Sprawa 107: Rodzina Caffey

Detektywi uznali, że Charlie Wilkinson zamordował rodzinę Caffey w odwecie za to, że Erin z nim zerwała. Zastępca szeryfa, Kurt Fisher, wiedział, gdzie przebywa Charlie. W tej małej społeczności, gdzie wszyscy się znali, akurat zauważył rano samochód Charlie'ego, zaparkowany przed przyczepą jego przyjaciela, Charlesa Wade'a. Wrócił tam wraz z zastępcą szeryfa, Edem Wiggiem, i zapukał do drzwi. Drzwi otworzył brat Charlesa Wade'a. Nie był pewien, czy Charlie Wilkinson spędził noc w przyczepie, ale pozwolił funkcjonariuszom wejść i się rozejrzeć. W środku panował bałagan. Wszędzie leżały ubrania i puszki po piwie. Zastępca szeryfa Fisher znalazł u Charlesa Wade'a jego dziewczynę, Bobbie Johnson, śpiących w jednym z pokoi.

Jak opisał później magazyn Texas Monthly, ruszył dalej korytarzem, aż natrafił na pokój, którego wejście zasłaniał koc. Odsunął go i oświetlił wnętrze latarką. Na łóżku leżał Charlie Wilkinson. Nie spał, miał na sobie jedynie dżinsy. Obok niego na podłodze leżał pistolet samopowtarzalny. Zastępca szeryfa Fisher skuł Charlie'ego kajdankami i zabrał go na przesłuchanie. Charlie zaprzeczył, jakoby poprzedniej nocy był w pobliżu posesji cafejów. Twierdził, że upił się i zasnął w przyczepie. Zastępca szeryfa, Evick, wrócił do środka, żeby przynieść mu ubrania. Gdy podniósł jego kowbojskie buty, zauważył, że są pokryte drobnymi śladami krwi.

Podczas gdy Charlie był przetrzymywany w areszcie hrabstwa na czas przesłuchania, funkcjonariusz Fisher uzyskał nakaz przeszukania i wrócił do przyczepy. W salonie znalazł damską torebkę. Prawo jazdy w środku należało do Erin Caffey. Następnie wrócił do pokoju, w którym spał Charlie Wilkinson i zaczął szukać kolejnych dowodów łączących go z atakiem. Podniósł z podłogi koszulę z długim rękawem zapinaną na guziki. Wypadła z niego zużyta prezerwatywa. Fischer odsunął koc leżący na podłodze przy szafie. W tej samej chwili zobaczył falę długich blond włosów. Początkowo pomyślał, że to peruka. Gdy jednak odsunął ją na bok, doznał szoku.

To nie była peruka. Włosy były przytwierdzone do czyjejś głowy. To była Erin Caffey. Fischer przyglądał się Erin, gdy otworzyła oczy i rozejrzała się po przyczepie. Zaprowadził ją do salonu. Wciąż miała na sobie piżamę, w której była poprzedniej nocy. Erin sprawiała wrażenie oszołomionej i zdezorientowanej. Fischer zapytał ją, jak trafiła do przyczepy. Rozejrzała się wokół i spytała, gdzie ja jestem. Sennym głosem wyjaśniła, że została porwana i odurzona. Ostatnią rzeczą, jaką pamiętała, było wejście do jej pokoju dwóch mężczyzn w środku nocy. Czuła zapach dymu i wiedziała, że dom się pali.

Mężczyźni wymachiwali jakimiś mieczami i kazali jej wyjść z łóżka oraz położyć się twarzą do podłogi. To było ostatnie, co pamiętała, zanim obudził ją zastępca szeryfa, Fischer. Jej źrenice były rozszerzone, a ona sama wyglądała, jakby była w szoku. Dlatego Fisher zorganizował jej przewiezienie do szpitala na badania. Tam Erin przypomniała sobie kolejne szczegóły poprzedniej nocy. Twierdziła, że po pożarze próbowała dodzwonić się do Charlie'ego, ale nie mogła się z nim skontaktować. Pamiętała też, że wypiła coś w przyczepie, po czym straciła przytomność. Przestraszonym szeptem powiedziała – oni po mnie idą. Tymczasem siostra Terry'ego, Mary, odwiedziła go na oddziale intensywnej terapii, aby przekazać mu fantastyczną wiadomość.

W końcu ustąpiła i wyznała mu, że Erin została aresztowana oraz dlaczego. Zastępca szeryfa Kurt Fisher odwiedził Terrego w szpitalu, by osobiście przekazać mu tę wiadomość. Terry zapytał, jak czuje się jego córka, wyjaśniając, że nikt nie chce mu niczego powiedzieć i że nie pozwala się mu oglądać wiadomości. Fisher zapewnił, że Erin ma się dobrze. Terry odparł, że nie chce znać wszystkich szczegółów, ale chciałby wiedzieć, jaki był jej udział w sprawie. Zastępca szeryfa zawahał się przez chwilę, po czym odpowiedział, jej udział był bardzo znaczący. Terry rozpłakał się, gdy Fisher wyjaśnił mu, że śledczy uważają Erin za mózg operacji i ataku na własną rodzinę.