Podczas drugiego procesu prokuratura nadal nie była w stanie znaleźć żadnych świadków, którzy widzieliby, jak Ratliff oddaje strzały, ale mimo to uznano go za winnego współudziału w morderstwach dwóch policjantów – Bytforda i Carmichela. Ratliff również został skazany na karę śmierci. Pomimo teatralnego występu Helmsa w sądzie, jego linia obrony nie przekonała ławy przysięgłych. W piątek 6 września 1929 roku, niemal dwa lata po napadzie w stroju świętego Mikołaja, Henry Helms został siłą doprowadzony na krzesło elektryczne, gdzie wykonano wyrok.