Sprawa 58: Zabójca z Kimberley

Policjanci wciąż nie wiedzieli kogo zastrzelili. Wstępnie zidentyfikowano mężczyznę na podstawie paszportu znalezionego w pojeździe jako Josepha Schwaba, niemieckiego turystę, który nie zwrócił wynajętej Toyota 4Runner na lotnisku w Brisbane. Ale żeby mieć całkowitą pewność należało poczekać na identyfikację odcisków palców. Grupa detektywów z Wydziału Poważnych Przestępstw PERF oraz technicy kryminalistyki przybyli do Fitzroy Crossing na odprawę. Następnie przejęli kontrolę nad miejscem zbrodni. Ciało napastnika przewieziono do regionalnego szpitala w Derby na sekcję zwłok, a 21 czerwca formalnie potwierdzono jego tożsamość jako Joseph Schwob. Dla całkowitej pewności policja wysłała jego odciski palców do Interpolu, aby porównać je z tymi, które znajdowały się w ówczesnym RFN.

Bank wymienił mu je na nowe o wartości 1000 dolarów. Następnego dnia, 22 kwietnia, Joseph wynajął biały Toyota 4Runner z napędem na cztery koła z lotniska w Brisbane, podając fałszywy adres należący do innego Josepha Schwoba z Monachium. Następnie udał się do Wollongaba, gdzie spieniężył zarówno oryginalne, jak i oszukańczo uzyskane czeki podróżne w dwóch różnych bankach. Odwiedził także licencjonowanego sprzedawcę broni i wpłacił zaliczkę na zakup strzelby gładkolufowej Winchester typu Pump Action oraz trzech karabinów, samopowtarzalnego Rugera Mini 14 kal. .223, powtarzalnego Saco kal. .308 oraz powtarzalnego Bruno kal.

17 grudnia 1987 roku zakończyło się śledztwo prowadzone przez koronera Davida McCona w sprawie morderstw i działań policji. Śmierć Schwoba została uznana za usprawiedliwione zabójstwo, ponieważ otworzył on ogień do policji próbując uniknąć aresztowania, a funkcjonariusze odpowiedzieli ogniem w samoobronie. Śmierć Schwoba oznaczała, że nigdy nie poznano motywu jego brutalnych egzekucji pięciu nieznajomych. Jednak prawdopodobnie zapobiegła ona dalszym morderstwom niewinnych ludzi. Funkcjonariusz TRG Bob Brown nie miał co do tego wątpliwości. Powiedział. Jest to tragedia, że ktoś został zabity. Biorąc pod uwagę, z czym mieliśmy do czynienia, to prawdopodobnie był jedyny możliwy rezultat.

A może nawet najlepszy, na jaki mogliśmy liczyć. Bo on był zdeterminowany, żeby zabić któregoś z nas. I jeśli nie zostałby powstrzymany, to zabiłby innych członków społeczności. Nie mamy co do tego wątpliwości. Rodzice Schwoba nie mogli uwierzyć, że ich syn mógł dopuścić się tak zimno krwistych, niesprowokowanych ataków. W tamtym czasie prawo dotyczące broni w Australii Zachodniej było znacznie bardziej restrykcyjne niż w Queensland, gdzie nie istniał obowiązek sprawdzania przeszłości nabywców, ani nie było ograniczeń co do ilości kupowanej amunicji. Gdyby szłop próbował zakupić te same egzemplarze broni i amunicji w Australii Zachodniej, byłoby to niemożliwe. W przedstawionych wnioskach, coroner McCann był mocno krytyczny wobec wówczas obowiązujących przepisów dotyczących broni.

Wezwał do gruntownej rewizji ustawodawstwa federalnego, mającej na celu ograniczenie importu broni wysokiej mocy i udostępnianie jej publicznie wyłącznie w ramach rygorystycznego systemu licencjonowania. Pytania dotyczące motywacji Schwoba oraz jego stanu psychicznego przed i w trakcie morderstw pozostają do dziś bez odpowiedzi. Istnieje wiele teorii na temat tego, co mogło go skłonić do zasadzki i rozstrzelania pięciorga bezbronnych ludzi. Nielegalne zdobycie i zrealizowanie dodatkowych czeków podróżnych oraz podanie fałszywego adresu przy wynajmie Toyota 4Runner wskazują na pewien poziom premedytacji. Jednak nie ujawniają motywu. Rozbieranie ofiar do naga i palenie ich rzeczy przez niektórych interpretowane jest jako akt gniewu, a nie próba zatarcia śladów.

Brana była też pod uwagę motywacja rabunkowa, ponieważ część przedmiotów należących do ofiar znaleziono w pojeździe Schwaba. W epilogu tej sprawy, w latach następujących po morderstwach i śmierci Josepha Schwaba, W społeczeństwie zaczęły narastać obawy dotyczące zachowania i uczciwości policji stanu Australia Zachodnia. W rezultacie w 2002 roku powołano Komisję Królewską Kennedy'ego, której celem było ustalenie, czy którykolwiek z funkcjonariuszy policji Australii Zachodniej dopuścił się działań korupcyjnych lub przestępczych. Jeden z byłych detektywów, znany jedynie pod kryptonimem L5, zgodził się przekazać informacje dotyczące zachowań niektórych detektywów w latach od połowy lat 80. do początku lat 90.

Jednym z ich zadań było sporządzenie listy wszystkich przedmiotów znalezionych w pojeździe szłoba, tzw. listy dowodów rzeczowych. W schowku samochodu znaleziono czarny skórzany portfel zawierający 353 dolary. Jednak ta gotówka nie została wpisana na listę dowodów. Detektyw L-5 zeznał, że podczas trwających prac techników kryminalistycznych sierżant detektyw LS-20 podszedł do niego, podał mu trochę gotówki i powiedział. Masz tu trochę pieniędzy na wydatki, póki tu jesteś. Gdy L5 zapytał, skąd pochodzą pieniądze, LS20 odpowiedział, że zostały znalezione w schowku w samochodzie Schwoba, ale nie powiedział, kto je wyjął. Chociaż część funkcjonariuszy zaangażowanych w śledztwo i późniejszą akcję pod Fitzroy Crossing nie pełni już służby, wspomnienia o wymianie ognia w buszu tamtego dnia pozostały z nimi na zawsze.