Sprawa 107: Rodzina Caffey

Niektórzy przychodzili do kościoła baptystycznego Cudownej Wiary tylko po to, żeby ją zobaczyć. Jej ojciec Terry często mówił jej z czułością, że jej głos jest tak piękny, iż chciałby, aby zaśpiewała na jego pogrzebie. Rodzina Caffey kończyła rok 2007 z entuzjazmem, patrząc w przyszłość. W kwietniu 2008 roku Terry miał ukończyć naukę i spełnić swoje marzenie o otrzymaniu święceń duchownych. Dzieci dobrze radziły sobie w nauce. 16-letnia Erin wróciła niedawno z obozu młodzieżowego, gdzie otrzymała tytuły Osoby, która najprawdopodobniej odniesie sukces oraz Najbardziej pogodnej osoby. Wtedy w jej życiu pojawił się Charlie Wilkinson.

Początkowo ich relacja opierała się na długich rozmowach telefonicznych. Później Charlie zaczął przyjeżdżać do domu Caffey'ów po szkole. Rozkładał się na kanapach i fotelach, a podczas domowych prac tylko zawracał wszystkim głowę. Według książki Terror by Night jego nieustanna obecność w domu zaczęła irytować Terry'ego. Uważał Charlie'ego za aroganckiego, przemądrzałego i pozbawionego szacunku. Przeklinał przy dzieciach Terry'ego i nie miał pracy. Choć planował wstąpić do armii po ukończeniu szkoły. Penny próbowała uspokoić męża, twierdząc, że Charlie wydaje się miły i prawdopodobnie niegroźny. Zgadzała się jednak, że powinni uważnie obserwować młodą parę.

W połowie stycznia 2008 roku Erin zwróciła się do rodziców z prośbą. Chciała zrezygnować z nauki domowej i rozpocząć naukę w liceum, aby spędzać więcej czasu wśród rówieśników i nawiązać nowe przyjaźnie. Terry i Penny wyrazili zgodę, licząc, że dzięki temu dziewczyna trochę oddali się od Charlie'ego, który zdawał się spędzać z nią każdą wolną chwilę. Zapisała się do liceum Raines High. Ku rozczarowaniu Terego i Penny okazało się, że Charlie również uczęszcza do tej szkoły, jest uczniem ostatniej klasy. Erin i Charlie praktycznie przestali utrzymywać kontakty z innymi uczniami i stali się nierozłączni. Zdarzało się nawet, że podczas przerwy obiadowej wymykali się do starego pick-upa Erin, aby spędzać tam czas tylko we dwoje.

Charlie zaczął też chodzić z Erin do kościoła baptystycznego Cudownej Wiary. Podczas nabożeństw niemal zawsze widywano ich trzymających się za ręce. Parafianie mówili Teremu i Penny, że ich córka cierpi na wyjątkowo silne, szczenięce zauroczenie. Terry był zaniepokojony. Znajomi Charlie'ego również zauważyli, jak bardzo związek z Erin go zmienił. Mówił o niej bez przerwy, rozpływając się nad tym, jak bardzo ją kocha. Erin nie mogła zrozumieć, dlaczego rodzice nie akceptują ich związku. Charlie miał opinie osoby porywczej, ale generalnie dobrze się zachowywał. Nie sprawiał problemów w szkole, poza sporadycznymi sytuacjami, gdy nauczyciele prosili go o zdjęcie kowbojskiego kapelusza podczas lekcji.

Erin przyjęła prezent, a później tego samego wieczoru z dumą pokazywała pierścionek swoim znajomym z kościoła. Terry dowiedział się o nim od jednego z parafian i wpadł w furię. Po nabożeństwie skonfrontował się z Charlie'im. Chłopak zgodził się przyjechać następnego wieczoru do domu cafejów. Terry chciał ustalić kilka zasad. Terry, Penny, Charlie i Erin zasiedli wokół stołu w jadalni. Oboje nastolatkowie słuchali uważnie, gdy Terry powiedział Charlie'emu, że nie może już przychodzić do Erin każdego wieczoru. Zamiast tego mógł ją odwiedzać tylko raz w tygodniu i musiał wychodzić najpóźniej o 21. Biorąc pod uwagę, że i tak widywali się codziennie w szkole, rodzice Erin uznali to za uczciwą i rozsądną prośbę.

27 lutego 2008 roku Penny Caffey siedziała zdenerwowana w bibliotece publicznej. Rodzina Caffey nie miała w domu komputera, dlatego za każdym razem, gdy potrzebowali dostępu do internetu, korzystali z komputerów publicznych lub należących do krewnych. Penny odnalazła profil Charlie'ego Wilkinsona w serwisie Myspace, a to, co tam zobaczyła, ją przeraziło. Zadzwoniła do Terry'ego, zalewając się łzami. Wyjaśniła, że jej siostra powiedziała jej, iż Erin korzystała z MySpace'a Charlie'ego podczas wizyty u niej w domu i zapomniała wylogować się ze swojego konta. Według książki Terror by Night, Terry natychmiast porzucił swoje zajęcia i dołączył do żony w bibliotece.

Razem czytali wpisy na profilu Charlie'ego, w tym komentarz, w którym ktoś zachęcał go, by przyprowadził na weekend swoją zeszmaciałą dziewczynę, żeby mogli się upić i uprawiać seks. Terry i Penny skonfrontowali się z Erin jeszcze tego samego wieczoru. Dziewczyna spuściła głowę i wpatrywała się w podłogę, gdy Terry oznajmił jej, że nie wolno jej się już spotykać z Charlene. Głęboko zaniepokojony, powiedział córce, że kiedy skończy 18 lat, będzie mogła sama podejmować decyzje. Ale do tego czasu jego obowiązkiem jest troska o nią i robienie tego, co uważa za słuszne. Erin wybuchnęła płaczem, jednak jej reakcja zaskoczyła ojca. Od jakiegoś czasu chciałam zerwać z Charlie'im, ale po prostu nie wiedziałam, jak to zrobić.

Jeszcze tego samego wieczoru, po nabożeństwie, Erin zakończyła związek z Charlie'im. Na prośbę ojca wybrała miejsce publiczne, aby w razie utraty panowania nad sobą przez Charlie'ego była bezpieczna. Parafianie obserwowali jak Charlie strzaskiem zamknął drzwi samochodu i z piskiem opon odjechał z kościelnego parkingu. W piątek 29 lutego, dwa dni po tym jak Erin zerwała z Charliem, Terry wrócił do domu szutrową drogą prowadzącą do posesji. Jak opisano w Terror by Night panowała zupełna ciemność, a Terry był wyczerpany po 14,5 godzinnym dniu pracy. Odgrzał sobie kolację, a jego synowie Matthew i Tyler wybuchnęli śmiechem, gdy przypadkowo rozlał część jedzenia na podłogę i sam się na nim poślizgnął.

Detektywi uznali, że Charlie Wilkinson zamordował rodzinę Caffey w odwecie za to, że Erin z nim zerwała. Zastępca szeryfa, Kurt Fisher, wiedział, gdzie przebywa Charlie. W tej małej społeczności, gdzie wszyscy się znali, akurat zauważył rano samochód Charlie'ego, zaparkowany przed przyczepą jego przyjaciela, Charlesa Wade'a. Wrócił tam wraz z zastępcą szeryfa, Edem Wiggiem, i zapukał do drzwi. Drzwi otworzył brat Charlesa Wade'a. Nie był pewien, czy Charlie Wilkinson spędził noc w przyczepie, ale pozwolił funkcjonariuszom wejść i się rozejrzeć. W środku panował bałagan. Wszędzie leżały ubrania i puszki po piwie. Zastępca szeryfa Fisher znalazł u Charlesa Wade'a jego dziewczynę, Bobbie Johnson, śpiących w jednym z pokoi.

Jak opisał później magazyn Texas Monthly, ruszył dalej korytarzem, aż natrafił na pokój, którego wejście zasłaniał koc. Odsunął go i oświetlił wnętrze latarką. Na łóżku leżał Charlie Wilkinson. Nie spał, miał na sobie jedynie dżinsy. Obok niego na podłodze leżał pistolet samopowtarzalny. Zastępca szeryfa Fisher skuł Charlie'ego kajdankami i zabrał go na przesłuchanie. Charlie zaprzeczył, jakoby poprzedniej nocy był w pobliżu posesji cafejów. Twierdził, że upił się i zasnął w przyczepie. Zastępca szeryfa, Evick, wrócił do środka, żeby przynieść mu ubrania. Gdy podniósł jego kowbojskie buty, zauważył, że są pokryte drobnymi śladami krwi.

Podczas gdy Charlie był przetrzymywany w areszcie hrabstwa na czas przesłuchania, funkcjonariusz Fisher uzyskał nakaz przeszukania i wrócił do przyczepy. W salonie znalazł damską torebkę. Prawo jazdy w środku należało do Erin Caffey. Następnie wrócił do pokoju, w którym spał Charlie Wilkinson i zaczął szukać kolejnych dowodów łączących go z atakiem. Podniósł z podłogi koszulę z długim rękawem zapinaną na guziki. Wypadła z niego zużyta prezerwatywa. Fischer odsunął koc leżący na podłodze przy szafie. W tej samej chwili zobaczył falę długich blond włosów. Początkowo pomyślał, że to peruka. Gdy jednak odsunął ją na bok, doznał szoku.

Mężczyźni wymachiwali jakimiś mieczami i kazali jej wyjść z łóżka oraz położyć się twarzą do podłogi. To było ostatnie, co pamiętała, zanim obudził ją zastępca szeryfa, Fischer. Jej źrenice były rozszerzone, a ona sama wyglądała, jakby była w szoku. Dlatego Fisher zorganizował jej przewiezienie do szpitala na badania. Tam Erin przypomniała sobie kolejne szczegóły poprzedniej nocy. Twierdziła, że po pożarze próbowała dodzwonić się do Charlie'ego, ale nie mogła się z nim skontaktować. Pamiętała też, że wypiła coś w przyczepie, po czym straciła przytomność. Przestraszonym szeptem powiedziała – oni po mnie idą. Tymczasem siostra Terry'ego, Mary, odwiedziła go na oddziale intensywnej terapii, aby przekazać mu fantastyczną wiadomość.

Erin odnaleziono żywą i odniosła jedynie niegroźne obrażenia. Terry był przeszczęśliwy. Charlie Wilkinson został przesłuchany i szybko się załamał. Otwarcie przyznał się do udziału w podpaleniu, zabójstwie Penny, Matthew i Tylera oraz usiłowaniu zabójstwa Terrego. Powiedział detektywom. Mam naprawdę poważne kłopoty. Jak przypuszczano, Charlie nie działał sam. Wskazał dwóch wspólników, swoich przyjaciół Charlesa Wade'a i Bobby Johnson. Był jednak stanowczy w jednej kwestii, co do której jego zdaniem śledczy się mylili. Nie porwał Erin Caffey. Erin była dobrowolną uczestniczką całego planu.

Wersja wydarzeń przedstawiona przez Charlie'ego Wilkinsona znacząco różniła się od szczegółów podanych przez Erin. Według Charlie'ego para planowała wydarzenia tej nocy od ponad miesiąca. Mieli nawet własną kryptonimową nazwę dla planu. FUBAR. Skrót od Fucked Up Beyond All Recognition. Wspólnie zamierzali zfubarować rodzinę Caffey, żeby móc być razem. Charlie zaoferował swoim znajomym, dwudziestoletniemu Charlesowi Wade'owi i jego osiemnastoletniej dziewczynie Bobbie Johnson, którzy chodzili do tej samej szkoły średniej co Charlie i Erin, dwa tysiące dolarów za pomoc. Erin wyjaśniła, że pieniądze znajdują się w metalowej kasetce, którą znajdą w domu. Po ataku miała pomóc im ją otworzyć.

W noc zabójstw Erin bawiła się z ojcem i braćmi w bitwę na poduszki. Jak opisano w filmie dokumentalnym dziennikarza Pierce'a Morgana, tuż przed północą Charles Wade, Bobby Johnson i Charlie Wilkinson przyjechali na posesję cafejów. Mężczyźni próbowali dostać się na teren posesji, podczas gdy Bobby siedziała w samochodzie, ale zauważył ich czarny Labrador Max, który zaczął szczekać, płosząc intruzów. Erin przeniosła Maxa na tył domu, a gdy sytuacja się uspokoiła, wrócili by ją zabrać. Siedząc w samochodzie na pobliskim cmentarzu, Charlie, Erin, Charles i Bobby omawiali plan przez nieco ponad godzinę. Około 4 nad ranem wrócili pod dom cafejów i zaparkowali przy głównej drodze.

Dziewczyny zostały na tylnym siedzeniu samochodu Charlesa Wade'a, podczas gdy Charlie i Charles zeszli żwirową drogą i weszli przez drzwi wejściowe, które Erin zostawiła dla nich otwarte. Od razu skierowali się do sypialni Terego i Penny. Charlie postrzelił Terego pięć razy, a następnie wycelował broń w Penny. Oddał kilka strzałów, ale pistolet się zaciął. Charlie miał ze sobą drugą broń na wypadek awarii. Długi, samurajsko wyglądający miecz, którym poderżnął Penny gardło, gdy siedziała na łóżku. Przekonani, że rodzice Erin nie żyją, splądrowali salon i udali się na piętro do pokoi chłopców. Charles Wade wszedł pierwszy. Najpierw znalazł trzynastoletniego Matthew, który błagał Charlie'ego, by przestał.

Charlie powiedział później śledczym. Byli przerażeni, a ja nie mogłem znieść patrzenia na ich twarze. Matthew próbował kopnąć Charlie'ego w samoobronie. W odpowiedzi Charles Wade wielokrotnie do niego strzelił. Ośmioletniego Tylera znaleźli ukrytego z tyłu szafy Erin. Następnie Charles i Charlie zadźgali go na śmierć. Potem za pomocą zapalniczek podpalili meble w domu i w pośpiechu uciekli przez drzwi wejściowe. Po drodze Charlie zabrał torbę podróżną spakowaną przez Erin. Dołączyli do dziewczyn w samochodzie. Charlie powiedział śledczym, że Erin uśmiechnęła się do niego i powiedziała Cieszę się, że to już koniec. Charles Wade odwiózł wszystkich do przyczepy swojego brata.

Tam Charlie i Erin uprawiali seks, a następnie poszli spać. Charles Wade i Bobby Johnson zostali szybko zatrzymani. Przyznali się do udziału w zabójstwach, a ich relacje w dużej mierze pokrywały się z wersją wydarzeń przedstawioną przez Charlie'ego Wilkinsona. Charles Wade dodał, że gdy odjeżdżali spod domu cafejów, Erin wykrzyknęła, ja pierdolę, to było niesamowite. Bobby powiedziała śledczym, że w noc ataku Charlie Wilkinson wielokrotnie prosił Erin, by po prostu z nim uciekła, pytając, na pewno chcesz to zrobić? Erin miała odpowiedzieć, dlaczego mnie o to pytasz? Jeśli mnie kochasz, to to zrobisz. Podczas gdy jej domniemani wspólnicy byli przesłuchiwani, Erin Caffey przechodziła badania w szpitalu.

Nie stwierdzono też u niej żadnych oznak zatrucia dymem. Erin została wypisana ze szpitala, podczas gdy przesłuchania Charlie'ego, Charlesa i Bobby nadal trwały. Erin opuściła placówkę razem z Virginią, matką Penny, która wciąż zmagała się z szokiem po stracie córki i wnuków. Kierowały się do Centrum Medycznego Wschodniego Teksasu, gdzie przebywał Terry. Ponieważ Erin była prawdopodobną podejrzaną w śledztwie o zabójstwa, policja śledziła ich samochód. Tuż przed szpitalem auto Virginii zostało zatrzymane. Erin Caffey została aresztowana i oskarżona o trzy zabójstwa po tym, jak Charles, Charlie i Bobby podpisali zeznania obciążające ją udziałem w ataku.

Liceum Raines również odczuwało emocjonalne skutki tej zbrodni. Wieść o aresztowaniu trójki uczniów rozeszła się błyskawicznie. Szczególny szok wywołały oskarżenia wobec Bobbi Johnson, sympatycznej nastolatki znanej z aktywnego udziału w szkolnym teatrze. Jak podał Associated Press, dyrektor okręgu szkolnego Rains powiedział, to byli uczniowie, którzy nigdy nie sprawiali większych problemów. Czasem zdarzały im się spóźnienia albo nieobecności, ale nic poza tym. Prokuratorka stanowa Lisa Tanner nadal gromadziła dowody mające wykazać zakres udziału Erin w zabójstwach. Analiza zapisów telefonicznych wykazała, że Erin wielokrotnie dzwoniła na telefon komórkowy Charlie'ego w krótkim odstępie czasu we wczesnych godzinach sobotniego poranka.

Zgadzało się to z wersją przedstawioną przez Charlie'ego, według której po odprowadzeniu Maxa Erin wielokrotnie do niego dzwoniła, pytając gdzie są i kiedy wrócą. Erin nie potrafiła wyjaśnić tych połączeń, ponieważ utrzymywała, że o tej porze spała w swoim łóżku. Ponadto zarówno Charles Wade, jak i Bobby Johnson przyznali, że to Erin była inicjatorką zabójstw. Jak opisano w książce Terror by Night autorstwa Terego Caffey, przez miesiąc rozmawiała z nimi o planowanych morderstwach, twierdząc, że chce śmierci swoich rodziców, ponieważ była wściekła za to, że nie akceptowali jej związku z Charliem. Jeśli chodzi o rodzeństwo, powiedziała parze, że Matthew musi zginąć, bo mógłby wszystko wygadać, a Tyler dlatego, że po prostu go nie lubiła.

Charlie, Charles i Bobby utrzymywali, że w okresie poprzedzającym zbrodnię próbowali odwieźć Erin od tego planu, sugerując jej, by po prostu uciekła z Charliem. Jednak Erin miała nieustannie nalegać na śmierć rodziny. Opowiadała im również, że rodzice regularnie ją bili i policzkowali. Wszyscy troje przyznali jednak, że nigdy nie widzieli na niej żadnych śladów potwierdzających te oskarżenia. Najbardziej szokujące zeznania złożył Michael Washburn, były chłopak Erin, z którym spotykała się przelotnie przed poznaniem Charlie'ego. Ten związek również zakończyła pod naciskiem rodziców, którzy go nie akceptowali. Podczas przesłuchania Michael powiedział śledczym, że Erin zwierzyła mu się kiedyś, iż zamierza wynająć kogoś, kto przyjedzie do jej domu i zabije jej rodziców.

Nie mogła zrozumieć, jak mogli sądzić, że ujdzie im to na sucho i że nie poniosą żadnych konsekwencji swoich działań. Oskarżenie domagało się kary śmierci zarówno dla Charlie'ego Wilkinsona, jak i Charlesa Wade'a. Ponieważ Erin była niepełnoletnia, jej to nie groziło. Mimo to prokuratura chciała, aby była sądzona jako osoba dorosła. Oznaczało to, że mogła otrzymać maksymalny wyrok dożywotniego pozbawienia wolności bez możliwości warunkowego zwolnienia. Terry Caffey opowiadał się za karą śmierci dla Charlesa i Charlie'ego. Patrząc Lizzie Tanner prosto w oczy powiedział, Charlie jadł przy moim stole. Jeśli chodzi o Erin, Terry miał nadzieję, że będzie sądzona jako nieletnia, ponieważ nie chciał, aby trafiła do więzienia dla dorosłych.

W ośrodku detencyjnym dla nieletnich Erin spotkała się z Israelem Lewisem, doświadczonym terapeutą zdrowia psychicznego, zatrudnionym przez obronę do przeprowadzenia jej oceny psychologicznej. Powiedziała Lewisowi, że została wrobiona przez Charlie'ego, który miał wybuchowy temperament. Ze łzami w oczach wielokrotnie powtarzała:"Jestem niewinna, Bóg mnie ocali". Gdy Lewis coraz lepiej poznawał szczegóły sprawy, zdał sobie sprawę, że Erin go oszukała, powiedział magazynowi Texas Monthly. Pracowałem z wieloma dobrymi kłamcami, ale Erin Caffey była jedną z najlepszych. Sprawiała wrażenie całkowicie szczerej i autentycznej. Postawiłbym na szali swoją licencję zawodową, twierdząc, że mówi prawdę.

Prokurator okręgowy argumentował, że Erin powinna stanąć przed sądem jak dorosła, ponieważ stanowi zagrożenie zarówno dla siebie, jak i dla społeczeństwa. Sędzia zgodził się z tym stanowiskiem, a zarówno Terry, jak i Erin rozpłakali się, gdy została wyprowadzona z sali i przewieziona do więzienia hrabstwa Hopkins, gdzie ze względu na swój wiek umieszczono ją w odosobnieniu ochronnym do czasu procesu. W październiku tego samego roku Terry Caffey zmienił zdanie. Napisał list do biura prokuratora generalnego, prosząc o wycofanie wniosku o karę śmierci dla Charlie'ego Wilkinsona i Charlesa Wade'a. Terry uznał, że śmierci było już wystarczająco dużo, a kara dożywotniego więzienia bez możliwości zwolnienia dałaby im szansę na okazanie skruchy i pokuty.